شعار مخالفان دولت ترکیه در میدان تقسیم: اردوغان! برو

وسعت درگیری های مردم ترکیه آنچنان گسترش پیدا کرده است که اقشار مختلف ملی-مذهبی به صف معترضان می پیوندند. فشارهایی که ...

کد خبر: ۲۴۳۴۴۲

سه‌شنبه - ۱۴ خرداد ۱۳۹۲ / June 04, 2013

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»؛ خودسوزی یک دستفروش در تونس آغاز حرکتی مردمی و ضداستکباری در منطقه بود که لرزه بر اندام حکومت های دیکتاتوری افکند. پادشاه عربستان لقب ملک را برای خود لازم ندانست، دولت بحرین در اقدامی بی سابقه به خاطر کشته شدن دونفر از راهپیمایی کنندگان عذرخواهی کرد، بعضی از حکومت های دیکتاتور دست به اصلاحات در قانون زدند و البته گروهی نیز سرنگون شدند.

طراحی مدلی مشابه بیداری اسلامی در سوریه یکی از اقدامات دولت های استکباری است که تا کنون جواب نداده و ملت سوریه در برابر تهدیدهای خارجی و کشتارهای داخلی ایستادگی کردند. ملتی که از مرز ترکیه نیروهای تروریست به خاک آن وارد می شوند و در شهرهای مهم آن ناآرامی به وجود می آورند. کشوری که مرزهایش را برای ترانزیت تروریست ها باز گذاشته است، دچار مشکلات داخلی شده است.

در پی اعتراض گروهی از مردم به طرح دولت ترکیه برای تبدیل بوستان تاریخی «قیزی پارک» به یک مرکز فرهنگی و تجاری در استانبول، دولت با برخورد قهرآمیز و دستگیری چندین نفر از تظاهرات کنندگان به دامنه ی اعتراضات وسعت بخشید. شعارها نخست وزیر را هدف قرار داده و خواهان استعفای او هستند. عبدالله گل در اقدامی آشتی طلبانه با رهبر «حزب جمهوریخواه خلق» که از مخالفین به شمار می رود دیدار کرده و خواهان پایان درگیری شده است. هرچند نخست وزیر ترکیه به این دیدار واکنشی منفی نشان داده و با گفتن " نمی‌دانم چه کسی چه پیامی دریافت کرده" همچنان بر دعوا با حزب مخالف تاکید کرده است.

وسعت درگیری های مردم ترکیه آنچنان گسترش پیدا کرده است که اقشار مختلف ملی-مذهبی به صف معترضان می پیوندند. فشارهایی که دولت ترکیه به بزرگترین اقلیت قومی این کشور یعنی کردها و احتمال پیوستن آنان به مخالفان، نگرانی های دولت ترکیه را گسترش داده است. گروه هایی از علویان نیز با پیوستن به صف اعتراض کننده ها خواستار لغو برخی از نام گذاری های ضدشیعی شده اند. میدان "تقسیم" محل گردهمایی مخالفان اردوغان بشمار می رود. کسانی که تلاش دارند دولت سکولار ترکیه را منحل کنند.

تفاوت های عمده ای که در مخالفان سوری و ترک، نمایان است راهپیمایی غیرمسلحانه مردم و برخورد مستبدانه ی نیروهای حکومتی ترکیه می باشد. این در حالی است که مخالفان سوریه با استفاده از تسلیحات کشتار جمعی سعی در متقاعد ساختن دولت دارند. تسلیحات گسترده ای که در اختیار مخالفان سوری است بیانگر دخالت های خارجی می باشد اما در ترکیه به هیچ وجه اینطور نیست.

قانون ترکیه دین را جدای از سیاست می داند و حکومت سکولاری بر کشور حاکم است، این در حالی است که بیش از 95 درصد مردم آن مسلمان هستند. این اعتراضات از آنجا که شباهت عمده ای با اعتراضات بیداری اسلامی دارد یعنی هم مردمی است، هم بدون خشونت است و هم اینکه اقشار مختلف جامعه از همه ی طبقات در آن حضور دارند، ممکن است به تغییر قانون اساسی در این کشور بیانجامد. میدان "تقسیم" در ترکیه شباهت خیلی زیادی به میدان "تحریر" در مصر پیدا کرده است. باید منتظر بمانیم که آیا عاقبت اردوغان نیز شبیه مبارک می شود یا خیر؟!