در گفت‌وگو با «خبرگزاری دانشجو» عنوان شد:

اهمیت استهلال و ارتباط آن با اعمال مستحب / شباهت‌های عید فطر با روز قیامت

آیت‌الله محمدحسن فاضل‌گلپایگانی با اشاره به جایگاه رویت هلال ماه در فقه اسلامی،‌ یکی از عوامل این اهمیت را در تعیین زمان اعمال مستحبی دانست.

کد خبر: ۲۵۶۰۰۴

پنجشنبه - ۱۷ مرداد ۱۳۹۲ / August 08, 2013

آیت‌الله محمدحسن فاضل گلپایگانی‌ در گفت‌وگو با خبرنگار دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو»، ‌با اشاره به اینکه مسئله استهلال از جمله مباحث ریشه‌ای است که سال هاست محل بحث فقها به حساب می‌آید، گفت:‌ استهلال از این جهت برای ما مسلمانان اهمیت دارد که اعمال خود را بر اساس ماه‌های قمری انجام می‌دهیم.

‌استاد دروس خارج فقه حوزه علمیه قم در این راستا ادامه داد: مثلاً روزه گرفتن در ماه رمضان یا ‌اعمال ذی الحجه که حتماً باید در دهه اول آن باشد و اینکه حجاج روز نهم ماه در عرفات و شب دهم در مشعر باشند و نمونه‌هایی از این قبیل همگی از این گذرگاه ممکن می‌شود.

وی با بیان اینکه رویت هلال با توجه به اهمیت ماه‌‌های قمری، حائز اهمیت است،‌ افزود:‌ یکی از مسائلی که این اهمیت را دو چندان می‌کند به اعمال بازمی گردد؛ مثلاً چون روزه 27 ‌ماه رجب ثواب دارد،‌ رویت هلال ماه قمری از این نظر هم باید مشخص باشد.

این محقق در ادامه به شباهت روز عید فطر با روز قیامت اشاره کرد و افزود: انسان ها در روز قیامت حاصل یک عمر اعمال خود را مشاهده می کنند و به دو گروه تقسیم می شوند، این نمود را در عید فطر نیز می بینیم که انسان ها به دو گروه تقسیم می شوند.

وی ادامه داد: در روز قیامت عده ای شاداب و خندان هستند و با روی گشاده در محشر حاضر می شوند؛ چرا که عمری در اطاعت و بندگی خدا بسر برده اند و برای همین شادی و سرور درونی دارند، اما عده ای که به فرمان های الهی پشت پا زدند و بر اساس هوای نفس حیات خود را گذراندند، نگران و ناراحت هستند.

آیت الله فاضل گلپایگانی با بیان اینکه روز عید فطر نیز به همین منوال (روز قیامت) است، خاطر نشان کرد:  گروهی از بندگان،‌ تشنگی ها، گرسنگی ها و فشار اطاعت را در طول یک ماه به جان خریده اند، لذا برای این افراد روز عید فطر گویی زمانی است که از ظلمات دنیا به سوی نور قدم گذاشته و روز بندگی خود را جشن می گیرند.

این استاد حوزه در این راستا تصریح کرد: اما کسانی که می توانستند روزه بگیرند و طاعت پروردگار را بجا بیاورند، اما اسیر نفس و ذلیل شهوات و خوردن و آشامیدن شدند و درون تاریکی برای خود ساختند، به خاطر شرمندگی و ناراحتی، در این روز از نور به ظلمت می روند.

وی در پایان درباره فلسفه روزه گرفتن گفت:‌ فلسفه یک ماه روزه گرفتن این است که انسان در طول این یک ماه سرمایه ای کسب کند و آن را برای 11 ماه دیگر سال حفظ نماید تا به سعادت و تقوا برسد.