به افتخار همه دختران شیعه؛

وقتی آیت‌الله طباطبایی با بوسه بر ضریح حضرت معصومه(س) افطار کرد

مرحوم علامه طباطبایی در زمان سکونت در قم، در ماه‌های رمضان، پیش از افطار به حرم ملکوتی کریمه اهل‌بیت، فاطمه معصومه (س) مشرف می‌شدند و...

کد خبر: ۲۶۰۹۵۰

شنبه - ۱۶ شهريور ۱۳۹۲ / September 07, 2013

گروه دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو»- سیده حنانه حسینی؛ حضرت معصومه(س) در اول ذیقعده سال173  هجری قمری در مدینه چشم به جهان گشود، آن حضرت در واقع بتول دوم و جلوه‌ای از وجود حضرت زهرا(س) بودند.

ایشان در طهارت نفس امتیازی خاص و بسیار والا داشتند که امام هشتم برادر تنی آن حضرت، او را (که نامش فاطمه بود) معصومه خواند و فرمود: «من زار المعصومة بقم کمن زارنی»، کسی که حضرت معصومه(س) را در قم زیارت کند، مانند آن است که مرا زیارت کرده است.

از آنجا که سال ولادت حضرت رضا(ع) یعنی سال 148 هجری قمری و سال ولادت حضرت معصومه(س) سال 173 و بین این دو ولادت 25 سال فاصله بود و از طرفی امام صادق(ع) ولادت چنان دختری را مژده داده بود، از این رو خاندان پیامبر بی‌صبرانه در انتظار طلوع خورشید وجود حضرت معصومه(س) بودند.

امام موسی بن‌جعفر(ع) شهر قم را دیاری خوانده که خداوند شر دشمنان و هرگونه بدی و آزاری را از شیعیان آن دور می‌کند و امام صادق(ع) در سخنانی تابناک فرمودند «به زودی بانویی از فرزندان من که فاطمه نام دارد در آنجا (قم) دفن می شود. هرکس او را زیارت کند، بهشت بر او واجب می شود»

سپس امام صادق(ع) قم را «مرکز شیعیان» و «حرم اهل بیت (ع)» نامیدند؛ ایشان حرم خدا را «مکه»، حرم رسول خدا(ص) را «مدینه»، حرم ولی خدا علی (ع)را «کوفه» معرفی کرد و فرمودند: «حرم ما نیز قم است»

افطاری با بوسه به ضریح

مرحوم علامه طباطبایی در زمان سکونت در قم، در ماه‌های رمضان، پیش از افطار به حرم ملکوتی کریمه اهل بیت، فاطمه معصومه (س) مشرف می‌شدند و با بوسه زدن بر ضریح مطهر آن بانوی بزرگوار، روزه خود را افطار می‌کردند.

شهید مطهری، هرگاه نام مرحوم علامه طباطبایی را به زبان می آورد، می‌گفت «روحم به فدای او باد» یکی از دانشمندان از استاد مطهری پرسید: دلیل این همه تجلیل و احترام شما از علامه طباطبایی چیست؟ استاد مطهری در پاسخ گفت: من فیلسوف و عارف بسیار دیده‌ام و احترام من به علاّمه طباطبائی به خاطر فیلسوف بودن ایشان نیست؛ بلکه از این جهت است که او عاشق و دلباخته اهل بیت است؛ چرا که علاّمه طباطبایی در ماه رمضان روزه خود را با بوسه بر ضریح مقدّس حضرت معصومه (س) افطار می‌کرد. ابتدا پیاده از منزل تا حرم مطهر (با توجه به آن سنین پیری و دوری راه) مشرف می‌شد. ضریح مقدّس را می‌بوسید، سپس به خانه می‌رفت و غذا می‌خورد.

هرکه دلش زیارت زهرا(س) را خواست، سراغ حضرت معصومه(س) برود

مرحوم آیت‌اللّه مرعشی نجفی بارها برای طلاب می فرمودند« علت آمدن من به قم این بود که پدرم، آقا سید محمود مرعشی نجفی( که از زهّاد معروف نجف بود) چهل شب در حرم امیرالمؤمنین (ع)، بیتوته نمود که آن حضرت را ببیند. پس شبی در حالت مکاشفه، حضرت علی (ع)  را مشاهده کرد که به ایشان فرمود: سید محمود چه می خواهى؟

وی عرض می‌کند: می‌خواهم بدانم قبر فاطمه زهرا (س) کجاست؟ تا آن را زیارت کنم.

حضرت فرمودند: من که نمی‌توانم برخلاف وصیت آن حضرت قبر او را معلوم کنم.

عرض می‌کند: پس من هنگام زیارت چه کنم؟

حضرت فرموده بودند: خداوند متعال، جلال و جبروت حضرت فاطمه(س) را به فاطمه معصومه (س) عنایت فرموده‌اند؛ پس هر کس که بخواهد به زیارت حضرت فاطمه زهرا نایل شود، به زیارت حضرت معصومه(س) برود.

منابع:

1-عیون الاخبار الرضا، ج 1، ص 14

2-نشریه دیدار آشنا، شماره 109