تاکسی، کیمیای روزهای بارانی پایتخت

روز، شب، زمستان یا بهار فرقی ندارد، هوا که بارانی می‌شود تاکسی هم به وسیله‌ای کیمیا تبدیل می‌شودو تاکسی‌هایی را می‌بینی که با بی‌تفاوتی از کنارت عبور می‌کنند، گوششان برای شنیدن دربست تیز است.

کد خبر: ۲۳۳۳۹۷

يکشنبه - ۱۸ فروردين ۱۳۹۲ / April 07, 2013

به گزارش گروه فضای مجازی «خبرگزاری دانشجو»، کلانشهر تهران بعد گذر از سالی پر فراز و نشیب، با بارش‌های‌گاه و بی‌گاه باران نفسی تازه کرد و مردم آن در فرصتی هرچند کوتاه طعم تهرانی بدون ترافیک را مزه کردند و روزهای آخر تعطیلاتشان با هوای خوب بهاری به پایان رسید.

برای شهروندانی که مجبور بودند صبح نخستین روز بعد از تعطیلات نوروزی خود را اول وقت از خواب برخیزند، باران و هوای دل انگیز بهاری می‌توانست اتفاق خوبی باشد که هم کسالت را از انسان دور می‌کند و هم انرژی مضاعفی برای گذراندن روزی پر مشغله به انسان منتقل می‌کند اما این حال و هوای خوب بهاری زمانی که زیر باران در انتظار تاکسی یا اتوبوس برای رسیدن به مقصد هستی کمرنگ می‌شود و بیش از هر چیز استرس دیر رسیدن به مقصد جایگزین حس و حال خوبت می‌شود.

بعد از تلاش برای خروج از لابه لای جمعیت حاضر در قطار و طی کردن پله‌های عریض و طویل مترو نخستین چیزی که با ورود به خیابان جلب توجه می‌کند حجم انبوه مسافران در انتظار تاکسی است که به صورت ناخدآگاه به بخش میانی خیابان هدایت شده‌اند و هر لحظه به تعداد آن‌ها افزوده می‌شود.

مشاهده وضعیت مذکور باز هم این پرسش تکراری را در ذهن هر مسافری پدید می‌آورد که چرا با بارش اندکی باران تاکسی به وسیله‌ای نایاب و لوکس! تبدیل می‌شود؟

چرا همیشه بارش باران مساوی با حجم انبوه مسافران کنار خیابان‌هاست و بسیاری از تاکسیران‌ها گوششان را برای شنیدن کلمه «دربست» تیز می‌شود و با بی‌تفاوتی از کنار صف کج و مأوج مسافران عبور می‌کنند؟

این پدیده که می‌توان از آن به عنوان یک معضل یاد کرد سال‌هاست همراه روزهای بارانی و برفی پایتخت نشینان است که هیچ‌گاه برای آن چاره‌ای اندیشیده‌ نشده است.

اما پرسش دیگر این است که آیا به راستی برای این مسئله هیچ‌راه حلی وجود ندارد و باید آن را جزئی از مشکلات زندگی در کلانشهری مانند تهران دانست؟ آیا این وضعیت که در روزهای تعطیل به گونه دیگری وجود دارد، ‌ نیازمند نظارت مسئولان مربوطه نیست؟

البته درحالی که شهروندان سال‌هاست با این مشکل دست و پنجه نرم می‌کنند، مسئولان مربوطه از نظارتی سخن می‌گویند که معلوم نیست چه زمانی صورت می‌گیرد که مسافران نه متوجه آن نمی‌شوند و نه تأثیر آن را احساس می‌کنند.

اگر نظارت‌ها به صورت جدی و با راهکارهای مناسب دیگر همراه باشد به طور قطع می‌توان از بروز چنین مسائلی در شهر جلوگیری کرد چراکه این موضوع پیچیده و لاینحل نیست؛ اگر نقاطی که با ازدحام جمعیت مسافر در ساعات اولیه و پایانی روز رو به رو است شناسایی شوند و تیم‌های نظارتی در این نقاط مستقر شوند به طور حتم بخشی از مشکل و کم‌کاری برخی از تاکسیران‌‌ها برطرف خواهد شد.

استفاده از تجربه موفق شهرهای دیگر نیز می‌تواند در این زمینه راهگشا باشد اما به نظر می‌رسد از آنجایی که حل این مشکل پیچیده و دشوار نیست همت و تداوم اجرای اقدامات مربوطه بیش از هر چیز دیگری می‌تواند به حل این سناریوی تکراری کمک کند.

تجربه نشان داده است که هر زمان مسئولان برای فرهنگسازی یا حل مشکلی با استفاده از مشارکت مردم اقدام کرده‌ و نسبت به اجرای اقدامات مربوطه تداوم داشته‌اند، ‌ نتیجه خوبی حاصل شده و تغییرات به صورت محسوس هرچند در درازمدت مشاهده شده است.

امید است با آغاز سال جدید، مسئولانی که عمر مدیریتشان رو به پایان است از فرصت باقی مانده به نحو مطلوبی برای حل مشکلاتی که حل آن امکانپذیر است استفاده کنند و نام نیکی از خود به جای بگذارند.

منبع: تسنیم