امتداد امام-1

افتخار می‌کنم که شاگرد آیت الله خامنه‌ای هستم

دبیر کل حزب الله لبنان گفت: امسال کشورهای عربی مرا به عنوان مرد سال جهان عرب معرفی و انتخاب کرده‌اند، من با بوسیدن دست حضرت آیت الله خامنه‌ای خواستم به همه آنها بگویم...

کد خبر: ۲۴۳۵۲۷

چهارشنبه - ۱۵ خرداد ۱۳۹۲ / June 05, 2013

به گزارش خبرنگار فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»؛ در آذرماه سال 1376 هنگامی که آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب در اجلاس سران کشورهای عضو کنفرانس اسلامی در تهران سخرانی کردند و عازم خروج از سالن کنفرانس بودند، سید حسن نصرالله، دبیر کل جنبش انقلابی حزب الله لبنان به وسط سالن رفت و دست ایشان را بوسید.

فردای آن روز، از او پرسیدند انگیزه شما از این کار چه بود؟

دبیر کل حزب الله لبنان پاسخ داد: امسال کشورهای عربی مرا به عنوان مرد سال جهان عرب معرفی و انتخاب کرده اند در این کنفرانس در حالیکه سران کشورهای عربی حضور داشتند ودوربین ها نیز مراسم را مستقیماً برای ملتهای عرب  پخش می کرد، من با بوسیدن دست حضرت  آیت الله خامنه ای خواستم به همه آنها بگویم شما که مرا مرد سال جهان عرب می دانید، این را نیز بدانید که رهبر من حضرت آیت الله خامنه ایست و من افتخار می کنم که شاگرد ایشان هستم.

خامنه ای، دنیا و آخرت ماست

حجت الاسلام سید حسن نصرالله، رهبر مقاومت اسلامی لبنان
ترجمه:  سید محمد حسین طهماسبی

آن‌گاه که خداوند تعالی، پیامبر یا امام معصوم(ع) را ـ به آن خاطر که معصوم‌اند ـ به ولایت امر  برمی‌گزیند، صفاتی چون علم  و زهد و حکمت و شجاعت و  ابهت در او متجلی است و هنگامی که امام معصوم(ع)، غایب است بر ماست که به دنبال این صفات در شخصی بگردیم که بیش از دیگران آن‌ها را در خود  داراست. البته باید فقیهی عادل باشد و نه فقط کسی که از حرام الهی اجتناب می‌کند. او باید زاهد دنیا و شجاع و  کاردان و حکیم و بصیر و مدبر باشد. در امتداد زمان و طول تاریخ ما،  فقهایی از این نوع بوده‌اند و  زمانه از فقهایی این‌چنین خالی نبوده  است. امانت را به دوش کشیدند و از آن به تناسب ظرف زمانی و شرایطی که در آن حضور داشتند محافظت کردند. تا اینکه  خداوند تعالی به مرجع بزرگ و فقیه گرانقدر این زمانه، امام خمینی(ره) توفیق داد تا این پیروزی تاریخی مداوم را به وجود آورد. شخصیت امام خمینی(رحمت الله علیه) به نحوی در چشم‌ها و عقل‌ها و قلب‌ها بروز یافت که هیچ  کدام از ما تصور نمی‌کرد در طول تاریخ  ما، فقهایی به این بزرگی بروز یافته  باشند، البته در تاریخ ما فقهای  بسیار بزرگی بوده‌اند اما ظرف  زمانی و شرایط آن‌ها متفاوت بوده است.

مسأله مهم آن است  که در این زمانه، ‌امام خمینی(ره) ظهور کرد که گر چه معصوم نبود اما این ویژگی‌ها و اوصاف در او جمع بود: علم،‌ شجاعت، اخلاص، زهد، ورع، عرفان و تدبیر. به این واسطه بود که بعد از قرن‌های متمادی مظلومیتی که ابتدا داشت و انتها نداشت، به مدد الهی توانستیم در این زمان و به دست امام خمینی(ره) دولت آل محمد را برپا کنیم که این دولت نیز هر روز بیشتر از روز قبل خود، عزت و قوت و کرامت به دست آورد. سپس حضرت امام رحلت کردند و ولی فقیه جدیدی برای ما متجلی شد که شخصیت و صفات امام خمینی را دارا بود به نام آقای خامنه‌ای که او همان امام خمینی است که اینک ولی امر ماست.

ای خواهران و برادران! برای ما و همه مسلمین در سراسر  جهان یک ولی امر وجود دارد و حال  اگر بیشتر مسلمانان نمی‌خواهند از ایشان تبعیت کنند مشکل خودشان است  چنانچه پیش‌تر نیز بسیاری از مردم،  از پیامبر و امامان معصوم تبعیت  نکردند ولی این بدان معنا که امام،  امام و پیامبر، پیامبر نبود نمی‌باشد. ما ولی امری داریم که نائب امام مهدی(عج) است. اطاعتش بر ما واجب است. ما از پاکی و صفات نیکو و پرهیزگاری و به طور هم‌زمان، شجاعت، قدرت، حکمت، تدبیر و بصیرت او آگاهیم. او با آمریکا و اتحادیه اروپا و کشورهای تحت سلطه‌شان که منطقه خلیج را پر کرده‌اند به مبارزه برخاسته است. خدا بر ما منت نهاده که او را به ولایت امر ما برگزیده است. او مردی آگاه و شخصیتی استثنایی است که اگر همه حوزه‌های علمیه و کشورهای اسلامی‌مان را جست‌وجو کنیم، فقیهی از میان فقهای شیعه نمی‌یابیم که این‌چنین بزرگی‌ها و صفات متعالی در او جمع شده باشند بدان پایه که در رهبر ما حضرت آیت‌الله خامنه‌ای به‌عنوان ولی امر جمع شده‌اند.

اگر آخرت را بخواهیم، آخرت ما با ولی امر و نائب حضرت حجت(عج) است و همچنین اگر عزت و شرف  و کرامت دنیا را نیز بخواهیم، به آن نمی‌رسیم مگر با ولی امر. حتی  برای این جنبش مقاومت بزرگ که بدان توجه شده است و در جهان عرب یک پدیده  استثنایی است و ما به‌واسطه آن سرمان  را بالا گرفته‌ایم و به آن افتخار می‌کنیم، اگر شخصی به‌نام روح الله الموسوی الخمینی نبود، اثری از آن در لبنان نمی‌بود و بعد از آن نیز اگر شخصی به نام سیدعلی حسینی خامنه‌ای نبود، استمرار  نمی‌یافت.

برگرفته از کتاب امتداد امام