شعرخوانی در محضر رهبرانقلاب -6/ موسوی گرمارودی

مگر همان گذرد گاه از سرم بلمی

گیاه آبزی‌ام، بی بهار می‌رویم/ مگر همان گذرد گاه از سرم بلمی/ در این صحیفه رنگین و پر نگار وجود/ به قدر سایه نیفتادم از سر قلمی ...

کد خبر: ۲۵۴۸۴۵

شنبه - ۱۲ مرداد ۱۳۹۲ / August 03, 2013

به گزارش گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، علی موسوی گرمارودی، شاعر انقلابی و پیشکسوت کشورمان شعر خود را در مقابل رهبر فرزانه انقلاب قرائت کرد.

متن شعر وی به شرح ذیل است:

منم که می‌رسدم نو به نو ز خویش غمی
ز دست خویش نیاسوده‌ام به عمر، دمی

گیاه آبزی‌ام، بی بهار می‌رویم
مگر همان گذرد گاه از سرم بلمی

در این صحیفه رنگین و پر نگار وجود
به قدر سایه نیفتادم از سر قلمی

به کوه نیز نسنجیده‌ام غم خود را
هنوز با غمم ای کوه سرفراز کمی

چو فجر کاذبم انگار و هیچ سوی نی‌ام
نه در پگاه وجودی نه در شب عدمی

چو موج هرچه سر خود به سنگ می‌کوبم
ز پای خویش فراتر نمی‌نهم قدمی