واعظ آشتیانی در گفت‌وگو با «خبرگزاری دانشجو»:

سلطانی‌فر با مشکلات ورزش آشنا است/ لزوم سروسامان دادن وضع متلاطم ورزش و سوءمدیریت‌ها

مدیرعامل سابق استقلال گفت: سلطانی‌فر با مشکلات ورزش آشناست و باید به دنبال ایجاد فضای آرام و اعتمادسازی در ورزش باشد.

کد خبر: ۲۵۵۵۲۲

دوشنبه - ۱۴ مرداد ۱۳۹۲ / August 05, 2013

امیر رضا واعظ آشتیانی در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی «خبرگزاری دانشجو»، در خصوص معرفی سلطانی‌فر به‌عنوان وزیر ورزش از سوی رئیس جمهور، گفت: سلطانی‌فرد سابقه ورزشی دارد و یک شناخت مناسب از مشکلات موجود در ورزش و فضای آن دارد و امیدوارم بتواند از مجلس رای اعتماد بگیرد.

وی در ادامه افزود: امیدوارم سلطانی‌فر از ظرفیت‌های فکر و علمی موجود در ورزش استفاده کند و تحول ایجاد کند.

مدیرعامل سابق باشگاه استقلال در خصوص مشکلات موجود در ورزش و وظیفه وزارت ورزش در حل این مشکلات گفت: سلطانی‌فر باید ابتدا به دنبال ایجاد فضای آرام و اعتمادسازی باشد چرا که پیاده کردن اهداف در یک فضای همراه با اعتماد محقق می شود و همزمان نیز باید همسو با برنامه توسعه پنجم و بی ساله کشور حرکت کنند.

وی تصریح کرد: وزیر ورزش باید با استفاده از مشاوران آگاه برنامه ریزی کند و کلید موفقیت وی در همین راستا می‌تواند استفاده از نیروهای کارآمد و شجاع باشد تا در این وضع متلاطم وسوءمدیریت‌های موجود اوضاع ورزش سروسامان داشته باشد.

واعظ آشتیانی یادآور شد: باید توجه داشته باشیم که پاشنه آشیل ورزش، ورزش همگانی و باید آن را سامان‌دهی کرد و ظرفیت‌های متفرقه آن را در یک مجاری قرار داد در این صورت می‌توانیم به آینده ورزش خوشبین باشیم.

وی  خاطرنشان کرد: اگر در ورزش همگانی که دنیا تجربه خوبی به دست آورده  است وقت بگذاریم می‌توانیم علاوه بر شادابی و نشاط جامعه به سمت خصوصی‌سازی و سرمایه‌گذاری در بخش ورزش حرکت کنیم و با استفاده از آن می‌توانیم تولید ورزشکار قهرمان داشته باشیم واز تولید ورزشکار گلخانه‌ای فاصله‌ بگیریم.

رئیس اسبق فدراسیون دوچرخه‌سواری به تشریح جایگاه ورزش همگانی در توسعه ورزش کشور پرداخت و گفت: با برنامه‌ریزی در حوزه ورزش همگانی می‌توانیم به سمت حرفه‌ای شدن ورزش حرکت کنیم و سهمی از بازار و اقتصاد جهانی داشته باشیم و در تولید ناخالص کشور سهم ورزش را محقق کنیم و شرایط را برای سرمایه‌گذاری در این حوزه فراهم کنیم.

وی یادآور شد: باید مشخص کنیم که ورزش برای ما یک هدف است یا یک وسیله؛ اگر ورزش هدف باشد به جای نمی رسیم ولی اگر وسیله‌ای باشد برای هدف‌های اجتماعی، فرهنگی و حرفه‌ای؛ می‌توانیم به آینده ورزش امیدوار باشیم متأسفانه در حال حاضر ورزش تنها یک هدف است و تا زمانی که شرایط این‌گونه باشد شاهدتوسعه آن نخواهیم بود.