یک خبر عجیب؛

خوردگی مواد محیط زیست شهری را تهدید می کند

مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران با انتشار گزارشی، خوردگی اتمسفری را شایع‌ترین نوع خوردگی مواد در فضاهای شهری اعلام کرد.

کد خبر: ۲۵۱۲۷۵

دوشنبه - ۲۴ تير ۱۳۹۲ / July 15, 2013

به گزارش گروه اجتماعی «خبرگزاری دانشجو» به نقل از روابط عمومی معاونت حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران، در این گزارش تخریب مواد توسط واکنش‌های شیمیایی یا الکترو شیمیایی با محیط اطراف تحت عنوان «خوردگی» تعریف و تصریح شده که هزینه این تخریب در کشورهای صنعتی 3 تا 4 درصد از تولید ناخالص ملی را به خود اختصاص داده است.

این گزارش با تأکید بر این که عواملی از قبیل آلاینده‌های جوی، میزان رطوبت و دما باعث خوردگی و تخریب مواد در سازه‌های شهری می‌شوند، از خوردگی به عنوان چالشی جهانی و پدیده ای غیر قابل حذف نام برده شده که البته می توان هزینه های آن را به میزان قابل ملاحظه ای کاهش داد.

بر اساس این گزارش آلاینده‌های جوی ناشی از احتراق سوخت‌های فسیلی در خانه‌ها، نیروگاه‌ها و خودروها، از جمله اکسیدهای کربن، نیتروژن و اکسیدهای گوگرد و نیز عامل دما با تأثیر بر چرخه خشک شدن، بر خوردگی مواد موثرند و در نهایت موجب شتاب در تخریب ماده می شوند.

این گزارش می‌افزاید طیف وسیعی از مواد نظیر فولادها، آلیاژهای مس و آلومینیوم، بتن، رنگ و پوشش در سازه‌ها و زیرساخت‌های شهری به کار گرفته می‌شوند که هر کدام از آن ها با توجه به ویژگی‌های ترکیبی، ساختاری و خواص، رفتارهای متفاوتی در مقابل عوامل خورنده دارند.

بنا بر این گزارش تخمین سرعت خوردگی مواد در اتمسفر شهری، نقش مواد و انتخاب مناسب آنها و همچنین کنترل عوامل آلاینده هوای شهری، از نکات اصلی و ضروری برای مقابله با خوردگی، کاهش خسارات مربوطه و حفظ سرمایه های شهری است.

در این ارتباط معاون حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران، خوردگی را تهدیدی جدی برای ایمنی و بهداشت شهر اعلام کرد و گفت: این پدیده موجب اتلاف مواد و انرژی و ضرر و زیان اقتصادی می شود و با وارد کردن آسیب های زیست محیطی، اثرات تخریبی آن به چند برابر افزایش می یآبد.
مهندس تشکری هاشمی با تأکید بر این که خوردگی مواد در تأسیسات مختلف شهری نظیر بزرگراه ها، پل ها و تونل ها آثار تخریبی از خود بر جای می گذارد، خاطرنشان کرد: برای پیشگیری و کاهش این گونه اثرات مخرب لازم است سرعت و شدت خوردگی نقاط مختلف شهر مشخص شده و برای هر منطقه مواد مناسب برای همان منطقه انتخاب شود.