مسابقه بزرگ تجمل‌گرایی در سفره‌های افطار

تجملات، آرام و بی‌صدا با عناوین مختلفی مثل احترام بیشتر به مهمانان یا سلیقه و مهمان‌نوازی خانم خانه‌دار خودش را وارد سفره‌های افطاری‌مان کرد...

کد خبر: ۲۵۲۰۴۳

شنبه - ۲۹ تير ۱۳۹۲ / July 20, 2013

گروه اجتماعی «خبرگزاری دانشجو»؛ نامش را  رمضان گذاشته اند، ماه امساک و خودداری از خوردن و آشامیدن تا روح خسته و گناه زده‌مان در سایه معنویتش آرام بگیرد و بتواند خودش را از آلودگی‌های یک سال رها کند. رمضان ماهی است که با آمدنش بارقه‌های ایمان و معنویت را به دل‌هایمان می‌تابد؛ حتی بسیاری از آنهایی که یک سال با خدا و معنویت بیگانه بودند در ماه مبارک رمضان دست دوستی به سوی یگانه معبود هستی دراز می‌کنند تا دل‌هایشان را برای ورود معنویت آماده کنند.

لحظه‌های افطار که می‌رسد تمام شهر به جنب و جوشی تازه می‌افتد برای اجرای آیین شیرین و مقدس افطاری. افطار همان لحظات مقدسی است که دعاهایمان در آن لحظه برآورده می‌شود و دل‌هایمان به خاطر امساک از خوردن و آشامیدن به دستور خدا شاد است؛ این روزها سنت دیرین افطاری دادن جان تازه‌ای گرفته و هر کس سعی می‌کند با برگزاری مراسم افطاری، خود را در  ثواب عظیمی که پیامبر (ص) وعده داده است، شریک کند، اما سفره‌های رنگین افطار با انواع غذاهای ایرانی و خارجی حکایت جدیدی دارد از ورود تجملات به معنوی‌ترین سفره‌ خانواده‌ها.

تجملات، آرام و بی‌صدا با عناوین مختلفی مثل احترام بیشتر به مهمانان یا سلیقه و مهمان‌نوازی خانم خانه‌دار خودش را وارد سفره‌های افطاری‌مان کرد و سفره‌های افطاری پر شد از انواع آش‌ها، پلوها، خورش‌ها و شیرینی‌هایی که گاهی دست نخورده به سطل زباله ریخته می‌شوند.

به گفته یکی از کارشناسان دینی در ماه مبارک رمضان که ماه امساک و  خودداری از خوردن و آشامیدن  است، باید میزان مصرف مواد غذایی کاهش یابد، اما افزایش مصرف مواد غذایی در این ماه نشان دهنده عدم رعایت کامل اصول معنوی در این ماه پربرکت است.

سفره‌های رنگین افطاری بسیاری از علاقه‌مندان به سنت شیرین افطاری را از برکات آن محروم می‌کند؛ کسانی که توان ماندن در مسابقه تجمل‌گرایی در افطاری ماه رمضان را ندارند ناخودآگاه مسیر گوشه‌گیری به پیش می‌گیرند و دیگر تمایلی به باز کردن سفره‌های ساده افطار ندارند.

این روزها که  مشکلات اقتصادی بر زندگی بسیاری از هموطنانمان سایه انداخته، سفره‌های افطارمان را از تجملات دست و پاگیر خالی ‌کنیم، گاهی فقرا را میهمان سفره‌های افطارمان کنیم تا برکت دعای مستمندان، زندگی‌مان را رونقی دوباره دهد.