آیا مردانه یا زنانه بودن یک رشته دانشگاهی منصفانه است؟

این حق هر فرد است که فارغ از مرد یا زن بودنش بتواند در هر رشته دانشگاهی که مایل است تحصیل کند اما..

کد خبر: ۲۵۷۱۷۵

پنجشنبه - ۲۴ مرداد ۱۳۹۲ / August 15, 2013

گروه علمی «خبرگزاری دانشجو»؛ این که برخی رشته ها در باور عموم رشته هایی مردانه است و برخی رشته ها زنانه بیشتر از هرچیز با اشتغال در این رشته ها در ارتباط است تا با هر مسئله دیگر .در واقع در باور عموم آنچه جنسیت بردار است شغل است و گرنه این که یک زن در خصوص مهندسی معدن به اندازه یک مهندس معدن اطلاعات و دانش علمی داشته باشد برای همه مقبول است. آنچه برای بسیاری از عموم غیر موجه بنظر می آید مشغول به کار شدن یک زن در معدن است.

برای بسیاری از زنان که می خواهند پیشرو و سنت شکن باشند و بسیاری از مردان که متفاوت بودن را ترجیح می دهند باور عموم و فیدبک جامعه در مقابل انتخاب رشته تحصیلی شان چندان مهم تلقی نمی شود و تا پایان تلاش می کنند تا پای تصمیم خود بایستند.

ولی آنچه سرنوشت مردانه یا زنانه بودن رشته ها را رقم می زند سیاست گذاری های بالادستی در خصوص اختصاص ظرفیت هر کدام از این رشته ها به یک گروه جنسیتی خاص یا تقسیم آن با درصد های متفاوت در بین دو گروه داطلب زن و مرد است.

بدیهی است این سیاست گذاری ها نبر اساس باور عموم و  بر اساس انگیزه داوطلبان آوانگارد تبیین نمی‌شود بلکه منطقی اش این است که وقتی میزان قابل توجهی از بودجه کشور صرف دانشگاه دولتی برای تربیت نیروی متخصص مورد نیاز در بخش های مختلف کشور می شود نوع پذیرش دانشجو کاملا منطبق با میزان نیاز کشور باشد.

بدیهی است اگر کشور درسیاست گذاری های  آزمون های استخدامی نهادها و مراکز دولتی خود ملاحظات جنسیتی دارد و برای مثال  هر ده سال یک بار در مراکز پتروشیمی و یا پایگاه های نفت و گاز برای استخدام مهندس زن اعلام نیاز می کند این ملاحظات را در سیاست گذاری های آموزشی اش نیز لحاظ کند.

چرا که قبول افراد در رشته های دانشگاهی دولتی که با صرف بودجه کشور همراه است ،(و نه دانشگاه های غیر دولتی که دانشجو خود هزینه تحصیل خود را می پردازد و در نتیجه کاملا تصمیم با خود اوست)، در عین آگاهی به اینکه بعدا از این نیروها در هیچ کجا و یا در بهترین حالت به ندرت استفاده می شود در واقع بر باد دادن بیت المال مسلمین است.

این که عده ایی بدون توجه به این که می توانند بعد از فارغ التحصیلی شان کاری پیدا کنند یا نه و در واقع دغدغه اشتغال نداشته باشند و در پی پیگیری علائق و سلائق شخصی خود در دانشگاه باشند به ویژه برای خانم ها که وظیفه ایی هم در این خصوص ندارند کاملا پذیرفتنی است.

هر فردی حق دارد در انتخاب رشته دانشگاهی خود آزادی عمل داشته باشد و آنچه را بخواند که می خواهد اما نه در دانشگاهی که در آن باید اساس نیاز صنعت و جامعه باشد و نه علائق فرد به فرد افراد که در جایگاه خود علاقه ای محترم و مقبول است.

از طرفی با بررسی اعمال این سیاست ها در سال پیش رو به نظر نمی آید که تمامی این ساست گزاری در جهت تطبیق دانشگاه و صنعت صورت گرفته باشد.

برهم خوردن توازن فارغ التحصیان در برخی رشته ها از دیگر عوامل تقسیم برخی رشته ها به مردانه یا زنانه است.

علاوه بر این افزایش سهم دختران در کسب صندلی های دانشگاهی و در عین حال وجود نیاز به پسران در همان رشته ها موجب شده است در برخی موارد همانند رشته ی پزشکی پسران با وجود کسب تراز کمتر شانس بیشتری نسبت به دختران داشته باشند.