توسعه ساخت جاذب‌هاي صوتي بر پايه مواد پليمري در فركانس‌هاي پايين

نتايج يك پژوهش در دانشگاه تربيت مدرس نشان داد كه ميانگين درصد ضريب جذب صوت در فركانس‌هاي پايين (100 تا 315 هرتز) جاذب‌هاي صوتي با اجزاي تركيبي الياف پلي‌استر، در مقايسه با نمونه‌هاي با ساختار تركيبي مواد پليمري ديگر بهينه‌تر است.

کد خبر: ۲۴۰۴۰

دوشنبه - ۳۱ فروردين ۱۳۸۸ / April 20, 2009

به گزارش گروه علمي و آموزشي «شبكه خبر دانشجو»، امروزه توسعه صنايع اگرچه شرايط راحتي و آسايش افراد را فراهم کرده است، اما از سوي ديگر سبب بروز مشكلات و معضلات بسياري نيز شده و به همراه خود بسياري از عوامل زيان آور فيزيكي، شيميايي و آرگونوميكي را كه عامل بروز برخي از بيماري هاي شغلي در شاغلان صنايع مختلف مي شود را به وجود آورده است.

دكتر زين العابدين قنبرزاده، دانش آموخته بهداشت حرفه اي با بيان اين مطلب اظهار داشت: از عوامل زيان آور فيزيكي مي توان به آلودگي صوتي ناشي از فعاليت هاي گوناگون صنعتي اشاره كرد.

طبق آمار سازمان بهداشت جهاني تعداد افرادي كه در سراسر دنيا دچار كاهش شنوايي شده اند از 120 ميليون نفر در سال 1995 به 250 ميليون نفر در سال 2004 افزايش يافته است.

تحقيقات متعدد نشان داده است كه تغييرات موقت و دائم آستانه شنوايي، ايجاد كري ادراكي و عصبي، ايجاد مشكلات روحي و رواني، تاثير منفي و بازدارنده بر كارايي، افزايش ترشح  هورمون هاي آدرنالين و نورآدرنالين در اثر تماس طولاني مدت فرد با عامل زيان آور از جمله اثرات سوء سروصدا و علائم و عوارض حسي و ذهني صدا بر شاغلان صنايع است.

وي در ادامه افزود: عوارض ياد شده از اثرات مشترك صداهاي با فركانس بالا، ميانه و پايين هستند؛ احساس وزوزكردن گوش ها، تحريك پذيري، خستگي، سردرد، حالت تهوع، تاثير بر ارتعاشات طبيعي اندام هاي مختلف بدن، اختلال در خواب و كاهش ميزان آن، افزايش ميزان ترشح هورمون كورتيزول، افزايش واكنش هاي استرس زا، اختلالات تنفسي، ايجاد حالت اذيت و ناراحتي و اظهار شكايت و تاثير در عملكرد مغزي از جمله عوارض تماس با صداهاي متعدد با فركانس پايين موجود در صنايع و جامعه  است.

پژوهشگر دانشگاه تربيت مدرس با بيان نمونه هايي در پيرامون ما گفت: به عنوان مثال مي توان به سيستم هاي تهويه تاسيسات شبكه هاي كامپيوتري، كمپرسورها، اتاق هاي كنترل، موتورهاي ديزل، محيط هاي كاري اداري، سروصداي ناشي از ترافيك، پمپ ها و تلمبه خانه ها، ماشين هاي لباس شويي، مسيرهاي انتقال لوله هاي فاضلاب، يخچال ها و... اشاره كردكه در ايجاد صداي با فركانس هاي پايين نقش بسيار مهمي دارند، بنابراين توسعه ساخت جاذب هاي صوتي به عنوان يكي از ابزار ويژه در پيشبرد روش هاي كنترل آلودگي صوتي بسيار ضروري به نظر مي رسد.

قنبرزاده در خصوص طرح تحقيقاتي خود كه در قالب رساله دكتراي وي انجام شد، گفت: در اين تحقيق بنا بر طرح آزمايشات در فاز ساخت، نمونه هاي جاذب صوتي در پنج گروه، با اجزاي تركيبي مواد پليمري A – پلي اتيلن ترفتالاتTEP، B- پلي استايرنSP، C- پلي پروپيلنPP، D- پلي اتيلن EP، E- الياف پلي استر، با استفاده از مواد بسته بندي مواد غذايي با مش بندي هاي 1 تا 5 ميليمتر و 6 تا 20 ميليمتر و با درصدهاي وزني 50درصد بطور مساوي و همچنين از الياف پلي استر به نسبت درصد وزني 5/2درصد مواد پليمري (به منظور ايجاد استحكام مناسب) و با بكارگيري رزين هاي بر پايه پلي وينيل استات با درصد وزني 20درصد مواد پليمري مورد ساخت قرار گرفت.

وي تصريح كرد: نتايج حاصل از اندازه گيري درصد ضريب جذب صوت در نمونه هاي با ساختار تركيبي گروه E، ضخامت 10 سانتيمتر و با مش بندي اجزاي تركيبي كوچكتر از يك ميليمتر نشانگر اين مطلب است كه ميانگين درصد ضريب جذب صوت در فركانس هاي پايين (100 تا  315 هرتز) از گروه مقايسه (پشم سنگ) بهينه تر و بين ميانگين هاي درصد ضريب جذب صوتي اختلاف معناداري وجود دارد.

نتايج حاصل از تعيين مقاومت فشاري (تحمل نيروي بار) نمونه هاي گروه هاي ساختي پنجگانه، حاكي از اين مطلب است كه گروه جاذب هاي صوتي با ساختار تركيبي TEP وSP و الياف پلي استر داراي تحمل بار و نيروي بيشتري نسبت به سايرگروه هاي ساخته شده هستند.

لازم به ذكر است، اين پژوهش با راهنمايي دكتر علي خوانين در دانشكده علوم پزشكي دانشگاه تربيت مدرس انجام شد./انتهاي پيام/