یادداشت/

گریه آقای وزیر بر قبر بدون جنازه

آنچه از ظریف انتظار نمی‌رفت قبول کردن افسانه جعلی هولوکاست بود.

کد خبر: ۲۶۱۳۱۸

دوشنبه - ۱۸ شهريور ۱۳۹۲ / September 09, 2013

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو» - آرش براری؛ آیا قرار است سیاست های نظام با رفتن مردی که هولوکاست را انکار کرده بود تغییر کند؟ آیا شکی در این هست که هولوکاست وجود خارجی ندارد و فقط زاییده ذهن صهیونیسم است؟ آیا همسو شدن با تفکر صهیونیستی در راستای اعتدال گرایی است؟

پس از اینکه وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران فعالیت خود در شبکه های اجتماعی را تشدید کرد، در اقدامی عجیب بعد از تبریک سال نو یهودی به یهودیان در پاسخ به خانم کریستی‌پلوسی، دختر نانسی پلوسی، رئیس سابق مجلس نمایندگان آمریکا هولوکاست را تایید کرد و گفت که ملت ایران هیچ گاه این موضوع را انکار نکرده و مردی که هولوکاست را قبول نداشت، دیگر رفته است.

تبریک سال جدید یهودی توسط آقای ظریف کار ناشایستی نیست؛ زیرا یهودیان نیز مانند تمام ادیان دیگر در جهان زندگی می کنند و قابل احترام هستند؛ آنها در کشور خودمان نیز فعالیت می کنند و حتی در مجلس شورای اسلامی نیز نماینده دارند، اما آنچه از ایشان انتظار نمی رفت قبول کردن افسانه جعلی هولوکاست بود؛ افسانه ای که تقریباً تمام دانشمندانی که در این زمینه تحقیق داشتند به این نتیجه رسیدند که این ادعا هیچ اصالت تاریخی ندارد و کذب محض است.

این نکته شایان ذکر است که وقتی وزیر خارجه یک کشور به بیان مسئله ای می پردازد در واقع دیدگاه آن کشور را در رابطه با آن موضوع به جامعه جهانی عرضه می کند، پس وقتی آقای دکتر ظریف می گوید که ملت ایران هیچ گاه هولوکاست را تکذیب نکرده است و مردی که این موضوع را انکار کرده دیگر رفته، یعنی جمهوری اسلامی از ابتدا با این افسانه موافق بوده و نظر دکتر احمدی نژاد کاملاً شخصی بوده که در این بازه هشت ساله به عنوان موضع نظام مطرح می شد.

از طرفی این اظهارات واکنش تند نخست وزیر رژیم صهیونیستی را نیز در بر داشت، به طوری که نخست وزیر رژیم صهیونیستی این بار آنقدر جرأت پیدا کرد که ایران را به اظهارات دو پهلو متهم کند. نتانیاهو در واکنش به اظهارات دکتر ظریف گفته است که «رژیم ایران باید صرفاً بر اساس کردارش مورد قضاوت بگیرد و نه بر اساس تبریکاتش.»

این گفته های بنجامین نتانیاهو این تصور را القا می کند که ایران میل به دوستی با رژیم صهیونیستی را دارد و این از نحوه مواضع اخیر دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی مشخص است.

از آنجایی که نظام سیاسی ما منفک از آموزه های دینی نیست، باید خاطرنشان کرد که حضرت علی (ع) می فرمایند که انسان نباید خود را در مظنه اتهام قرار دهد.

همچنین رهبری نیز بارها بر صراحت لهجه مسئولان انقلابی تاکید داشتند، اما از آنجایی که دیپلمات ها حرفشان را صریح بیان نمی کنند و مسئله ای را مطرح می کنند، ولی از بیان آن قصد دیگری دارند، احتمال دارد که رئیس دستگاه دیپلماسی نیز از بیان چنین مسائلی هدف خاصی را دنبال کند.

اینکه هولوکاستی وجود نداشته، یک حقیقت است و بنا به تحقیقات اغلب دانشمندانی که در این زمینه فعالیت می کردند یک حقیقت متقن می باشد. این حقیقت که حتی می توان از آن به عنوان یکی از مواضع نظام نام برد با به پایان رسیدن دولت دکتر احمدی نژاد تغییر نمی کند و ثابت می ماند.

شاید لازم باشد که آقای دکتر ظریف در بیان دیدگاه های خود در زمینه بین الملل کمی تجدیدنظر کنند؛ زیرا بیان یک چنین جمله هایی تلقی کننده این است که دولت جدید با دولت قبلی دارای دو خط مشی کاملاً جدا از هم است.

اما در کنار این مسئله نکته دیگری نیز وجود دارد که بهتر است مسئولان دستگاه سیاست خارجی ما به آن توجه کنند و آن این است که قرار نیست مسئولی که از سوی نظام جمهوری اسلامی مسئولیتی را بر عهده گرفته با هر ابزاری هدف خود را بدست آورد و این قضیه بخصوص در زمینه دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران صادق است.

وزیر امور خارجه و مسئولان ذیربط دستگاه سیاست خارجی از طریق های دیگر نیز می‌توانند با جهان صحبت کنند و نیاز به این نیست تا از طریق شبکه های اجتماعی که از سوی مقامات مربوطه مشمول فیلترینگ شده حرف خود را به مردم دنیا انتقال دهند.

بدیهی است که این نوع اقدام مصداق دور زدن قانون است؛ چرا که برای دسترسی به سایت فیلتر شده قطعاً نیاز به فیلترشکن خواهد بود و بنابر قانون استفاده از فیلترشکن ها جرم محسوب می شود که این عمل از دولتی که بارها بر پایبندی خود بر قانون تاکید کرده است بسیار بعید به نظر می‌رسد.