احتمال وقوع جنگ منطقه‌ای در خاورمیانه

عبدالباری عطوان، سردبیر روزنامه فرامنطقه‌ای قدس العربی معتقد است که در ماه ژوئن آینده جنگی منطقه‌ای در خاورمیانه درخواهد گرفت.

کد خبر: ۲۴۲۰۴۹

سه‌شنبه - ۰۷ خرداد ۱۳۹۲ / May 28, 2013

به گزارش خبرنگار حوزه بین الملل «خبرگزاری دانشجو» به نقل از قدس العربی، عبدالباری عطوان، سردبیر روزنامه فرامنطقه ای قدس العربی در تحلیلی معتقد است که در ماه ژوئن آینده جنگی منطقه ای در خاورمیانه درخواهد گرفت.

با نزدیک شدن به زمان برگزاری کنفرانس بین المللی یافتن راه حلی برای حل بحران سوریه، اظهارنظرها تندتر شده و تلاش ها برای حل سیاسی، با حضور تمامی طرف های درگیر در این بحران افزایش یافته است، اما در این میان نشانه های بسیاری وجود دارد که نشان می دهد احتمال جنگ منطقه ای در خاورمیانه وجود دارد و صحبت از صلح تنها سرپوشی برای پوشش دادن به این تحول است.

هنگامی که سید حسن نصرالله همه ثقل سیاسی خود را در حمایت از نظام اسد می گذارد و تاکید می کند که در کنار او در برابر نیروهای تکفیری خواهد ایستاد؛ چرا که وی را سندی برای مقاومت و حمایت از خود می داند و اسرائیل نیز در حال تقویت کردن جبهه داخلی اش برای مواجهه با هر گونه حمله موشکی و شیمیایی است و در حالی که رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه حزب الله را حزب الشیطان می نامد! همه این شواهد نشان دهنده افزایش تنش برای رسیدن به راه حل نظامی و نه سیاسی است.

ماه ژوئن نزدیک است، آنهایی که در منطقه خلیج فارس زندگی می کنند خوب می دانند که این ماه ماه بسیار حساسی است، شاید در این ماه جنگی علیه ایران و هم پیمانانش در بگیرد، و الا بر اساس کدام منطق شیخ خالد بن احمد آل خلیفه، مهندس دیپلماسی بحرینی که کاملاً به اصول دیپلماتیک آگاه است، در چنین برهه زمانی ای آقای سید حسن نصرالله را مورد انتقاد شدید قرار می دهد و می گوید که باید لبنان را از او خلاص کرد! این دقیقاً چیزی است که در پست خود در صفحه توییتر نوشته است، آیا غیر از این است که او احساس می کند جنگی در راه است؟

مسئولان کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، بویژه کشورهای کوچک این منطقه هیچ گاه عادت نداشته اند که این گونه با صراحت صحبتی از حمله به ایران و هم پیمانانش مثل حزب الله به میان آورند و بی محابا عبارت هایی را به کار ببرند که تا کنون سابقه نداشته است. وقتی که نگاهی به اظهار نظرهای دیگران هم می اندازیم، می بینیم که عموماً لحنی محافظه کارانه دارند و از واژه هایی مبهم استفاده می کنند.

عادتی که اسرائیل برای حمله به سوریه پیدا کرده و می گوید که هدفش از این حملات جلوگیری از ارسال سلاح حزب الله لبنان به سوریه است نیز به اعتقاد تحلیلگران نشانه دیگری است از این که  امکان دارد حزب الله به سلاح های پیشرفته، بویژه موشک های مدرن دست یابد که می تواند قواعد بازی را تغییر داده و ضربه ای جزئی یا کلی به اسرائیل وارد کند، برای همین آنها یعنی رژیم صهیونیستی حمله پیشگیرانه انجام می دهد تا در صورت بروز جنگ خسارت های کمتری ببیند.

اسرائیل از دو نوع سلاح می ترسد، یکی موشک های اس ای 17 که دقت بسیار بالایی دارند و امکان بسته شدن کلاهک های شیمیایی به آنها وجود دارد، دیگری موشک های روسی یاخونت ضد ناو به همراه موشک های فاتح 110 ایرانی که امکان حمله با اهدافی با بعد 300 کیلومتر را دارند.

انتقال این سلاح ها به حزب الله یا رسیدن آنها به دست جریان های اسلام گرای تندرو مثل جبهه النصره و احرار الشام که در حال مبارزه با نظام اسد هستند، باعث ترس اسرائیل شده است، در عین حال این گروه ها کشور نیستند که حمله به آنها باعث زیر پا گذاشتن استقلال آن کشور یا تحریکی برای سقوط حکومت و رهبری آن شود، از سوی دیگر تصمیم گیری برای برپایی جنگ را نیز نمی توان بدون پذیرش هر گونه عواقب یا هشداری صورت داد.

منطقه در حالتی از غلیان بسر می برد و بسیار سخت است که این وضعیت برای مدتی طولانی ادامه یابد؛ چون این حالت رکود به مصلحت هیچ کدام از طرف های درگیر نیست، چه منطقه ای چه بین المللی، برای همین منطقی است که در کمال تاسف و تلخی بگوییم که انتظار می رود تحولاتی بسیار بدتر رخ دهد.