همایش «نقش تغذیه در سلامت»-3

اصفهانی: علم الهی خشیت ایجاد می‌کند

رئیس مرکز تحقیقات طب و دین دانشگاه علوم پزشکی تهران گفت: اگر علم الهی باشد خشیت ایجاد می‌کند، وگرنه فرد دچار غرور می‌شود.

کد خبر: ۲۴۹۱۲۰

چهارشنبه - ۱۲ تير ۱۳۹۲ / July 03, 2013

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از مشهد، محمدمهدی اصفهانی صبح امروز در همایش نقش تغذیه در سلامت و تناسب اندام از دیدگاه طب سنتی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد، رهنمودهای دینی در علم آموزی را مورد بررسی و تحلیل قرار داد.

وی با بیان اینکه علم را نباید به علم خود اضافه کرد بلکه باید آن را به‌گزین کرد، گفت: عده‌ای وقتی به فرنگ می‌روند می‌گویند از فرق سر تا نوک پا باید غربی باشیم، در حالی که طب سنتی به عنوان یک میراث گرانقدر نه تنها با علم نوین مطابقت دارد، بلکه نواقص آن را هم کامل می کند.

رئیس مرکز تحقیقات طب و دین دانشگاه علوم پزشکی تهران با بیان اینکه طب اسلامی جهت‌گیری کلی را در خصوص علم آموزی مطرح می‌کند، گفت: اگر علم الهی باشد خشیت ایجاد می‌کند، وگرنه فرد دچار غرور می‌شود.

اصفهانی با اشاره به سخنی از امام محمدباقر(ع) از کتاب علل الشرایع گفت: احکام شرعی با فطرت و مصلحت انسان همسویی دارد، بنابراین غذای حلال و حرام هم با سلامت و بیماری انسان رابطه دارد.

وی با اشاره به آیات قرآن گفت: خداوند می‌فرماید در آنچه حرام کرده است، هیچ شفاهی قرار نداده است.

این متخصص طب اسلامی با طرح این سوال که توصیه‌های تغذیه طب سنتی را به چه کسی می خواهیم بکنیم، گفت: در مکتب لائیک و الهی از انسان تعاریف متفاوتی شده است. یک عده فکر می‌کنند انسان با همان هویت جسمی و اجتماعی است، اما بخش فراموش شده انسان روح و روان اوست که ماندگارتر و مهم‌تر است.

اصفهانی در خصوص منشاء دانش پزشکی از منظر اسلام گفت: توحید در دو بعد تشریع و تکوین است که از بعد تکوین دانش پزشکی می‌آید و از بعد تشریع، ساختار فلسفی و چارچوب رفتار پزشکی می‌آید؛ تلفیق این دو منجر به طب الهی و اسلامی می‌شود.

وی در ادامه سخنانش با بیان اینکه طب سنتی اسلامی علوم خود را از همه جا جمع کرده است، گفت: در این طب، از طب یونانی، ایرانی، هندی، عربی و سریانی استفاده کرده‌ایم اما در قالب مکتب و با تحلیل و به‌گزینی اسلام.

رئیس مرکز تحقیقات طب و دین دانشگاه علوم پزشکی تهران با اشاره به طب عامیانه و تفاوتی که با طب سنتی دارد، گفت: نگاه سازمان جهانی بهداشت، طب عامیانه است؛ در حالی که طب سنتی و اسلامی دارای یک مکتب و نظام ساختاریافته است و در طب عامیانه کنار تجربیات خوب، موهومات نیز وجود دارد.

اصفهانی با بیان اینکه در طب سنتی اگر صحبت از اعتدال می‌کنیم منظور یک نقطه نیست، گفت: در طب سنتی اعتدال یک طیف است، یعنی یک فرد، کاملاً سالم، ظاهراً سالم با بیماری اندک، با بیماری متوسط، با بیماری شدید، با بیماری خیلی شدید، یا در آستانه مرگ است.

وی این طیف را عامل به بن بست نرسیدن طب سنتی دانست و گفت: حکیم یا پزشک طب سنتی تلاشش را می‌کند تا بیمار را از هر کدام از این مراحل به مرحله بالاتر برساند بنابراین برای همه بیماری‌ها راه‌حلی دارد.