استاد جامعه الزهراء قم در گفت‌و‌گو با «خبرگزاری دانشجو»؛

تشکل‌های سالم تاثیر مثبتی در ایجاد روحیه دینداری در کودکان و نوجوانان دارد

استاد جامعه الزهراء قم گفت: تشکل‌های سالم مثل هیئت‌های عزاداری و بسیج و ....تاثیر بسیار مثبتی در ایجاد روحیه دینداری در کودکان و نوجوانان دارد، البته ...

کد خبر: ۲۳۷۲۲۷

چهارشنبه - ۱۱ ارديبهشت ۱۳۹۲ / May 01, 2013

به گزارش خبرنگار دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو» ولادت ائمه بستری مناسب برای ایجاد و نهادینه کردن محبت اهل بیت در دل های فرزندان از جمله در سنین کودکی است؛ اما واقعیت امر آن است که درباره مصداق های عملی آن راهکاری ارائه نشده است؛ در گفت و گویی کوتاه که با زهرا فخر روحانی؛ استاد جامعه الزهراء قم داشتیم سعی شد تا ضرورت ایجاد محبت اهل بیت در دل های کودکان و راهکارهای آن را بررسی کنیم.

خبرگزاری دانشجو- چرا ضرورت دارد که محبت و علاقه به اهل بیت در دل کودکان ما پرورش بیابد.

فخر روحانی: در روایات و نصوص دینی توصیه شده است که لازم است مربیان در تربیت نونهالان به مسئله علاقه به اهل بیت عنایت خاصی مبذول نمایند: «ادبوا اولادکم علی ثلاث خصال: حب نبیکم و حب امامکم و قرائه القرآن» بدیهی است که علاقه و عشق معبر مناسبی برای ورود افکار و توجه به تمایلات فرد محبوب در محب ایجاد می‌نماید.

طی مسیر با پای عشق و ارادت دشواری‌ها را آسان می‌کند و به جایگزینی هرچه بیشتر ایده‌های محبوب در دل محب کمک موثری می‌کند. در مذهب تشیع عشق و اردات ورزی نه تنها در کودک و نوجوان بلکه در دنیای بزرگسالان هم جایگاه ویژه ای دارد. حسینیه ها، تکایا و سوگواری ها و ایستگاه‌های صلواتی و اطعام در مناسبت‌های ویژه اهل بیت، عشق و اردت به اهل بیت را با گوشت و خون ما عجین می نمایند. روحیه سلحشوری و حماسی موجود در قلب‌های شیعیان حاصل همین ابراز عشق و ارادتهاست.

خبرگزاری دانشجو- برای ایجاد و ریشه دار کردن محبت اهل بیت در دل های کودکان چه راهکاری را پیشنهاد می‌کنید؟

فخر روحانی: همیشه محبت حاصل معرفت است و متعاقب معرفت به دل راه می‌یابد. شما وقتی کسی را شناختید و با او انس پیدا کردید به او علاقه‌مند می‌شوید و ایجاد عشق و ارادت تصادفی نیست. برای ایجاد محبت و ریشه‌دار کردن این احساس ابتدا باید راه‌های مربوط به ایجاد معرفت را بررسی کرد، که البته این خود فصل مفصلی می طلبد، که آیا آنچه امروزه در این مسیر در کتب درسی هست و یا توسط مربیان در خانه و مدرسه دنبال می شود با آنچه باید باشد تناسب دارد یانه، اما نکته‌ای که بنده می خواهم در این مجال کوتاه به آن اشاره کنم آن است که در حرکت‌های کودکانه توجه به حرکت‌های دسته جمعی و نظام مند نکته مهم و قابل توجهی است.

هر حرکت فرهنگی که در جمع کودکان تاسیس می شود برای نیل به موفقیت باید واجد چند ویژگی باشد: الف) توام با تحرک باشد؛ حرکتهای صرفا معناگرا برای کودکان و حتی نوجوانان ثقیل و خسته کننده و انزجار آفرین هستند.
ب) گروهی و جمعی باشد؛ بچه در سنین کودکی از بازی‌های جمعی استقبال می‌کنند و نوجوانان به حکم فیزیولوژی بلوغ به گروه همسالان گرایش ویژه ای دارند. واین هر دو موفقیت برنامه‌های واجد این ویژگی را تضمین می‌کند.
ج) حرکت‌های معرفت‌گرایانه در جمع کودکان و نوجوانان باید جنبه فعال و داوطلبانه داشته باشد؛ ایجاد حرکت‌های جبری و توام با فشار در این مجامع اثر عکس ایجاد می کند.
د) طراحی فعالیتهای مزبور باید با کوشش و تلاش خود کودکان و البته نظارت بزرگتر ها سازماندهی شود؛ آنها باید این گونه فعالیت‌ها را حاصل تلاش و تحرک خود بدانند و از آن لذت ببرند.

خلاصه این که تشکل‌های سالم مثل هیئت‌های عزاداری و بسیج و ....تاثیر بسیار مثبتی در ایجاد روحیه دینداری در کودکان و نوجوانان می گذارد. البته تشکلهای ویژه کودکان که در آنها ملاحظات لازم سنی آنها در نظر گرفته شده باشد.

خبرگزاری دانشجو- آیا ایجاد محبت اهل بیت در فرزندان یک وظیفه شرعی برای والدین است؟

فخر روحانی: قطعا وظیفه‌ای شرعی است و اختصاص به کودکان ندارد. چنان که خداوند در قرآن می فرماید: «قل لا اسئلکم علیه اجرا الا الموده فی القربی» محبت دریچه‌های قلب ما را به سوی حقایق ارزشمندی که توسط اولیاء خدا بیان گردیده باز می‌کند و راه صعود به قله هدایت را هموار می‌سازد. هر تلاشی که به طی آسانتر این مسیر کمک کند مثل تعبیه اکسیژن برای تنفس ضروری و ضامن نجات از گمراهی است. قطعا در حوزه کودکان این نیاز ضروری‌تر و جدی‌تراست.