سرپرست مرکز گردشگری علمی-فرهنگی دانشجویان ایران:

برپایی اولین همایش ملی علمی-پژوهشی «اورامانات»

اولین همایش ملی علمی-پژوهشی «اورامانات» توسط مرکز گردشگری علمی-فرهنگی دانشجویان ایران برگزار می گردد.

کد خبر: ۲۴۸۶۰۶

دوشنبه - ۱۰ تير ۱۳۹۲ / July 01, 2013

به گزارش گروه فرهنگی«خبرگزاری دانشجو»،  بابک ارسیا سرپرست مرکز گردشگری علمی-فرهنگی دانشجویان ایران از برگزاری اولین همایش ملی «اورامانات» در سطح علمی-پژوهشی خبر داد و گفت: این همایش برای اولین بار به همت مرکز گردشگری علمی-فرهنگی دانشجویان ایران وابسته به جهاددانشگاهی در روستای اورامانات واقع در کردستان با هدف شناخت پتانسیلها، فرصتها و چالشهای این منطقه  برگزار خواهد شد.

دبیر این همایش ملی با اشاره توانمندیهای بی نظیر منطقه اورامانات در زمینه های مختلف گردشگری، فرهنگی، اجتماعی، جغرافیایی و معماری افزود: اورامان یا همان هه ورامان، قطعه ای از بهشت است و با وجود تاریخ و تمدن کهن آن شایسته است، این منطقه ارزشمند با همه آداب و رسومش به دنیا معرفی شود و شرایط جذب توریست و گردشگران به این نقطه از کردستان بیشتر و بهتر فراهم گردد.

وی خاطرنشان کرد: اورامان؛ دارای شرایط خاص جغرافیایی از لحاظ ساختار روستایی و همچنین فرهنگ، هنر و آداب و رسوم منحصر به فردیست که در دنیا نظیر آن را بسیار کم می توان پیدا کرد و باید جهت ماندگاری، ارتقا و شناساندن این مهم تلاش و کوشش بیشتری صورت گیرد. بر این اساس مرکز گردشگری علمی-فرهنگی دانشجویان ایران در نظر دارد اولین همایش ملی اورامانات را با رویکرد علمی-پژوهشی با دریافت مقالات برتر در این حوزه برگزار نماید.

عضو هیأت علمی جهاددانشگاهی هدف از برگزاری این همایش را بررسی و شناخت استعدادها و فرصتهای بالقوه منطقه در عرصه های مختلف اکوتوریسم، آمایش سرزمین، موسیقی فولکلوریک و شناخت فرهنگ بومی عنوان کرد.

وی در پایان از برگزاری این همایش ابراز امیدواری کرد و افزود: امیدواریم بتوانیم با روشهای علمی در شناخت هرچه بیشتر فرصت ها، چالش ها و زمینه های دینی، تاریخی و جاذبه های گردشگری و توریستی منطقه اورامانات گامی برداشته و در تشویق و ترغیب دانش پژوهان و دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاهی نسبت به امر پژوهش در حوزه گردشگری سهمی داشته باشیم .

منطقه هورامان ناحیه ای کوهستانی است که به لحاظ زبانی و سابقه تاریخی جایگاه ویژه ای در جمع ساکنان مناطق کردنشین دارد و دو بخش شمالی شهرستان پاوه، بخشی از استان کردستان و مناطقی از کشور عراق را در برمی گیرد. این منطقه سرسبزکوهستانى از معمارى منحصربفرد و ویژه ای برخوردار است بطوریکه خانه‌هاى این روستا با سنگ و اغلب به صورت خشکه و به صورت پلکانى ساخته شده است. به غیر از وضعیت خاص روستا از نظر معمارى، موقعیت چشمه‌هاى پرآب، مراسم خاص و آداب و رسوم و وجود مقبره و مسجد پیر شالیار و به ویژه جمعیت و تعداد سکنه قابل توجه آن نشانگر اهمیت منطقه از زمان ساسانى است.