گزارش «خبرگزاری دانشجو» از بزرگداشت محمدحسین جعفریان؛

افخمی: جعفریان این بزرگی را با زحمت و عرق ریختن بدست آورد/ کاظمی: جعفریان رابط بین ادبیات ایران و افغانستان است

بزرگداشت محمدحسین جعفریان عصر روز گذشته با حضور جمعی از مسئولان فرهنگی و هنری در موسسه فرهنگی و هنری اوج برگزار شد.

کد خبر: ۲۶۲۹۶۱

چهارشنبه - ۲۷ شهريور ۱۳۹۲ / September 18, 2013

به گزارش خبرنگار فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، بزرگداشت محمدحسین جعفریان با عنوان شب شاعر عصر روز گذشته با حضور جمعی از مسئولان فرهنگی و هنری کشور در موسسه فرهنگی و رسانه‌ای اوج برگزار شد. در ابتدای مراسم بهروز افخمی، فیلمساز کشورمان گفت: وقتی داشتم می‌آمد اینجا طبق معمول بزرگداشت‌ها فکر می‌کردم باید از اولین باری که جعفریان را دیدم صحبت کنم، درست یادم نمی‌آید اولین بار او را کی دیدم، از زمانی که در سوره با آوینی بودیم جعفریان هم آنجا بود و به نظرم می‌آید که از اوایل انقلاب با هم بودیم.

وی ادامه داد: جعفریان 11سال از من کوچک‌تر است؛ او خودش را چنان به آب و آتش می‌زند که باعث می‌شود غیر از من خیلی‌ها فکر ‌کنند که همیشه با آنها بوده. این فکر را حتی مردم افغانستان را نیز دارند چون جعفریان هر جا که جنگی بوده و مردم در خطر بودند، حضور داشته است.

بهروز افخمی افزود: جعفریان برای حضورش تاوان هم داد؛ تاوانی که هیچ گاه آثارش از بین نرفته است. او همواره فعال بوده و سعی کرده با موضوعات آشنا شود. وقتی از جنگ و انقلاب حرف می‌زند آنچه را که می‌گوید از لحظات جنگ درآورده و یک گزارشگر صادق است؛ چه وقتی که می‌نویسد، فیلم می‌سازد و یا شعر می گوید.

وی اضافه کرد: سیدمرتضی آوینی این طریقه جعفریان را دوست داشت و سعی می‌کرد به بچه های روایت فتح یاد دهد که گزارشگر باید بدون پیش فرض و صادق باشد.

این فیلم‌ساز کشورمان گفت: این کاری است که همواره جعفریان انجام داده، فیلمسازی وی این‌گونه است که برای خود فیلمساز خطر ایجاد می‌کند، چه فیزیکی و چه در افتادن با صاحبان قدرت که می‌توانند زندگی را تلخ کنند؛ به نظر می‌آید این گونه کار کردن کار هر کسی نیست، شجاعتی که این فرد دارد نه تنها تاریخ مستند را شکل می‌دهد، بلکه در تاریخ انقلاب هم نقش دارد.

افخمی در ادامه با اشاره به نقش جعفریان در حوادث افغانستان گفت: همه می‌دانستند که جعفریان در افغانستان نقش داشته است، هنوز جعفریان را در افغانستان می‌شناسند، به طوری که افغان‌ها بیشتر از ایرانی‌ها او را به یاد دارند.

وی اظهار داشت: از 25 سال پیش با جعفریان آشنا شدم و می دانم این بزرگی را با زحمت و عرق ریختن بدست آورده؛ من شاهد فیلمسازی و زحماتش بودم، اما در خصوص فیلمنامه نویسی، دارم از او ناامید می‌شوم؛ چون در این حوزه کم کار شده است.

کاظمی: جعفریان یک وزارتخانه سیار برای افغانستان است

در ادامه محمدکاظم کاظمی، شاعر افغان نیز درباره ویژگی‌های محمدحسین جعفریان گفت: من به عنوان یک نویسنده و شاعر افغان با جعفریان ارتباط ادبی دارم؛ چرا که او خدمات زیادی را به ادبیات افغانستان داشته است.

این شاعر کشور افغانستان گفت: اگر ایران دارای پنجره های زیادی باشد بزرگ‌ترین پنجره آن - به خاطر مشترکات فرهنگی که داریم - به سمت افغانستان باز شده است؛ هیچ کشوری مانند ایران به افغانستان نزدیک نیست، هیچ کتابی بدون ترجمه در افغانستان خوانده نمی‌شود، فقط کتاب‌های ایران است که مردم افغانستان بدون ترجمه آن را می‌خوانند، اما در مقابل تصویر درستی از افغانستان به ایران نیامده کسانی که این غبار را از بین ببرند بزرگ‌ترین خدمت را به این دو کشور کرده‌اند.

کاظمی اضافه کرد: علاقه‌مند شدن یک فرد از ایران به افغانستان نیاز به چرا ندارد؛ جعفریان معاشرت‌هایی داشت که باعث شد نسبت به افغانستان علاقه‌مند شود و کارهای ویژه‌ای را برای این کشور انجام دهد که از جمله انتشار ویژه نامه مجله شعر، دایرة‌المعارف افغانستان و کتاب پایتخت فراموشی از جمله کارهای وی در مورد افغانستان است.

وی یادآور شد: ‌حمایت‌هایی که جعفریان از حوزه ادبیات افغانستان داشته پل ارتباطی خوبی برای کارگشایی ادبیات افغانستان شده؛ به طوری که 15 کتاب منتشر و همچنین دفتر فارسی‌زبانان در حوزه هنری تأسیس شده است.

کاظمی خاطرنشان کرد: امیدوارم این چرخش ارتباطات بین دو کشور ادامه پیدا کند؛ چرا که جعفریان مانند یک وزارتخانه سیار برای افغانستان در حوزه فرهنگ و ادبیات بوده و خیلی در این زمینه موثر است.

حجت الاسلام زم: هنر جعفریان در پرتو تفکرش است

در ادامه حجت‌الاسلام زم در خصوص فعالیت‌های جعفریان گفت: شکوه و برجستگی در شخصیت‌ هنری و ادبی وی وجود دارد، به طوری که هنرش در پرتو تفکر است.

وی ادامه داد: جعفریان جزو کسی است که در حال و در جا فکر نمی‌کند و کسی نیست که شعرش، کوله‌باری در پشتش باشد؛ شعر جعفریان جلودار تفکر است.

زم خاطرنشان کرد: با وضعی که وی دارد و محدودیت‌هایی که برایش پیش آمده فعالیتش سخت است، اما او فعالیت‌های خود را ادامه می دهد.

وی افزود: جعفریان متفکر است آنچه که من شنیدم فقط فعالیت او در افغانستان بود، اما او در جنگ و دفاع مقدس هم منشأ مقاومت بود و هر جا که نشانی از فرهنگ و هنر بود، حضور داشت؛ امیدوارم شرایط فرهنگی ما شکرستانی باشد که به مذاق اهل فرهنگ شیرین باشد و جریان فرهنگی کشور ما مانند پاره سنگ نباشد که هنرمندان به جای شکر، خاک بخورند.

شهرام شکیبا: جعفریان از چهره های موثر ادبیات انقلاب است

در ادامه شهرام شکیبا گفت: خیلی از ما در جاهای مختلف دعوت می‌شویم و چهره‌های مختلف را می‌بینیم، اما جعفریان از چهره‌های موثر ادبیات انقلاب است؛ قطعاً بدانید که جذب حداکثری که رهبری در مورد آن صحبت می‌کنند همین است که جعفریان انجام می‌دهد، باید تفاوت بین شعار و عمل را بلد باشیم. امیدوارم این اتفاق شکل بگیرد و کسانی که بدون خط‌کشی ها در عرصه فرهنگی کار کردند، مورد تقدیر قرار بگیرند.

در ادامه محمدحسن جعفریان برادر محمدحسین جعفریان گفت: افتخاری برای من است که به عنوان برادر در خدمت آقای جعفریان هستم؛ من به وسعتی که دوستان صحبت کردند شاید در کنار او نبودم، ولی خیلی به او نزدیکم؛ شخصیت وی از کودکی متمایز بود و روحیه ماجراجویی داشت.

وی ادامه داد: از یک جایی ما حس کردیم نمی‌توانیم مثل ایشان باشیم؛ همه خانواده وی را همراهی می‌کردند؛ چرا که روحیه پاسداری از انقلاب و ولایت‌مداریش بسیار شدید است.

در پایان این مراسم محمدحسین جعفریان در مورد برگزاری مراسم بزرگداشتش گفت: این مجالس مثل مجالس ترحیم اما با حضور متوفی برگزار می‌شود؛ دوستانی که مشغله دارند، آمده اند، اما برخی دوستان که ارتباط صمیمی با من دارند، نیامده‌اند.

وی ادامه داد: من از این همه تقدیر شرمنده و ذوق زده شدم؛ چند سال پیش در یک جلسه خصوصی با رهبری بودم که آقای خاموشی هم حضور داشت، من توضیحاتی در مورد حضور در افغانستان به رهبری دادم که ایشان یک جمله را سه بار تکرار کردند چرا دوستان یک وزارتخانه از جعفریان استفاده نمی‌کنند.

جعفریان گفت: من به رهبری گفتم ممکن است بروم افغانستان ساکن شوم؛ چون حقوقی که به من می‌دهند پول سیگار من نمی‌شود، من می‌خواهم برای این کار سیگار را ترک کنم و به افغانستان یا مشهد بروم که ایشان با لبخند گفتند، اگر هدف ترک سیگار است من با آن موافقم.

وی در پایان گفت: از موسسه اوج تشکر می‌کنم که من را شرمنده و شرایطی را فراهم کردند که من مستندی در مورد مهاجرین افغانستان بسازم تا نگاه مردم ایران نسبت به این افراد تغییر کند.

جعفریان در پایان با تشکر از همسرش گفت: همسر یک جانباز، شاعر، نویسنده و مستندساز بودن سخت است، اما همسر من در همه این سال‌ها این شرایط را تحمل کرد و در کنار من بود.