غرویان در گفت‌وگو با «خبرگزاری دانشجو»:

علی‌اکبر (ع) جوانی بافکر و اهل علم و دانش بود/ بهترین سن تحصیل علم جوانی است

عضو هیئت علمی موسسه امام خمینی(ره) گفت: حضرت علی‌اکبر(ع) جوانی بافکر، اهل علم و دانش بود و درباره قرآن، روایات و احادیث بسیار تفکر می‌کرد.

کد خبر: ۲۴۶۶۲۶

چهارشنبه - ۲۹ خرداد ۱۳۹۲ / June 19, 2013

حجت الاسلام محسن غرویان در گفت‌و‌گو با خبرنگار دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو»، گفت: علم آموزی از بزرگترین وظایف جوانان است؛ امام علی (ع) می فرماید: هر کس به من یک حرف بیاموزد مرا عبد و بنده خود کرده است، به این ترتیب علم آموزی و تعلیم علم در واقع یکی از باارزش ترین کارهاست، به طوری که عالم در رتبه عبودیت پروردگار است.

وی در ادامه گفت: در باب تحصیل علم چند نکته قابل تامل است؛ جوانان با تحصیل، علم خودشان را توسعه می‌دهند و بزرگ می کنند، بنابراین هر مقدار علم بیشتری تحصیل کنیم  - چه در رشته های طبیعی و چه در رشته های عقلی - سعه وجودی بیشتری پیدا می کنیم.

این استاد دانشگاه به علم دوستی همه انسان ها اشاره کرد و گفت: همه انسان ها دوست دارند عالم باشند؛ چون طبیعتاً جاهل در خودش احساس کمبود می کند؛ چرا که جهل یک نقص بزرگ است و علم یک کمال و جوانان با تحصیل، علم خود را کامل تر می کنند.

غرویان در ادامه با تبیین جایگاه انسان عالم در جامعه گفت: انسان عالم در میان مردم کرامت و ارزش بیشتری دارد تا آنجا که در مجالس، همه مردم وی را در صدر می نشانند؛ چرا که علم برای انسان شخصیت و احترام اجتماعی می آورد، به طوری که فردی که سواد کمتری دارد در برابر کسی که عالم تر است خضوع و خشوع می کند.

وی ادامه داد: امام معصوم (ع) می فرماید: «دو گرسنه هیچ وقت سیر نمی شوند گرسنه علم و گرسنه مال.» علم حد یقف و پایان ندارد و همیشه رو به افزایش است؛ همچنین خداوند متعال در قرآن از جایگاه عالمان سخن گفته است: آیا کسانی که می دانند با کسانی که نمی دانند برابرند؟ از نظر روایات، آیات و عقل، عالم با جاهل برابر نیست که این موضوع برای تحصیل علم مشوق ماست.

عضو هیئت علمی موسسه آموزشی- پژوهشی امام خمینی (ره) با بیان اینکه عالمان افتخارات بشریت هستند، گفت: وقتی می خواهیم از مشاهیر نام ببریم ابتدا سراغ اندیشمندان و متفکران می رویم؛ البته بهترین موقعیت تحصیل، سن جوانی است؛ چرا که نشاط لازم را دارد؛ به همین دلیل علما و مجتهدین در سنین 25 تا 35 سالگی به درجه اجتهاد می رسیدند و تحصیلات اساسی خود را تمام می کردند.

غرویان در پایان گفت: حضرت علی اکبر(ع) جوانی بافکر و اهل علم و دانش بود؛ ایشان پیرامون قرآن، روایات و احادیث بسیار تفکر می کرد؛ به طوری که سیدالشهدا (ع) درباره ایشان می فرمایند: «از جنبه خلقت و اخلاق شبیه ترین افراد با رسول خدا بوده است.»