وبلاگ هم‌قدم راوی

تنفیذ ولی فقیه نباشد، طاغوت می‌شود

حکومت ما، حکومتی است ولایی؛ لذا باید ارکان آن مشروعیت الهی خود را از طریقی کسب کند تا با طاغوت مرزبندی داشته باشد؛ این امضا و تنفیذ،‌‌ همان مشروعیت کار ریاست جمهور است.

کد خبر: ۲۵۵۲۸۰

يکشنبه - ۱۳ مرداد ۱۳۹۲ / August 04, 2013

به گزارش گروه فضای مجازی «خبرگزاری دانشجو»، وبلاگ هم‌قدم راوی نوشت: این روز‌ها بحث تنفیذ و تحلیف ریاست جمهوری بسیار داغ است؛ در این بین شاهد برخی اظهار نظرهای برخی گروه‌ها و افراد سیاسی معلوم الحال هستیم که برای مراسم تحلیف، خیلی تلاش و تکاپو دارند و رفتار و گفتارشان به گونه‌ای است که گویا نکته‌ اصلی در آغاز کار ریاست جمهور ایران اسلامی، مراسم سوگند منتخب مردم است و اصل تنفیذ را نادیده یا تشریفاتی می‌انگارند!

ما همچنان که در هر شرایطی تابع قانون اساسی هستیم و خواهیم بود و به خوبی شاهد قانون‌مداری این عده در بزنگاه فتنه‌ها (سال‌های 78 و 88) بودیم و البته همچنان منتظر شرم‌ساری و عذرخواهی آنان! لذا در این مورد هم لازم است تذکراتی جدی و محکم را به آنان بدهیم؛ البته بندگان خدا شاید به برخی از مواد و مفاد قانون اساسی آشنا نباشند یا نخواهند آشنا شوند!

طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اصل 5 «در زمان‏ غیب‏ حضرت‏ ولی عصر عجل‏ الله‏ تعالی فرجه‏ الشریف، در جمهوری اسلامی ایران، ‏ ‎‎‎‎‎‎‎ولایت‏ امر و امامت‏ امت‏، بر عهده‏‌ فقیه‏ عادل‏ و با تقوا، آگاه‏ به‏ زمان‏، شجاع‏، مدیر و مدبر است.»

ولی امر، برای اداره‌ کشور، قوای مختلفی را تحت امر و نظر خود دارند؛ بر پایه آیه‌ شریفه‌ فوق، اعطای مشروعیت دینی به قوای سه‌گانه، به‌ دست مبارک ولی امر مسلمین صورت می‌گیرد و ایشان می‌توانند بنا به مصالح مردم و کشور، از این موضوع خودداری کنند.

هرچند در تاریخ انقلاب اسلامی، شاهد چنین امری نبوده‌ایم؛ بر اساس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نیز، از جمله وظایف‏ و اختیارات‏ امام امت، امضای حکم‏ ریاست‏ جمهوریِ منتخب مردم است؛ همچنین قانون انتخابات ریاست جمهوری (ماده‌ 1، مصوب 5 تیر 1364) تصریح می‌دارد: «دوره‌ ریاست جمهوری ایران 4 سال است و از تاریخ تنفیذ اعتبارنامه‌ مقام معظم رهبری آغاز می‌‌شود.»

‎‎حکومت ما، حکومتی است ولایی؛ لذا باید ارکان آن مشروعیت الهی خود را از طریقی کسب کند تا با طاغوت مرزبندی داشته باشد؛ این امضا و تنفیذ،‌‌ همان مشروعیت کار ریاست محترم جمهور است؛ پس تنفیذ از اختیارات امام امت است، نه وظایف ایشان و بنا به حکم عقل، اختیار با یک کار تشریفاتی همخوانی ندارد؛ از این رو تا حکم ریاست جمهوریِ منتخب مردم به امضای (تنفیذ) امام امت نرسد، هرگز نوبت به تحلیف و سوگند نخواهد رسید!

ناگفته نماند که در تحلیف، اگر رئیس قوه‌ قضائیه و اعضای محترم شورای نگهبان حضور نداشته باشند یا حتی اگر حضور نمایندگان مجلس به حد نصاب نرسد، این مراسم انجام نخواهد شد؛ پس حواسمان هست که تحلیف و سوگند، پس از مشروعیت بخشی به ریاست جمهوری است.

و در پایان به محضر شریف امت ایران اسلامی و رئیس جمهور منتخب، جمله‌ای گهربار را هدیه می‌کنیم: «به حرف‌های آنانی که برخلاف مسیر اسلام هستند و خودشان را روشنفکر حساب می‌کنند و می‌خواهند ولایت فقیه را قبول نکنند، (اعتنا نکنید)؛ اگر چنانچه فقیه در کار نباشد، ولایت فقیه در کار نباشد، طاغوت است؛ یا خدا، یا طاغوت! یا خداست یا طاغوت؛ اگر با امر خدا نباشد، رئیس‌جمهور با نصب فقیه نباشد، غیرمشروع است؛ وقتی غیرمشروع شد، طاغوت است؛ اطاعت او، اطاعاتِ طاغوت است... طاغوت وقتی از بین می‌رود که به امر خدای تبارک و تعالی یک کسی نصب بشود؛ شما نترسید از این 4 نفر آدمی که نمی‌فه‌مند اسلام چه است؛ نمی‌فه‌مند فقیه چه است؛ نمی‌فه‌مند که ولایت فقیه یعنی چه!». (صحیفه‌ نور، جلد 10، ص 221)