افروغ در گفت‌و‌گو با «خبرگزاری دانشجو» مطرح کرد:

میلی منفرد و نجفی بیشتر سبقه سیاسی داشتند تا فرهنگی

نماینده مردم تهران در مجلس هفتم در خصوص علت رای نیاوردن وزرای آموزش‌و ‌پرورش و علوم گفت: این امر پیش بینی می‌شد؛ زیرا این گزینه‌ها بیشتر سبقه سیاسی داشتند تا فرهنگی.

کد خبر: ۲۵۷۳۷۸

شنبه - ۲۶ مرداد ۱۳۹۲ / August 17, 2013

عماد افروغ در گفت‌و‌گو با خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» در مشهد، در حاشیه هفتمین همایش «اساتید و دانشجویان خارج از  کشور» در مشهد، در خصوص روند رای اعتماد وزرای پیشنهادی بیان کرد: در این راستا سه طایفه را مشاهده کردیم، اول طایفه افراطیون وارد فضای هتاکی می‌شدند؛ دسته دوم تفریطیون بودند که آنچنان تعریف و تمجید می‌کردند که ما را به یاد تعریف و تمجید سلاطین می‌انداخت و بیشتر این افراد کسانی بودند که دیروز مخالف بودند و امروز موافق شدند؛ این امر یک درد سیاسی است.

وی ادامه داد: گروه سوم اعتدالیون بودند که انتظار این بود که آنها بیایند و نقد عالمان، منصفانه و مستند داشته باشند و به نقد برنامه‌ها، کلیت، نقد هویت جمعی، نقد تخصص‌ها و آرایش کابینه بپردازند که البته این مسائل مطرح شد؛ اما وجه غالب نبود.

نماینده مردم تهران در مجلس هفتم  تصریح کرد: در این بین چیزی که آزار دهنده بود این بود که برخی که دیروز مخالف بودند امروز موافق شدند که در دنیا نیز این عنوان خوبی ندارد و این امر در دنیا جزو فرهنگ سیاسی توسعه یافته شناخته نمی‌شود و به عنوان یک رذیلت از آن یاد می‌شود.

افروغ با اشاره به اینکه این پدیده در ایران نه تنها رذیلت شناخته نمی‌شود، بلکه فضیلت نیز محسوب می‌شود، افزود: این پدیده برای آینده سیاسی کشور یک درد است.

وزرای پیشنهادی آموزش و پرورش و علوم بیشتر سبقه سیاسی داشتند تا فرهنگی

وی در خصوص علت رای نیاوردن وزرای آموزش‌و ‌پرورش و علوم خاطرنشان کرد: این امر پیش بینی می‌شد؛ زیرا این گزینه‌ها بیشتر  سبقه سیاسی داشتند تا فرهنگی؛ درست است که فرهنگ و سیاست ارتباطاتی با هم دارند؛ اما در جاهایی از هم جدا می‌شوند.

نماینده مردم تهران در مجلس هفتم با تاکید بر اینکه فرهنگ یک نگاه حقیت گرای ناب و اصیل دارد و با سیاست بازی به هر جهت سازگار نیست، بیان کرد: این افراد با توجه به اینکه سبقه فرهنگی و آموزشی نداشتند طبیعی بود که رای نیاورند، البته انتظار می‌رفت نمایندگان مجلس چه در موافقت و چه مخالفت محتوایی‌تر و مستدل‌تر پیش می‌رفتند.

کابینه پیشنهادی بیش از آنکه میل به آینده داشته باشد میل به گذشته دارد

این تحلیلگر سیاسی بیان داشت: این کابینه بیش از آن که میل به آینده داشته باشد میل به گذشته دارد و یک تجربه گذشته است که نسبت به دولت احمدی نژاد قابل قبول‌تر است؛ اما گذشته نگری دولت جدید نمره خوبی ندارد هر چند نسبت به دولت قبل نمره خوبی دارد.

افروغ ادامه داد: این گذشته نگری حکایت از تجربه گروهی خاص می‌کند گروهی که هم راست و هم چپ آن دوره علیه آن موضع گرفته بودند و بیشترین انتقادات را چپ‌هایی گرفتند که امروز تغییر موضع دادند.

در ارزیابی‌ها نباید سابقه‌ را در مقابل آینده‌ای محتمل ذبح کرد

وی افزود: بنابراین باید در این مسئله به سابقه توجه بیشتری شود و نباید در ارزیابی‌ها سابقه‌ای که وجود دارد را برای یک آینده محتمل ذبح کرد و بایستی بیشتر به این گذشته توجه کرد؛ مگر این که شاخصه‌ها و اسنادی باشد دال بر تغییر افراد.

نماینده سابق مردم تهران در پرسش به این سوال که آیا کابینه پیشنهادی خواهد توانست مشکلات پیش آمده داخلی و خارجی را حل کند، بیان کرد: در این مسیر همه باید به دولت در حد توان و تخصص خود کمک کنند و دولت نیز باید در این مسیر از خرد جمعی استفاده کند که این خرد جمعی ظرف آمایش سرزمینی، تمرکز زدایی، برون رفت از اقتصاد نفتی و غیره می‌خواهد.

این تحلیلگر مسائل سیاسی ادامه داد: شعار اعتدال دولت شعار خوبی است که البته نباید مارکی بر روی پیشانی یک گروه خاص شود که این خود حکایتی از افراط دارد.

نماینده سابق مردم تهران در پایان گفت: بهتر این بود که نقدها در صحن مجلس مستدل‌تر باشد و در این‌جا این پرسش مطرح می‌شود که آیا کسی نقدی به کابینه نداشت؟ چراکه این‌ها به لحاظ سیاسی علائم خوبی ندارد.