تحليل یک موسسه مطالعاتی بلژيکي درباره انتخابات ايران؛

تجربه مجدد «مردي که هرگز خسته نمي شود»

احمدي نژاد پرکارترين رئيس دولت در ايران است و واقعاً قصد کار کردن دارد ولي مخالفانش که بسيار هم پرقدرت هستند و مافيايي عمل مي کنند ، مدام در کار او اخلال مي کنند.

کد خبر: ۲۳۴۰۵

دوشنبه - ۲۴ فروردين ۱۳۸۸ / April 13, 2009

انتخابات ماه ژوئن ايران را مي توان يکي از مهم ترين ترين رويدادهاي سياسي خاورميانه ناميد؛ انتخاباتي که رئيس جمهور پر سروصداترين کشور خاورميانه را مشخص خواهد کرد و تأثيرات شگرفي رقم خواهد زد.

نشريه موسسه بلژيکي مطالعات استراتژيک خاورميانه و جهان اسلام ، با ذکر اين مطلب در مقاله اي با تيتر "رئيس جمهور بعدي ايران ؛ دکتر ، مهندس يا روحاني؟!" نوشت: دکتر محمود احمدي نژاد ، بسيار اميدوار است که همانند گذشته ، سنت تکرار دور دوم رياست جمهوري ، درباره او نيز مصداق يابد و اين درحالي است که جناح مخالف دولت مي گويد: "همان طور که انتخاب احمدي نژاد براي اولين بار در تاريخ جمهوري اسلامي در مرحله دوم انتخابات صورت گرفت ، براي اولين بار نيز او رياست جمهوري يک دوره اي را تجربه خواهد کرد."

با اين ، اصلاح طلبان که با کانديداتوري محمد خاتمي - رييس جمهور سابق ايران - خود را در يک قدمي "پاستور" مي ديدند ، اينک با انصراف او از ادامه رقابت ها ، نگراني هاي جدي دارند.
"پاستور" ، نام خياباني در مرکز تهران است که دفتر رئيس جمهور ايران در آن جاي دارد.

نگراني هاي اصلاح طلبان ايراني ، البته بي دليل هم نيست .آنها اين بار با دو چهره قديمي شان به ميدان آمده اند:مهندس ميرحسين موسوي و يک روحاني به نام مهدي کروبي.
نظرسنجي ها در پايتخت ، نشان مي دهند که از ميان اين دو ، موسوي ، با اقبال بيشتري مواجه است ولي به نظر مي رسد کروبي در ميان مردمان شهرهاي کوچک و روستاها به ويژه در غرب کشور ، که زادگاهش است ، جايگاه بهتري داشته باشد.

او در انتخابات گذشته رياست جمهوري نيز کانديدا بود و با شعار "هر شهروند ايراني 50 دلار در ماه" توانست تقريباً 5 ميليون رأي کسب کند و اگر کمي شانس داشت ، مي توانست با چند صد هزار رأي بيشتر ، احمدي نژاد را پشت سر بگذارد و رئيس جمهور شود.

مهندس موسوي نيز تا 20 سال پيش نخست وزير ايران بود و بعد ازآن که در اصلاحات قانون اساسي ايران سمت نخست وزيري حذف شد ، او نيز به ناگاه از صحنه سياسي کشور کنار رفت و کمتر کسي در طول دو دهه پرحادثه ايران ، از وي نامي شنيد تا آن که از چند ماه پيش ، وي عزم کانديداتوري کرد و کساني که نخست وزيري او را به ياد دارد با ديدن چهره جديدش که تقريباً تمام موهايش سفيد شده بود ، يکه خوردند.

او هر چند به مدت کمي کمتر از 8 سال نخست وزير ايران بود ، اما با توجه به اين که 20 سال از روزهاي قدرت اش مي گذرد، بسياري از ايرانيان او را فراموش کرده اند و نسل جديد نيز او را نمي شناسد.
در داخل ايران گفته مي شود اصلاح طلبان با کانديدايي به ميدان آمده اند که براي نسل گذشته  ، "فراموش شده" و براي نسل کنوني"ناشناخته" است.(اغلب حزب هاي مهم اصلاح طلبان از موسوي حمايت مي کنند.)

با اين حال ، اصولگرايان - که هم اکنون هر سه قوه و نهادهاي مهمي مانند راديو و تلويزيون(در ايران شبکه خصوصي وجود ندارد) و شوراي نگهبان(که انتخابات تحت نظر آن برگزار مي شود و اين شورا مجوز حضور در انتخابات را به افراد مي دهد) را درست دارند ، با يک کانديدا به ميدان آمده اند؛ کانديدايي که امروز بيش از هر چهره سياسي ديگري در ايران شناخته شده است و به همان ميزان که منتقدان سرسختي دارد ، از حاميان پروپاقرص نيز برخوردار است.

محمود احمدي نژاد- که در رشته حمل و نقل و ترافيک دکترا دارد - پيش از رياست جمهوري ، شهردار پايتخت بود .
او در حدود يک سالي که شهردار بود ، به عنوان نماد خدمت رساني به شهروندان تهراني شهرت يافت .
احمدي نژاد در آن ايام ، دست به ابتکار مهمي زد و هر هفته در يکي از مناطق تهران ، ديدارهاي مردمي با درهاي باز برگزار کرد و بدين ترتيب ، هزاران تهراني توانستند با امضاي او ، مشکلات شان را حل کنند و البته در انتخابات ، به او رأي دهند.

بعدها که "شهردار احمدي نژاد" به " رئيس جمهور احمدي نژاد"  تبديل شد، الگوي ديدار با مردم را به کل کشور تعميم داد و بدين ترتيب براي اولين بار در تاريخ ايران پديده اي به نام "سفرهاي استاني" شکل گرفت.

چندي پيش ، يکي از وزيران او در روزنامه رسمي دولت نوشت که اين سفرها باعث شد بسياري از کارهاي بر زمين مانده در استان ها و شهرهاي دورافتاده ، سر و سامان بگيرد و به عنوان مثال به چند پروژه بيمارستاني و فرهنگي در استاني به نام همدان اشاره کرد که کار احداث شان از 15 -20 سال پيش آغاز شده و ناتمام مانده بود ولي مصوبات سفر استاني دولت به اين استان ، باعث تکميل آنها شد.(اشاره اين نشريه به سرمقاله صفارهرندي ،وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي در ويژه نامه نوروزي روزنامه ايران است.)

البته شايد براي اروپايي ها ، اين سوال پيش آيد که مگر براي تکميل و ساخت پروژه هايي مانند بيمارستان لازم است رئيس جمهور رأساً وارد عمل شود؟
اين سوال بدين دليل پيش مطرح مي شود که در اروپا و حتي در کشورهايي مانند ژاپن و اخيراً چين ، اين افراد نيستند که کارها را پيش مي برند ، بلکه سيستم ها به درستي عمل مي کنند و مديران ، عمدتاً سياستگذاري ، راهبري و نظارت مي کنند  اما در کشورهاي در حال توسعه ، تا مديران ارشد "عملکرد ميداني" نداشته باشند ،

مديريت هاي مياني و سطوح پايين تر ، همواره دچار کندي يا حتي توقف هستند و اتفاقاً يکي از معضلات اقتصاد ايران ، همين پيشرفت بسيار کند پروژه هاست به طوري که اگر مراحل ساخت يک کارخانه در بلژيک مثلاً 5 سال طول بکشد ، تعجب نکنيد اگر بشنويد ساخت مجموعه اي کاملاً مشابه آن در ايران ، 15 سال و 25 سال و بلکه بيشتر طول مي کشد و حتي گاه ، هنگامي به بهر برداري مي رسد که از صرفه اقتصادي افتاده است!

بنابراين ، ادعاي وزير ايراني را مي توان باور کرد و سفرهاي رئيس جمهور -که با همه وزيرانش صورت مي گيرد - را در حل مشکلات منطقه اي داخل ايران مؤثر شمرد.

اين سفرها ، باعث محبوبيت دکتر احمدي نژاد در ميان مردماني شده است که تا پيش از اين احساس مي کردند "پايتخت" آنها را فراموش کرده است ولي در اين سفرها ، در اوج ناباوري ديدند که رئيس جمهور کشور ، حتي به روستاي آنها آمد و  به دستور او پس از مدتي راه شان آسفالت شد يا وام هاي عقب افتاده شان دوباره قسط بندي شد و يا کارخانه اي براي خريد شير و محصولات کشاورزي شان ، بنا گرديد.

اين ها ، کساني هستند که به احتمال قوي ، براي برگزيدن گزينه خود از ميان کانديداها ، حتي به ديگران فکر هم نخواهند کرد و روز 12 ژوئن (22خرداد) ،نام احمدي نژاد را در برگه هاي رأي شان خواهند نوشت.

گذشته از اين ، هم اکنون بسياري از ايرانيان ، به دليل پيشرفت هاي اين کشور در زمينه انرژي هسته اي ، به خود مي بالند و در همان حال ، احمدي نژاد و شجاعت او در برابر غرب را عامل اين پيشرفت ها مي دانند.
آنها مي گويند: اصلاح طلبان ، در مقابل غرب ( و مشخصاً تروئيکاي اروپايي)  رفتار منفعلانه اي داشتند و اين امر
باعث شد تاسيسات اتمي ايران به مدت دو سال پلمپ و دانشمندان هسته اي خانه نشين شوند ولي احمدي نژاد ، پلمپ ها را -که از نظر ايرانيان ظالمانه شمرده مي شود - برداشت و سانتريفيوژها را به کار انداخت و هر سال چند خبر خوش هسته اي به مردم داد به گونه اي که در دوران او ، به تقويم رسمي ايران ، روزي به نام "تکنولوژي ملي هسته اي" افزوده شد.

به علاوه محمود احمدي نژاد با جسارتي که در نوشتن نامه تبريک به باراک اوباما ، رئيس جمهور جديد آمريکا از خود بروز داد، نظر بسياري از ايرانيان هوادار رابطه با آمريکا را به خود جلب کرد.
هم اکنون ، در صد بالايي از مردم ايران ، طرفدار مذاکره با آمريکا و رفع تنش ها با اين کشور هستند و معتقدند که اگر قرار باشد از ارتفاع ديوار بلند بي اعتمادي بين واشنگتن و تهران کاسته شود ، تنها کسي که جرأت اين کار را دارد احمدي نژاد است.

بنابراين بسياري از مخالفان احمدي نژاد نيز به او "رأي تاکتيکي" خواهند داد به اميد اين که بتواند مشکل ايران وآمريکا را يک بار براي هميشه حل کند.

ايران ، جامعه اي است که برغم وجود مظاهر تمدن در آن ، به شدت سنت گرا و مذهبي است .
بسياري از ايراني ها ، جمعه هر هفته - که در ايران تعطيل است - به مساجد مي روند و نماز جمعه بپا مي دارند و در طول هفته نيز در اماکن ديگري که حسينيه يا هيأت ناميده مي شود ، آيين هاي ديني خاصي برگزار مي کنند و دعا مي خوانند.
حتي ايراني هاي فقير نيز مي کوشند کمي از دارايي اندک خود را مصروف اين آيين ها کنند.

اين افراد که اکثريت قابل توجهي را در ايران به خود اختصاص مي دهند، ترجيح مي دهند فردي بر سر کار آيد که به اعتقادات شان احترام بگذارد و جلوي فساد را بگيرد .
براي آنها ، روابط خارج از عرف دختران و پسران به هيچ وجه قابل پذيرش نيست و يکي از انتقادات آنان به دولت اصلاح طلب خاتمي اين بود که با سياست هايش به فساد در جامعه دامن زد.

اينان نيز در ميان کانديداهاي اصلاح طلبان و اصولگرايان ، عمدتاً به کانديداي گروه دوم رأي خواهند داد، يعني به محمود احمدي نژاد.

نکته ديگري که نگراني اصلاح طلبان را باعث شده ، استقبال هاي صورت گرفته از احمدي نژاد در سفرهاي اخير استاني اش به ويژه در يزد(زادگاه خاتمي) و اصفهان(پايتخت اسبق ايران) است.
تصاويري که در اينترنت منتشر شده ، همگي حاکي از حضور پرشمار جمعيت در آيين استقبال و سخنراني هاي عموماً آتشين احمدي نژاد است.

نکته جالب توجه اين که منتقدين دولت احمدي نژاد نيز بر اصالت اين عکس ها صحه مي گذارند و مدعي مونتاژ بودن آنها نمي شوند و تنها نکته اي که بيان مي دارند اين است که اين افراد را "آورده اند".
حتي اگر اين سخن اصلاح طلبان نيز درست باشد ، آنها باز هم نگران هستند زيرا چه تضميني وجود دارد همان کساني که آورده شده اند ، توسط آورندگان ، تشويق نشوند که به احمدي نژاد رأي ندهند؟
در مقابل ، حاميان دولت مي گويند که در دور دوم سفرهاي استاني ، احمدي نژاد با استقبال بيشتر مردم مواجه شده است چون آنها با چشمان خود ديده اند که پس از دور اول سفرهاي استاني ، استان شان آباد تر شده است.(رئيس جمهور ايران در 4 سال گذشته به هر استان 2 بار سفر کرده است؛ دومين سفر "دور دوم" خوانده مي شود.)

به علاوه ، اين يک باور عمومي در ميان اغلب مردم ايران و حتي منتقدان حزب حاکم است که احمدي نژاد، مرد درستکاري است که از بودجه و ثروت عمومي که عمدتاً از فروش نفت حاصل مي شود ، براي خود و اطرافيانش استفاده نمي کند.

همچنين بسياري بر اين باورند که احمدي نژاد ، پرکارترين رئيس دولت در ايران است و واقعاً قصد کار کردن دارد ولي مخالفانش که بسيار هم پرقدرت هستند و مافيايي عمل مي کنند ، مدام در کار او اخلال مي کنند.

پاکيزگي مالي و اراده کار کردن براي مردم ، دو چيز کمياب در جهان سوم  و کشورهاي در حال توسعه است که بسيار از مردم ايران ، اين دو را در احمدي نژاد مي بينند و ترجيح مي دهند به او رأي دهند.

اين ها ، بخشي از نگراني ها اصلاح طلباني است که در ماه ژوئن ، در يک ماراتن نفس گير به مصاف احمدي نژادي خواهند رفت که گمان مي رود شانس بالايي براي پيروزي داشته باشد ، هماني که در همه سفرهاي استاني اش تأکيد کرده است که "خسته نيست".

با همه اين اوصاف ، همه چيز به ايام منتهي به انتخابات و آشکار شدن رقابت ها به شکل رسمي بستگي دارد و اين در حالي است که رئيس جمهور احمدي نژاد اخيراً مسوولان دولتي را از ورود به فعاليت هاي انتخاباتي منع کرده است.

ژوئن امسال ، در ايران اتفاق مهمي رخ خواهد داد و از هم اکنون خبرنگاران بسياري از سراسر دنيا ، بليت سفر به ايران در 12 ژوئن را رزرو کرده اند.

/انتهای پیام/