در دانشگاه تربيت مدرس صورت گرفت

تهيه نانوذرات جامد ليپيدي با استفاده از موم زنبور عسل و موم كارنائوبا

با توجه به اهميت سامانه هاي دارورساني، پژوهشگران بيوتكنولوژي گروه مهندسي شيمي دانشگاه تربيت مدرس، موفق به تهيه نانوذرات جامد ليپيدي با استفاده از موم زنبور عسل و موم كارنائوبا شدند.

کد خبر: ۲۵۸۱۱

سه‌شنبه - ۱۵ ارديبهشت ۱۳۸۸ / May 05, 2009

به گزارش گروه علمي «شبكه خبر دانشجو»، پژوهشگر دانشگاه تربيت مدرس گفت: يكي از موادي كه امروزه كاربرد زيادي در فرآيندهاي توليد سامانه هاي رهش دارو پيدا كرده است موم‌ها هستند كه اين مواد به دليل نقطه ذوب پائين، ارزان بودن و سهولت فرآيندپذيري گزينه مناسبي براي سامانه هاي دارورساني است.

خردمندنيا افزود: در اين پژوهش از موم زنبور عسل كه يك موم حيواني است در كنار موم كارنائوبا به عنوان يك موم گياهي استفاده شد.

دانش آموخته مهندسي شيمي (بيوتكنولوژي) كه اين تحقيق در قالب پايان نامه كارشناسي ارشد وي انجام و ارائه شد در خصوص طرح خود گفت: نانوذرات جامد ليپيدي موم زنبور عسل و موم كارنائوبا بارگذاري شده با داروي كتوپروفن و تركيبي از لسيتين تخم مرغ و تووين 80 به عنوان پايدار كننده با استفاده از روش ميكرو امولسيون سازي تهيه شدند.

وي ادامه داد: آزمون‌هاي آماري نشان داد مقدار و تركيب مواد فعال سطحي و ليپيدهاي سازنده ساختار ذرات اثرهاي معني‌داري بر خواص ذرات توليدي ايجاد مي‌كند.

پژوهشگر دانشگاه تربيت مدرس افزود: بررسي تأثير پارامترهاي توليد از قبيل زمان همگن سازي بر روي نمونه‌اي با داروي افزوده شده معين نشان داد كه افزايش زمان همگن سازي از 5 به 15 دقيقه باعث افزايش اندازه ذرات از 82 به 150 نانومتر و افزايش سرعت همگن سازي از 11000 به 24000 راديان بر دقيقه باعث كاهش اندازه ذرات از 108 به 82 نانومتر شد.

خردمندنيا اظهار داشت: با افزايش مقدار داروي افزوده شده در همگن سازي 24000 راديان بر دقيقه از 5/0 به 5/1 درصد وزني به حجمي، درصد داروي به دام افتاده تغييري نكرد اما همانگونه كه قابل انتظار بود درصد داروي بارگذاري شده و اندازه ذرات به ترتيب از 7/10 به 6/26 % و 82 به 116 نانومتر افزايش يافت.

پژوهشگر دانشگاه تربيت مدرس با اشاره به مطالعه ترموگرام هاي گرماسنجي گفت: مطالعه ترموگرام هاي گرماسنجي روبشي تفاضلي نشان داد كه كتوپروفن به صورت مولكولي در نانوذرات بارگذاري شده و ساختار بلوري ندارد.

دانش آموخته مهندسي شيمي (بيوتكنولوژي) گفت: نمونه هايي با 50% موم كارنائوبا ساختار بلوري چند شكلي به وجود آوردند در حالي كه با افزايش مقدار اين موم در ماتريس ليپيدي درجه بلوري سامانه در زمان ذخيره سازي ذرات افزايش پيدا كرد و ساختار بلوري به تدريج به فرم پايدار تبديل شد.

وي در پايان اذعان داشت: نمودارهاي بدست آمده از آزمايش هاي برون تني رهايش دارو از نانوذرات داراي مقادير متفاوت از موم كارنائوبا نشان  داد با افزايش مقدار اين موم در ماتريس ليپيدي رهايش دارو كندتر مي شود و مدل سازي رفتار رهايشي دارو از ذرات با استفاده از معادله تواني تأييد كرد كه رهايش دارو با مدل رهايشي نفوذ فيك مطابقت دارد.

گفتني است، اين پژوهش با راهنمايي دكتر محسن نصرتي و با مشاوره دكتر ابراهيم واشقاني فراهاني از اعضاي هيئت علمي دانشكده فني مهندسي دانشگاه انجام شد./انتهاي پيام/