پنج پگاه//

مجازات مردی که قصد دادن مهریه‏ را ندارد نزد خداوند چیست؟

مبحث مهریه از جمله مقدمات برپایی مراسم عقد و عروسی است که در این پنج پگاه از دیدگاه روایات به جنبه اخلاقی- ایمانی آن پرداخته‌ایم.

کد خبر: ۲۵۷۰۳۰

چهارشنبه - ۲۳ مرداد ۱۳۹۲ / August 14, 2013

گروه دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو»؛ فصل تابستان با روزهای بلند و مقارن شدنش با ایام باسعادت ولادت حضرت معصومه (س) و امام رضا (ع) بهترین زمان برای برگزاری جشن های عقد و عروسی است. در این میان مهریه از جمله مباحث بسیار مهم و جدال برانگیز است که لزوماً قبل از خوانده شدن خطبه عقد باید دقیقاً مشخص شده باشد.

در اکثر مقالات و گزارش ها موضوع مهریه و حواشی آن اعم از مقدار، نحوه پرداخت و ... با رویکردی فقهی و قانونی پرداخته شده است؛ تا آنجا که برخی به مهریه نگاهی مانند وثیقه دارند تا سر بزنگاه بتوانند از آن حداکثر استفاده را کرده و در مواقع ضروری حربه ای باشد تا امتیازی از طرف مقابل خود کسب کنند.

اما بر تمام افراد عاقل بدیهی و روشن است که مقدار مهریه نه تنها تضمین کننده خوشبختی افراد نیست، بلکه برخی با سوءاستفاده از قانون و حقه بازی، از زیر بار ادای این دین بزرگ، شانه خالی می‌کنند؛ مادران و پدرانی که فرزندان خود را به خانه بخت فرستاده اند به خوبی می دانند که اخلاق و ایمان اصلی‌ترین عواملی هستند که باعث خوشبختی زوج جوان می شود، بنابراین در تعیین مقدار مهریه از سوی خانواده عروس و پرداخت آن از سوی آقا داماد مهم ترین اصل و عنصر، داشتن وجدان و اخلاق نیکو است.

در این پنچ پگاه به موضوع مهریه نگاهی فراتر از مباحث قانونی و فقهی شده است؛ بدان معنا که اخلاق و ایمان حرف اصلی را در پرداخت مهریه می زند.

حدیث اول:  با اسناد نقل شده، امام رضا (ع) از پدرش على بن ابى طالب نقل مى‏کند، که پیامبر (ص) فرمود: «خداى متعال همه گناهان را مى‏آمرزد، مگر کسى را که مهریه‏ زن را به تأخیر افکند، یا مزد کارگرى را پایمال کند و یا انسان آزادى را بفروشد.» (1)

حدیث دوم : امام صادق علیه السّلام فرمود: «هر کس ازدواج کند و نظرش‏چنین باشد که مهریّه‏ را نپردازد، نزد خداوند عزّ و جلّ زنا کار است».(2)

حدیث سوم: سندى بن شاهک - همو که هارون الرّشید وى را مأمور زندانى کردن حضرت کاظم علیه السّلام ساخته بود- گوید: چون زمان وفات آن حضرت فرا رسید [به او گفتم:] اجازه دهید من شما را کفن کنم (یعنى: بگذارید مخارج کفن و دفن شما با من باشد)، فرمود: «ما خاندانى هستیم که مخارج اوّلین سفر حجّ، و مهریه‏ زنان، و کفن و دفنمان از پاکترین دارایى ما مى‏باشد».(3)

حدیث چهارم: پیامبر(ص) فرمود: «هر کس درباره پرداخت مهریّه‏ و صداق همسرش بدو ستم کند، وى در نزد خداوند زانى محسوب مى‏شود، و خداوند عزّ و جلّ در روز قیامت او را گوید: «بنده من جاریه‏ام را به تو با پیمانى به همسرى دادم، و تو پیمان را وفا ننمودى و به آن جاریه ستم کردى، پس از حسنات و اعمال نیک که آن مرد داشته به اندازه طلب آن زن برگیرند و به آن جاریه دهند، و هر گاه عمل خیرى براى او باقى نماند، امر فرماید او را به دوزخ برند به سبب پیمانى که آن را شکسته و وفا ننموده، و در مقابل عهد و پیمان‏ شخص مؤاخذه خواهد شد.»(4)

حدیث پنجم: امام صادق (ع) فرموده است، «دزدان سه گروهند: کسى که زکات نپردازد. کسى که مهریه‏ و کابین زنان را نپردازد و خوردن آن را حلال بشمرد و کسى که وام بگیرد و قصد پرداخت آن را نداشته باشد».(5)

پی نوشت:

1.  على بن موسى، امام هشتم علیه السلام، صحیفة الإمام الرضا علیه السلام / ترجمه حجازى - مشهد، چاپ: اول، 1406ق
2.  ابن بابویه، محمد بن على، ترجمه من لا یحضره الفقیه - تهران، چاپ: اول، 1367ش ترجمه من لا یحضره الفقیه، ج‏5، ص: 32

3.  ابن شعبه حرانى، حسن بن على، تحف العقول / ترجمه جعفرى - تهران، چاپ: اول، 1381ش.

4. ابن بابویه، محمد بن على، ترجمه من لا یحضره الفقیه - تهران، چاپ: اول، 1367ش. ترجمه من لا یحضره الفقیه، ج‏5، ص: 319

5.  ابن بابویه، محمد بن على، الخصال / ترجمه جعفرى - قم، چاپ: اول، 1382ش. «1» الخصال / ترجمه جعفرى ؛ ج‏1 ؛ ص231