آیت الله علم الهدی:

دنباله‌ی‌ انقلاب فرهنگی امام صادق(ع)، بصیرت سیاسی امت اسلامی بود

آیت الله علم الهدی گفت: امام صادق(ع) در توسعه معارف اسلامی و علوم دینی در حقیقت یک انقلاب فرهنگی ایجاد کرد که دنباله‌ی آن بصیرت سیاسی برای امت اسلامی بود.

کد خبر: ۲۶۰۱۴۸

دوشنبه - ۱۱ شهريور ۱۳۹۲ / September 02, 2013

به گزارش خبرنگار«خبرگزاری دانشجو» از مشهد، عضو خبرگان رهبری شب گذشته در مسجد رضوان و همایش« واجب فراموش شده » با اشاره به لزوم توسعه معرفت شناسی یکایک ائمه بیان داشت: چیزی که از شخصیت و سیره زندگی ائمه برای ما شیعیان در عرصه اجرای امامت جلوه دارد این احساس را به وجود می آید که بین ائمه در سیره اجتماعی و سیاسی تفاوت‌هایی وجود دارد.

وی با اشاره به لزوم تقابل با جنایت، ظلم، مفاسد و منکرات و این که ظاهرا ائمه با آن ها تقابلی نداشته اند، تصریح کرد: چگونه است که ائمه(ع) به سلطه انسان ظالم تن بدهند اما امثال سید الشهدا علیه یزید قیام می‌کند و تا شهادت و اسارت هم پیش می‌رود.

امام جمعه مشهد مقدس با اشاره به ائمه (ع) بعد از امام حسین(ع) ، در خصوص تفاوت ظاهری سیره‌ی آن‌ها در تقابل با ظلم حاکمین گفت: این رنگارنگی در سیره‌ی ائمه یک اضطراب را ایجاد می‌کند آیا اجرای رسالت امامت و ولایت برای هر امام منوط به سلیقه شخصی بوده است یا جریان رسالت یک رسالت الهی است که در ائمه در اشکال مختلف نمود پیدا کرده است.

آیت الله علم الهدی در بیان علت این رنگارنگی بیان کرد: مقداری از این رنگارنگی ناشی از کوتاهی تاریخ در ثبت سیره‌ی‌معصومین است، تاریخ امت اسلامی تا 500 سال در دست جریان های حاکم غاصب بوده است و وقایع را آن ها نقل می‌کردند.

وی با  تاکید براین که بسیاری از واقعیت تاریخ و حقایق سیره سیاسی ائمه (ع) در تاریخ نقل نشده است، ادامه داد:جریان امامت و ولایت یک جریان خاص و آسمانی است که همه‌ی ائمه معصومین در یک شکل  آن را یافته اند.

خط ائمه مقابله با جریان متجاوز و تشکیل حکومت اسلامی بود

امام جمعه مشهد مقدس افزود: ائمه (ع) بعد از پیامبر یک خط را دنبال می‌کردند و آن خط مقابله با جریان حاکم و متجاوز و تشکیل حکومت اسلامی در شکل مدینه النبی است.

آیت الله علم الهدی با بیان این که بعد از کربلا و تا سال 260 هجری قمری که امام زمان(عج) غائب شد، تاریخ ائمه(ع) به سه مرحله تقسیم می‌شود، گفت:از سال 61 تا 135 مرحله تنظیم حرکات مبارزاتی و مقدماتی برای مقابله با تجاوز بنی امیه بود بود که امام سجاد(ع) آغاز کرد؛ بعد از این بنی عباس از این شرایط استفاده کرد و حاکم شد.

وی ادامه داد:از سال 135 که شروع حکومت بنی عباس بود تا سال 203 که شهادت امام رضا(ع) است،دوره مبارزاتی خیلی خوبی بود و ائمه (ع) در یک موضع انقلابی و اعتراضی در مقابل حکومت بنی عباس قرار داشتند.

عضو مجلس خبرگان رهبری با اشاره به سال های 135 تا 148 و شهادت امام صادق(ع) بیان داشت: در این دوره جریان مبارزه ی امام صادق(ع) در یک شکل قوی واردعرصه جامعه شد واین پندار غلطی است که بگوییم امام صادق(ع) فقط مسئله گو دینی بوده است.

انقلاب فرهنگی امام صادق، باعث بصیرت سیاسی امت اسلام شد

آیت الله علم الهدی ادامه داد: امام صادق(ع) در توسعه معارف اسلامی و علوم دینی در حقیقت یک انقلاب فرهنگی ایجاد کرد که دنباله ی آن بصیرت سیاسی برای امت اسلامی بود.

وی در ادامه با اشاره به برخی روایت منقول از امام صادق(ع) مبنی بر این که شیعیان باید به خانه هایشان بروند و همچون پلاس در خانه بمانند، تصریح کرد: اگر روایات را بررسی کنیم، متوجه می شویم که نسبت به اشخاص مخصوص بوده است ؛ عده ای در آن زمان به دنبال سوء استفاده و ایجاد یک دکان سیاسی بودند تا به قدرت برسند، امام صادق(ع) در برابر این سوء استفاده های می ایستادند.

عضو مجلس خبرگان رهبری سه مظلومیت برای ائمه عنوان و تصریح کرد: مظلومیت اول غصب کردن حق حکومت بود، مظلومیت دوم شکنجه و اسارت و سوم این که عده ای قدرت طلب از مظلومیت آن‌ها برای قدرت یابی خودشان سوء استفاده می کنند.

ترک  امر به معروف و نهی از منکر، بی تفاوتی به غضب الهی است

آیت الله علم الهدی با تاکید بر این که هیچ امام معصومی در سیره سیاسی اجتماعی خودش در برابر ظلم بی تفاوت نبوده است، ادامه داد: مسئله ترک امر به معروف و نهی از منکر تنها یک ترک واجب نیست بلکه بی تفاوتی در مقابل غضب خداست، حجت الهی در برابر امر به معروف و نهی از منکر بی تفاوت نیست.

چرا تاریخ نویسان از تقابل ائمه(ع) با حکومت بنی عباس ننوشته اند؟

وی در خصوص نحوه تقابل ائمه (ع) با جریان غاصب حاکم تصریح کرد: ائمه (ع) بی تفاوت نبودند اما به صورت زیرزمینی وتشکیلاتی انجام دادند و آن قدر پنهان بوده است که تاریخ نویسان هم از آن مطلع نمی‌شدند یا این که خوش آیند حکومت بنی عباس می نوشتند.

عضو مجلس خبرگان رهبری در پایان با بیان این که شیوه تقابل ائمه(ع) با حکومت های جور برای شیعیان هم مغفول مانده، تاکید کرد: اگر حکومت های جور از جانب ائمه(ع) احساس خطر نمی کردند ، در صدد براندازی امامان نبودند.