پنج پگاه//

ثواب 10 بار «لا اله الا الله» گفتن در روزهای ماه ذی الحجه چیست؟

در احادیث ائمه معصومین علیه السلام روایات بسیاری پیرامون فضیلت دهه اول ذی‌الحجه و ثواب برخی اعمال و عبادات دینی در این ایام آمده است.

کد خبر: ۲۶۶۹۷۴

سه‌شنبه - ۱۶ مهر ۱۳۹۲ / October 08, 2013

گروه اندیشه «خبرگزاری دانشجو»؛ زمان و استفاده از فرصت ها از مفاهیم بنیادین در زندگی هر انسان عاقل و مکلفی است که درک و توجه به این مفاهیم نقش اساسی در رستگاری بشر ایفا می‌کنند؛ ماه ذی الحجه از بهترین فرصت هایی است که رحمت و مغفرت خداوندی در آن تبلور پیدا کرده است و از بهترین زمان‌ها برای آمرزش خواستن و استجابت دعا است.

ائمه معصومین برای کسب فیض بیشتر از دهه اول ماه ذی الحجه ادعیه و نمازهایی را به شیعیان آموختند که صرف نظر از ثواب ها و اجر والایی که دارد با دقت در مفاهیم آن می توان از مناجات با خداوند لذت برد. از جمله اعمال دهه اول ذی الحجه گرفتن روزه و خواندن ادعیه وارد شده است.

احمد بن زید از حضرت موسى بن جعفر (ع) روایت کرده است که: «هر کس روز اول از دهه اول ماه‏ ذى‏ الحجّه‏ را روزه بگیرد، خداوند (ثواب) روزه هشتاد ماه را در نامه اعمال او ثبت مى‏کند، و اگر نه روز دیگر را نیز روزه بدارد خداوند روزه یک روزگار را براى او مى‏نویسد».[1]

همچنین اذکار زیبایی از امام علی (ع) برای روزهای اول ذی الحجه وارد شده است:
خلیل بکرى می گوید که علىّ بن ابى طالب علیه السّلام در هر روز از روزهاى دهه اول ماه‏ ذى‏ الحجّه‏ این مناجات پر محتوى را مى‏خواند: «لا إله الّا اللَّه عدد اللّیالی و الدّهور، لا إله إلّا اللَّه عدد أمواج البحور، لا إله إلّا اللَّه و رحمته خیر ممّا یجمعون، لا إله إلّا اللَّه عدد الشّوک و الشّجر، لا إله إلّا اللَّه عدد الشّعر و الوبر، لا إله إلّا اللَّه عدد الحجر و المدر، لا إله إلّا اللَّه عدد لمح العیون، لا إله إلّا اللَّه فی اللّیل إذا عسعس و فی الصّبح إذا تنفّس، لا إله إلّا اللَّه عدد الرّیاح فی البرارى و الصّخور، لا إله إلّا اللَّه‏ من الیوم إلى یوم ینفخ فی الصّور»[2]

لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‏ به شماره شبها و روزگاران؛ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‏ به تعداد امواج دریاها؛ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‏ که رحمت خدا از هر چه گرد آورند بهتر است؛ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‏ به عدد خار بیابانها و درختها؛ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‏ به شماره آنچه مو و کرک است؛ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‏ به تعداد هر چه سنگ و کلوخ است؛ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‏ به عدد نگاه چشمها؛ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‏ در شب وقتى که تاریک مى‏شود و در صبح هنگامى که طلوع مى‏کند؛ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‏ به شماره بادهایى که در بیابانها و صخره‏ها مى‏وزد؛ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‏ از امروز تا روزى که در صور دمیده شود.

خلیل مى‏گوید که: از راوى شنیدم که مى‏گفت: على علیه السّلام مى‏فرمود: «هر کس در هر روز از این دهه، ده مرتبه این ذکر را بخواند، خداوند به ازاى هر «لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‏» که مى‏گوید درجه‏اى در بهشت از در و یاقوت به او عنایت فرماید که میان هر دو درجه براى سوارى که با شتاب رکاب مى‏زند یک صد سال راه است.

و در هر درجه‏اى شهرى است و در هر شهر کاخى از گوهر یکپارچه قرار دارد که درزى در آن نیست، در هر شهرى از آن شهرها آنقدر از خانه‏ها و قلعه‏ها و اتاق‌ها و خانه‏ها و بسترها و همسران و تخت‌ها و حوران بهشتى و پشتی‌ها و فرش‌ها و سفره‏ها و خدمتگزاران و رودها و درختها و زیورها و جامه‏ها قرار دارد که وصف آن از توان وصف‏کنندگان بیرون است.

و هنگامى که از قبر خارج مى‏شود، از هر موى بدن او نورى مى‏تابد و هفتاد هزار فرشته به پیش باز او مى‏آیند، و از پیش رو و سمت راست و چپ او حرکت مى‏کنند تا به درب بهشت رسند و هنگامى که وارد بهشت مى‏شود پشت سر او مى‏ایستند و او در پیشاپیش جلوى آنها قرار مى‏گیرد تا به شهرى مى‏رسند که نماى بیرونى آن از یاقوت سرخ است و اندرون آن از زبرجد سبز رنگ، و در آن شهر، تمام آنچه را که خداوند در بهشت آفریده است وجود دارد، هنگامى که به آنجا مى‏رسند فرشتگان مى‏گویند: اى دوست خدا! آیا مى‏دانى این شهر و آنچه در آن است چیست؟

مى‏گوید: نه، شما کیستید؟ مى‏گویند: ما فرشتگانى هستیم که در دنیا روزى که خداى تبارک و تعالى را تهلیل مى‏کردى تو را مى‏دیدیم، این شهر با آنچه که در آن هست همه ثواب توست، تو را به ثوابى برتر از این ثواب از جانب خدا مژده باد! تا آنچه را که خداوند براى تو در دار السلام خود و در جوار خویش فراهم آورده است‏ ببینى، آن بخششى را که هرگز بریده نمى‏شود. خلیل مى‏گوید: پس هر چه مى‏توانید، (این ذکر را) بخوانید تا اجر شما افزونتر گردد»[3].

پی‌نوشت:

1.

2 و 3.