راستگو در گفت‌و‌گو با «خبرگزاری دانشجو»؛

در تقارن ماه رمضان و تعطیلی مدارس، اوقات فراغت نسل جوان را رنگ و بوی قرآنی ببخشیم

مدیر مرکز تربیت مربی دفتر تبلیغات حوزه علمیه قم بر لزوم رویکرد قرآنی و معنوی در برنامه ریزی برای غنی سازی اوقات فراغت نوجوانان و جوانان تاکید کرد.

کد خبر: ۲۴۹۷۲۲

يکشنبه - ۱۶ تير ۱۳۹۲ / July 07, 2013

حجت‌الاسلام محمدحسن راستگو در گفت‌و‌گو با خبرنگار دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو» با اشاره به این که امسال نیز همچون چند سال اخیر ماه مبارک رمضان در فصل تابستان قرار گرفته است، ابراز داشت: باید از این فرصت بسیار ارزشمند معنوی در جهت هرچه پربارتر کردن اوقات فراغت نسل جوان بهره برد.

وی با بیان این که ماه مبارک رمضان، بهار قرآن کریم و موسم بازگشت بشریت دور شده از معنویت به کلام وحی می باشد، گفت: واقعا حیف است که مردم ما خصوصاً جوانان و نوجوانان عزیز ما از این فرصت بی نظیر استفاده مطلوب را در جهت خودسازی معنوی نبرند .

راستگو در ادامه با تاکید بر این که لازمه غنی سازی اوقات فراغت تابستانی، بهره گیری از آموزه های دینی و قرآنی در سایه برنامه ریزی هدفمند و جذاب و پرمخاطب است، افزود: بی شک شتابزدگی در برنامه‌ریزی اوقات فراغت موجب غنی‌سازی آن نمی‌شود.

وی همچنین خاطرنشان کرد: متاسفانه برخی به اشتباه فکر می کنند که نشاط و شادابی در برنامه های اوقات فراغت با برنامه های دینی و قرآنی نمی خواند و حال آن که حقیقتاً نشاط و شادابی واقعی در این گونه برنامه هاست؛ منتهای مراتب شیوه اجرای برنامه و این که متناسب با نیازها و ذائقه بچه ها باشد بسیار مهم است.

این روحانی مبلغ و شناخته شده یادآور شد: اگر برنامه ها به درستی و متناسب با روحیات نوجوانان اجرا شود، کسالت و بطالتی به بار نخواهد آمد و زمینه سعادتمندی آنان را به خوبی فراهم می کند.

وی تاکید کرد: آن چه مهم است این که در اوقات فراغت تابستانی می بایست برنامه‌هایی شاد و مفرح و در عین حال آموزنده دینی و قرآنی برای نسل جوان تدارک دید و البته نظارت مطلوبی نیز بر روی اجرای برنامه‌ها داشت تا آسیب ها و آفات آن به حداقل ممکن برسد.

راستگو در بخش دیگری از سخنان خود به نکته بسیار مهم و ظریفی اشاره کرد و گفت: درتزریق محتوای دینی و قرآنی بر برنامه های اوقات فراغت لازم نیست که تأکید شود که این برنامه قرآنی و دینی است و تمایزی میان آنها با سایر برنامه‌های جاری در اوقات فراغت قائل شد، بلکه آنها نیز باید همردیف با سایر برنامه‌ها به کودکان و نوجوانان ارائه شده و هیچ اولویتی برای آنها در نظر نگرفت تا به این وسیله کودک و نوجوان به این درک برسند که انجام فرایض دینی همچون نماز، جزئی از برنامه‌های روزمره است که باید آن ها را انجام داد.