اوج گیری اختلافات بین دولت و شهرداری در شورای سوم

جهت شروع بحث در مورد شورای شهر سوم می توان باید گفت که شورای شهر سوم نسبت به دو شورای شهر قبل از خود دربرگیرنده ی اتفاقت و حوادث مهم تری بود...

کد خبر: ۲۴۵۲۸۳

پنجشنبه - ۲۳ خرداد ۱۳۹۲ / June 13, 2013

گروه اجتماعی «خبرگزاری دانشجو»- سروش ظهرابیان؛ جهت شروع بحث در مورد شورای شهر سوم می توان باید گفت که شورای شهر سوم نسبت به دو شورای شهر قبل از خود دربرگیرنده ی اتفاقت و حوادث مهم تری بود. به عنوان مثال یکی از اتفاقات مهم و کم سابقه در تاریخ شوراهای شهر، یعنی تمدید مدت فعالیت شورای شهر به مدت 22 ماه در دوران شورای شهر سوم رخ داد.این طرح ابتدا در مجلس شورای اسلامی مطرح شد و با مخالفت ها و موافقت های زیادی با خود به همراه داشت.دلیل اصلی موافقین این طرح کاهش هزینه ها، در زمینه ی مسائل امنیتی و مسائل مربوط به رای گیری بود.استدلال اصلی مخالفان هم این بود که مردم برای 4 سال افراد را به نمایندگی خود برگزیده اند و تمدید مدت نمایندگی این افراد بدون پرسیدن و در نظر گرفتن نظر مردم خلاف مردم سااری است. سرانجام این طرح پس از کش و قوس های فراوان در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسید و مدت نمایندگی نمایندگان شوراهای شهر سوم از چهار سال به شش سال افزایش پیدا کرد.

در زمینه ی مسائل سیاسی، برای شناخت بهتر جریانات و اتفاقات شورای شهر سوم باید به بررسی اتفاقات و تغییراتی که در اواخر شورای شهر دوم رخ داد، پرداخت.در آن زمان احمدی نژاد یک سال مانده به پایان کار شورای شهر دوم به دلیل پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری از مجموعه ی شهداری تهران جدا شد و پس از جدایی احمدی نژاد علی سعیدلو به عنوان سرپرست موقت شهرداری تهران معرفی شد.

احمدی نژاد پس از ورود به پاستور تمام سعی و تلاش خود را انجام داد، تا شورای شهر حکم سرپرستی سعیدلو را دائمی کند تا او از طرف شورا به عنوان شهردار تهران معرفی شود.در این بین اما اعضای شورای شهر دوم در مقابل خواست احمدی نژاد مقاومت کردند و قالیباف از طرف شورای شهر به عنوان شهردار تهران معرفی شد.

قالیباف کمتر از یک سال به عنوان شهردار مشغول به فعالیت بود،تا اینکه موعد انتخابات شورای شهر سوم فرا رسید.در زمان انتخابات شورای شهر سوم جریان های سیاسی کشور به سه گروه تقسیم شدند.گروه اول اصلاح طلبان بودند که تمام تلاش خود را می کردند تا از طریق شورای شهر دوباره به قدرت بازگردند.در طرف دیگر اصولگرایان نیز برای حفظ اکثر کرسی های شورا تلاش می کردند.اصولگرایان خود به دو دسته تقسیم شده بودند.گروه اول اصولگرایانی بودند که با نام اصولگرایان معتدل (حامیان قالیباف)وارد عرصه ی انتخابات شده بودند و به دنبال ابقای قالیباف در شهرداری بودند.گروه دوم نیز نام رایحه ی خوش خدمت (حامیان احمدی نژاد)پا به عرصه نهاده بودند و سیاست و خط مشی ریاست علی سعیدلو در شهرداری تهران را دنبال می کردند.

این جریان ها در زمان تبلیغات شوراها رقابت تنگاتنگی با یکدیگر داشتند تا اینکه سرانجام ،پس از پایان رای گیری انتخابات شوراها، کرسی های شورا به طور تقریبا مساوی میان اصولگرایان و اصلاح طلبان تقسیم شد و در رای گیری برای انتخاب شهردار،قالیباف با هشت رای از پانزده رای به عنوان شهردار تهران برگزیده می شود.انتخاب قالیباف به عنوان شهردار سرآغاز اختلافات شهرداری و دولت بود چراکه قالیباف توانسته بود به نوعی ناکامی خود در انتخابات راست جمهوی سال 1384 در مقابل احمدی نژاد را در انتخابات شوراها جبران کند.

این اختلافات تا حدی بود که طرح ادامه بزرگراه شهید زین الدین که در زمان ریاست خود احمدی نژاد در شهرداری تهران تصویب شده بود، پس از اینکه احمدی نژاد رئیس دولت شد،توسط دولت رد شد. این دو نهاد در طی سال های فعالیت شورای شهر سوم بر سر مسائل بسیاری مانند مترو وترافیک با یکدیگر درگیر شدند واین درگیری تا به امروز که در آستانه ی انتخابات شورای شهر چهارم قرار داریم ادامه پیدا کرده است.

قالیباف در مدت ریاستش بر شهرداری تهران پروژه های عمرانی و رفاهی زیادی را افتتاح کرد که شاید همین نکته مهمترین ویژگی مثبت شهرداری در چندسال اخیر بوده است.از طرفی مهمترین انتقاد وارد به شهرداری تهران در زمان ریاست قالیباف برنامه های فرهنگی شهرداری تهران بوده است که بسیاری از آن ها همراه با هنجار شکنی و زیر پا گذشتن ارزش ها بوده است.

در پایان باید گفت شورای شهر سوم در حالی رو به پایان است که شهردار منتخب آن مسیر شهردار قبلی را در پیش گرفته و به دنبال راه یابی به پاستور است.به نظر می آید این فرضیه که برای ریئس جمهور شدن باید ابتدا شهردار تهران شد کم کم دارد تبدیل به واقعیت می شود و این خود نشان دهنده ی مهم بودن وحیاتی بودن انتخابات شورا در شهر تهران است چرا که هر شخصی توسط شورای شهر به عنوان شهردار تهران انتخاب شود در انتخابات ریاست جمهوری نیز،از شانس بالایی جهت پیروزی در انتخابات برخوردار است.حال باید منتظر ماند و دید که آیا شهردار فعلی تهران میتواند جایگزین شهردار قبلی در پاستور شود و یا اتفاقات به گونه ای دیگر قم خواهد خورد.راهی نیست جز ان که چند روز صبر کرد و دید که چه کسی به عنوان رئیس جمهور توسط مردم انتخاب می شود.