انجیر دشمن ترک های لب، زبان و دهان

انجیر یکی ازمیوه هایی است که خداوند در قرآن به آن قسم خورده و از آن تمجید کرده است و دانش پزشکی با انجام آزمایشات دقیق به تاثیرات بر روح و جسم پی برده است.

کد خبر: ۲۵۲۴۸۴

يکشنبه - ۳۰ تير ۱۳۹۲ / July 21, 2013

به گزارش خبرنگار علمی«خبرگزاری دانشجو»، انجیر منبع تولید انرژی، کلسیم و فسفر فراوان آن باعث رشد استخوان کودکان، ویتامین های آن چشم را تقویت، عناصر معدنی آن سبب تعادل اعمال حیاتی اندام ها و بدن،منیزیم  آن چهره را صاف و مانع خستگی و پیری زودرس، مفید برای کسانی که کم خونی دارند و بهترین درمان برای کسانی که به تازگی عمل جراحی انجام داده اند.

خانواده ویتامین های گروه B، B1، B2، B6، PP، A و C که تقویت کننده نیروی جسمانی و افازیش دهنده قدرت اعصاب هستند را می توان در انجیر پیدا کرد که ناراحتی ها اعصاب را درمان می کند و مواد ازت دار آن باعث حفظ تامین تعادل مواد پروتئینی می شود.

بانوان از دوستی با انجیر غافل نشوند

بانوان برای جلوگیری از پیری زودرس، چین و چروک صورت در هر سنی هستند انجیر مصرف کنند، این میوه حاوی رطوبت،‌ اندکی پروتئین، چربی و کربوهیدرات ها است و 51 تا 74 درصد آن را قند به عنوان مهمترین عنصر مغذی تشکیل می دهد.

انجیر میوه ای التیام بخش، احیا کننده است که خستگی های ذهنی و جسمانی را رفع می کند، به بدن توان و بنیه مضاعف و چشمگیری می دهد، برای از بین برن ترک خوردگی های ناحیه لب، زبان و دهان بسیار مفید است و برطرف کننده آسم و سرفه است.

آرد سفید همراه انجیر از بین برنده خاصیت ضد یبوست

همچنین انجیر خشک ارزش غذایی بسیار بالایی دارد و مقوی اعصاب است، انجیر تازه یا خشک به دلیل پوست ضخیم و ترکیب زیاد سلولزی که دارد بهترین ملین موثر شاخته شده است ودانه های ریز موجود در انجیر مواد زاید روده ها را مثل حرمات روده ای دفع و تمیز می کند اما اگر انجیر با آرد سفید مصرف شود خاصیت ضد یبوستی آن تا حد زیادی از بین می رود.

انجیر درمانگر هموروئید

انجیر نقش درمانی فوق العاده ای برای مشکل هموروئید دارد، کافی است که هرشب دو یا سه انجیر خشک را کاملا با آب داغ شسته و داخل یک ظرف لعابی بخیسانید و بعد از گذشت سه تا چهار هفته بیماری هموروئید بهبود می یابد.

عصاره شیری مانند انجیر سبز تسکین بخش و نرم کننده میخچه های انگشتان است.

حضرت علی(ع) می فرماید:‌«خورن انجیر گرفتگی و انسداد عروق را رفع می کند و... در روز آن را فروان بخورید و آن را در شب هم بخورید اما فراوان نه.(1)»

1-طب الائمه:‌ ص137.