روی خط هشتمین نمایشگاه قرآن مشهد-14

واعظ موسوی: قرآن را بدون نیازسنجی به مخاطبان ارائه ندهیم

یک کارشناس تربیتی با انتقاد از اینکه قرآن را بدون نیازسنجی و به صورت فله‌ای به مخاطبان ارائه می‌دهیم، بیان کرد: این کار مثل این است که کسی که به یک پیاله ماست نیاز دارد، یک ظرف بزرگ جلویش بگذاریم.

کد خبر: ۲۵۲۶۵۰

دوشنبه - ۳۱ تير ۱۳۹۲ / July 22, 2013

حجت الاسلام سید مهدی واعظ موسوی در گفت‌وگو با خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» در مشهد، در تشریح چگونگی انتقال مفاهیم تربیتی قرآن به مردم بویژه جوانان گفت: ما تا سراغ تفسیر نرویم نمی‌توانیم از قرآن استفاده کنیم، هرچند روخوانی به قصد ثواب ما را با قرآن مانوس می کند؛ اما کافی نیست.

وی با تاکید براینکه مردم باید به خواندن تفسیر عادت کنند، افزود: مردم حداقل روزی یک صفحه تفسیر بخوانند که بیشتر از پنج دقیقه طول نمی‌کشد؛ اما در سال 365 صفحه تفسیر می‌شود که نقش مهمی در آشنایی با قرآن دارد.

این کارشناس تربیتی با بیان اینکه در قرآن همه چیز از سبک زندگی، مهارت های زندگی، مسائل روانشناختی و جامعه شناختی وجود دارد، تصریح کرد: چیزی از علوم انسانی که در عرصه زندگی به آن احتیاج داریم نیست که در قرآن نباشد.

ائمه(ع) با الهام از قرآن ری را به روم مرتبط می‌کردند

واعظ موسوی ادامه داد: با این حال مردم ما با این نگاه ها به قرآن مراجعه نمی‌کنند و فقط به قصد ثواب آن را می‌خوانند؛ از قرآن الهام نمی‌گیرند در حالی که ائمه (ع) از آن الهام می‌گرفتند؛ به طوری که ری را به روم وصل می‌کردند.

وی در بیان مثال هایی از بهره گیری ائمه(ع) از قرآن گفت: امام صادق(ع) می‌فرمایند: « به هرکس دوستش داری، بگو که دوستش داری» بعد فرمودند: « به خاطر اینکه حضرت ابراهیم(ع) به خدا گفت که چگونه می‌خواهی مردگان را زنده کنی، خداوند پرسید مگر ایمان نداری، ابراهیم هم جواب داد که ایمان دارم اما می‌خواهم مطمئن شوم».

توصیه امام صادق(ع) برای ابراز دوست داشتن از منظر قرآن

این کارشناس مذهبی با اشاره به این موضوع که امام صادق(ع) چه چیزی را به کجا ربط داد، ادامه داد: امام صادق (ع) وقتی قرآن می‌خواند از آیات فهمیده است که ایمان غیر اطمینان است و انسان تا نبیند مطمئن نمی‌شود؛ برای همین ایشان توصیه می کنند که وقتی کسی را دوست دارید، بگویید تا ببیند که دوستش دارید و از این طریق مطمئن شود.

واعظ موسوی با بیان اینکه مثال‌های دقیقی روانشناسی و روانشناختی در قرآن وجود دارد، درحالی که 1400 سال پیش اصلا این علوم نبوده است، در بیان مثالی دیگر از آموزه های قرآنی که ائمه (ع) استخراج کرده اند، تصریح کرد: کنیزی به امام حسین(ع) شاخه گلی داد و حضرت هم در عوض آن کنیز را آزاد کرد، عده‌ای گفتند که این پاداش بسیار زیاد است، اما امام حسین(ع) پاسخ داد که من بر اساس آیه « و اذا حیتم بالتحیه فحیوا بالحسن» این کار را کردم.

آیه‌ای که اگر مطابق با نگاه امام حسین(ع) عمل شود، دنبا پر ازمحبت می‌شود

وی با بیان اینکه ریشه تحیت زندگی بخشیدن است، افزود: امام حسین (ع) می‌خواهد بگوید اگر کسی به تو چیزی بخشید، تو هم متقابلا بهتر از آن را ببخش؛ اگر مردم مطابق برداشت امام حسین(ع) عمل کنند، دنیا پر از محبت، مهر، زندگی و نشاط می‌شود.

این کارشناس تربیتی در پاسخ به این سوال که چگونه می‌توان محتوای قرآن را برای جوانان و مردم جا انداخت، تاکید کرد: آدم شیفته چیزی می‌شود که به آن احساس نیاز کند، وقتی همین محتوای قرآن را به قدر فهم استخراج شود و از مدرسه به کودکان آموزش داده شود، قرآن در زندگی آمده است.

واعظ موسوی در تشریح انتقال مفاهیم قرآنی در مدرسه تصریح کرد: در مدرسه کودک می‌خواهد دوستیابی کند، همین را از طریق قرآن یاد بدهیم، این شدنی است اما ما این کار را نمی‌کنیم.

وی با انتقاد از این موضوع که قرآن را  بدون نیازسنجی و به صورت فله ای به مخاطبین ارائه می‌دهیم، بیان کرد: این کار مثل این است که کسی که به یک پیاله ماست نیاز دارد یک ظرف بزرگ جلویش بگذاریم.

این کارشناس تربیتی با اشاره به لزوم بسته بندی آموزه های قرآن و ارائه آن بر اساس نیاز بیان داشت: حوزه های علمیه باید آموزه های قرآن را براساس نیاز مخاطب دسته بندی کند؛ اما متاسفانه خود حوزه ها هم طلبه ها را با قرآن آشنا نمی‌کند و قرآن یک کتاب حاشیه ای در حوزه است.

حوزه های علمیه هم طلبه ها را با قرآن آشنا نمی‌کند

واعظ موسوی با بیان اینکه طلبه 15 سال فقه و اصول می‌خواند؛ اما هنوز با قرآن آشنا نیست، تاکید کرد: این درحالی است که هر نکته مصرفی غربی را عده ای بسته بندی می‌کنند و در کتاب های کوچکی به مردم می‌فروشند.

وی با اشاره به مثالی در عدم استقاده بهینه از قرآن بیان داشت:  یک واعظ وقتی به منبر می رود با جمله «قال الله تبارک وتعالی» شروع می کند،  با این شیوه نمی توان با جوان گریزپا ارتباط برقرار کرد.

این سخنران مشهدی در پایان در بیان مثالی از شیوه درست ارتباط با جوانان بیان داشت: در عوض این شیوه، اگر یک نفر به مدرسه ای برود و بگوید شما اگر به دوستتان بگویید دوستش دارید؛ اطمینانش بالا ‌می‌رود و بالاترین آرامش اطمینان است و بعد بگوید که قرآن این نکته را می‌گوید، جوان با قرآن ارتباط بیشتری می‌گیرد.