دهقان در نقد و بررسی «در غرب خبری نیست»:

نگاه انسانی، وجه تمایز ادبیات آلمان با کشورهای دیگر است

نویسنده کتاب «بچه های کارون» گفت: ادبیات کشور آلمان از ادبیات کشورهای ایتالیا و فرانسه و ... گردن کلفت‌تر است؛ ادبیات آلمان هیچ‌گاه از فرم انسانی خود جدا نمی‌شود و این وجه تمایز آن با ادبیات دیگر کشورهاست.

کد خبر: ۲۴۲۲۲۹

چهارشنبه - ۰۸ خرداد ۱۳۹۲ / May 29, 2013

به گزارش خبرنگار فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، احمد دهقان در نشست «عصر اقتباس» با موضوع نمایش و نقد فیلم «در غرب خبری نیست» که روز گذشته در سرای داستان بنیاد ادبیات داستانی ایرانیان برگزار شد، گفت: جنگ جهانی دوم باعث به وجود آمدن رنسانس ادبی در آلمان شد؛ در سال 1940 گروهی از نویسندگان در آلمان تشکیل شد که ادبیات فعلی آلمان را به وجود آورد و سرشناس ترین نویسندگانی که ما الان از آنها صحبت می کنیم جزو همان گروه بودند.

وی ادامه داد: بسیاری از نوشته هایی که در کشورمان به نام تاریخ شفاهی وجود دارد در واقع خاطره رمان به شمار می روند نه رمان خاطره. خاطره رمان «در غرب خبری نیست» برخلاف دیگر رمان هایی از این دست قهرمان داستان در آخر می میرد و این موضوع یکی از اشکالاتی است که به این رمان وارد می کنند.

نویسنده کتاب «بچه های کارون» افزود: این رمان نثری صیمیمی دارد؛ سال گذشته با چند آلمانی که درباره این رمان صحبت می کردم به اینکه این رمان نثری عامیانه دارد، اذعان داشتند.

دهقان اظهار داشت: رمان «در غرب خبری نیست» توصیف های دقیقی از جنگ می کند علاوه بر آن در این رمان از قهرمان پروری خبری نیست تا جایی که آن را رمان ضد جنگ می دانند.

وی با اشاره به مهم ترین ویژگی رمان «در غرب خبری نیست» اضافه کرد: مهم ترین ویژگی این رمان که باعث بین المللی شدن آن نیز شده نگاه انسانی است که در این رمان غالب است.

نویسنده کتاب «بچه های کارون» گفت: در کتاب، داستان از جایی آغاز می شود که سربازان از عملیات برگشته اند و مشغول تقسیم غذا هستند ولی فیلم از سکانس مدرسه آغاز می شود و بعد از گذشت 50 دقیقه از فیلم تازه به اول رمان می رسیم. در رمان قصه ها به همدیگر تنیده شده اند ولی کارگردان در فیلم قصه ها را به صورت سکانس های طولانی و مجزا نمایش داده است.

دهقان با بیان اینکه فیلم دارای صحنه های بکر و نابی است، ادامه داد: هر قصه ای می تواند نگاه جنگی یا ضد جنگ داشته باشد و این موضوع به نگاه و سلیقه نویسنده بر می گردد؛ در حالی که در فیلم «در غرب خبری نیست» نگاه انسانی وجود دارد.

وی اظهار داشت: در رمان دغدغه سربازی بیان شده است که همیشه نگران دوستان و اطرافیانش است و نگاه انسانی در این رمان وجود دارد به همین دلیل است که بعد از یک سال از انتشار این رمان، فیلمی با اقتباس از آن ساخته می شود.

نویسنده کتاب «بچه های کارون» اضافه کرد: زمانی که نگاه والای انسانی وجود داشته باشد، فرقی نمی کند که جنگ در مرز آلمان و فرانسه باشد یا در مرز ایران و عراق؛ حلقه مفقوده فیلم ها و رمان های ما نگاه والای انسانی است.

دهقان افزود: برخی از سکانس ها در فیلم «در غرب خبری نیست» آگاهانه حذف شده اند در حالی که کارگردانان فعلی دوست دارند چنین صحنه هایی در فیلم هایشان وجود داشته باشد.

وی با اشاره به ویژگی فیلم «در غرب خبری نیست» گفت: ویژگی این فیلم تکه تکه کردن قصه های این رمان است و این مسئله برای ذهن بیننده 80 سال پیش خیلی خوب بود و باعث می شود بیننده با فیلم ارتباط برقرار کند.

نویسنده کتاب «بچه های کارون» با بیان اینکه ادبیات پس از جنگ همیشه بازتاب تاثیر جنگ در یک کشور بوده است، ادامه داد: به همین دلیل است که همیشه در ادبیات کشور آلمان تلخی نهفته است ولی نگاه انسانی که در این کتاب وجود دارد باعث می شود تلخی آن را نبینیم.

دهقان یادآور شد: ادبیات کشور آلمان از ادبیات کشورهای ایتالیا و فرانسه و ... گردن کلفت تر است همانگونه که زمانی ادبیات روسیه مهم بود؛ ادبیات آلمان هیچگاه از فرم انسانی بودن خود جدا نمی شود و این نگاه وجه تمایز ادبیات آلمان با دیگر کشورهاست.