6 توجیه الهام برای رجعت احمدی‌نژاد

غلامحسین الهام نسبت به سخن خود در مورد رجعت احمدی نژاد توضیحاتی ارائه کرد.

کد خبر: ۲۴۸۵۹۲

دوشنبه - ۱۰ تير ۱۳۹۲ / July 01, 2013

به گزارش گروه سیاسی «خبرگزاری دنشجو» متن چاپ شده در روزنامه ی کیهان به شرح زیر است:

آقای دکتر الهام سخنگوی محترم دولت در پاسخ به انتقاد کیهان به سخنان سخیف ایشان که در ستون اخبار ویژه و با عنوان «آقای الهام از شما بعید بود » به چاپ رسیده بود، جوابیه‌ای فرستاده است که متن آن در پی می‌آید.

تأمل و انصاف

1- مراد از تعبیر «رجعتی دیگر» یک اشتراک لفظی و به معنای لغوی آن است. و از این واژه در معنای اصطلاحی آن که در مباحث دینی و مذهبی به کار می‌رود، استفاده نشده است.

2- مقصود از این تعبیر، آرزوی تعجیل در ظهور امام عصر (عج) است و تمنای آنکه در آینده‌ای نزدیک احمدی‌نژاد که حامل گفتمان مهدوی (سوم تیر) بوده است، در دولت یار توفیق خدمت داشته باشد. با گوش دادن به کلام و یا خواندن عبارت می‌توان سیاق «دعا» را بخوبی استشمام کرد.

3- «احمدی‌نژاد» بر ما حق برادری دارد. و حق یک برادر مسلمان دعا برای اوست. با این تعبیر به دعای مکرر او در این هشت سال مبنی بر «واجعلنا من خیر اعوانه و انصاره...» «آمین» گفته شده است. انصاف دهید از یک «آمین» برای دعای یک برادر در جهت نصرت ولی‌عصر(عج) هم باید دریغ کرد؟!

4- واضح است دعا برای کسی که در حال حیات است از سوی کسی که برای تعجیل در ظهور دعا می‌کند، آرزوی رویت امام، در حال حیات، مقدم بر موضوع «رجعت» است، که بعد از مرگ خواهد بود.

5- با هیچ تعبیر و تفسیر غریبی، «تعیین وقت ظهور» و یا «تعیین یاران امام عصر» و... از این کلام نمی‌توان فهمید، و به گوینده نسبت غیب‌گویی داد. البته باور غیب، شرط ایمان است ولی ایمان به غیب، غیب‌گویی نیست.

6- به فرض آنکه از این تعبیر معنای اصطلاحی «رجعت» مرتبط با ظهور امام عصر عجل‌الله‌تعالی‌فرجه برداشت شود. آن نیز آرزوی قلبی، علاقه و اعتقاد شیعیان است که بنا بر نقل مرحوم حاج شیخ عباس قمی در مفاتیح‌الجنان، با تعالیم و آموزه‌های امام صادق علیه‌السلام هر شیعه هر روز صبح در پیشگاه خداوند سبحان و با استغاثه می‌خواند:

اللهم ان حال بینی و بینه الموت الذی جعلته علی عبادک حتما مقضیا فاخرجنی من قبری موتزراً کفنی، شاهراً سیفی، مجرداً قناتی، ملبیاً دعوه الداعی فی الحاضر و البادی

کیهان: کاش جناب الهام به جای این همه آسمان و ریسمان کردن برای توجیه اظهارات سخیف و بی‌اساس خود، در چند کلمه به خطای بزرگی که مرتکب شده است اعتراف کرده و ضمن توبه به پیشگاه خداوند متعال، از مردم نیز عمیقاً پوزش می‌خواستند.