وبلاگ شفیق

شعر طنز/ ازدواج و طلاق در ایران

کد خبر: ۲۶۷۱۶۰

شنبه - ۱۱ آبان ۱۳۹۲ / November 02, 2013

به گزارش گروه فضای مجازی «خبرگزاری دانشجو»، در وبلاگ شفیق در شعری طنزی درباره اثرات ازدواج طلاق در جامعه آمده است؛

هیچ می‌دونین چــرا طــــــلاق زیــــــاده؟
چـرا شُـله پیچــــای خـــــــــــانـــــواده؟

یــه ریشتــر م کـــــــه زندگی بلــــرزه
همــون دقیــــقه پیــچ و مُهــره هــــرزه

بــاید یه جـــــــور باشه مُهره بـــــا پیـچ
وگـــــــرنــه کُـــلّ زندگیت می‌شـه هیـچ

خواستی اگه بـــــا کــسی وصلت کنی
بـــــاید یــه کم ســـایزشــو دقّـت کـنی

نگـــــــــــو درستش می‌کنـم ســــه روزه
خـــــــــرابتـــرم می‌شـه دلت می‌ســــوزه

زنت اگــــــه مثـل خـــودت نبــــــاشـــه
دو روز دیگه تـو خــــونهٔ بــــابــــاشه

چـــرا می‌ــخـوای رزوه شــو تغیــیر بـدی
نیـــومـــده بـــــه طفلـکی گیـــــر بـدی

چــــرا می‌خــوای نوششو نیشش کنی؟
مُهرهٔ نمــــره پنجـــو شیشش کنی؟

تو که خودت ســایـزتــــو داری از پـیش
برو پی مُهــــرهٔ نمـــــرهٔ شیــش

این کــــــــه می‌گم نمـــــرهٔ اخلاقـیه
بقیـــــهٔ چیزا هنـــــــوز بـــــــــاقـیـه

همّه چی مون از روی خـود خــــواهیـه
تصــــــوّ راتمـــون همـش وا هیـــــــه

از ته شـــوش بگیر برو تـــــــا جــــردن
دروغ شــــــده عینهــــو آب خـــــوردن

رفیقمون تـــوی پی. اچ. دی گیـــــره
می‌خـواد بــره دی. اچ. پی‌ام بگیــره> d. h. p = دختر حاجی پولدار

یارو خودش هر کاری خـواسته کــرده
دنبـــال دختــــــر نجیب می‌گـــــــرده

می‌خواد مث هلـــــو رسیـده بـــــــاشه
آفتـــــاب و مهتاب‌ام ندیـده بـــــــاشه

درسته می‌دون مـــــــانـــــــــورش کمه
امـــــــــــــــا اونم مثــــل خــودت آدمه

شــایـد اونم کسی رو دیده بـــــــاشه
یکی دو بــــار دلش تپیــده بــــــاشــه

این چیــــــــزا بیــن آدمــــــــا ذاتـیـــه
اون کــــه اینــــارو نداره قــــــــــاطیـه

اینجا» تی «دو نقطه مون «طــا» شـده
قــافیه مـون یه خورده» اکفــا» شده

یـه مــــو قه هـایی بـــا یــه ذرّه دقت
نقــــطهٔ ضعفت می‌شه عین

به خـاطـر یــه «طـــــــا» نمی‌گـزم لب
دوبــــــاره مـیـرم سـر اصل مطلـب

دختــر بیچـاره کــه شکل مـــاهــه
چیکــار کنـه کـه قلب تـو سیـــاهـه؟

خـدا بـه اون هـر چی قشنگی داده
از نظــر تــــو مــــایــهٔ فســــاده

بهش می‌گی از تـو خـونـه جُم نـخور
هــر چی بگـه می‌گی صـداتــو بـبُر

تو خـونه اخم و فُحش و دادو بیــداد
تـــوی خیـابونم کـه گشت ارشـــاد

———— ——— ——— ——-

بـاید بری کُلاتــــــو قــــاضی کنی
یـه خورده تمـرین ریــــــاضی کنی

دلت می‌خواد تــــو هـر دقیـقه و رُب
هر چی می‌گی اونم فقـط بگه خُب

امّا مهمّه خُب چـه جـــوری باشه
از ته دل بــاشه یــا زوری بـــاشه

خُبای کوتاه و کشــــــــیده داریـم
خُبای بی‌حال و لهیـــــــده دارـیم

فـرق اینــــا زمین تــا آسمــــونـه
آدم بـــــاید ایــن چیـزارو بدونــــه

مثل دوتــــا ردیـف تــوی مثـنــوی
یه خُب باید بگی یه خُب بشنـوی

یه بیت خوب، با دوتـا خُب قشنگه
یکی خُبش کـم بشه کار می‌لنگه

———— ——— ——— —-

تــــا پســــرا بهم نگفتن چـــــرا
یه خورده هم برم سر دختـــــرا

———— ——— ———
بعد چهــــار ســـــال پشت کنـکـور
قبول شدی یه جــــای دور بــــا زور

آخر سر گــــرفتی بـــــا هـنّ و هن
لیســـــــانــس درّه تپّـــه از رودهـن

نشستی خــونـه گل لگد می‌کنی
خـواستـگارای خــوبــو رد می‌کنی

به خـــــــاطر اینکـه لیسـانس داری
بی‌خـودو بی‌جهت کلاس می‌ذاری

چرا باید تو کـه لیسانسه مــــونی؟
از رو کتــاب متنـو غلـــــط بخـونی؟

یه نکته هم بگم که یـــــــادت نـره
لیسانس خوبه، ولی سـواد بهتره

می‌گی فلانی کــه بـابــاش وزیــــره
روزی هزار دفـعه بـرات می‌میـــره

برای ســـرکــار که بـابــات عـوامـه
فکـرای اینـجوری خیــال خـــــامــه

آخه بابــا اونکه بـــابـــاش وزیــــره
مگه خُـله بیـــــاد تـــــــورو بگیــره

هرجـــا می‌ری کلّی طلا بــاهـــاتـه
تمـــوم دغدغت النگـــــوهـــاتــــه

تــــــوی طــلا فــــروشیـا پلاسی
بــه این می‌گن آخــــر بی‌کلاسی

می‌خوای مث عروس قصّه‌ها شی
کلّ نداشته هــاتـو داشته بـاشی

هزار امیــــد و آرزو بــاهــــاتــــــه
اینــا امید نیست، عُقده هـــــاتــه

شوهر بیچاره کـه کـــــــارمنــــده
چـه می‌دونه قیمت بنــــــز چـنــده

فـرشای شوهرت کــه زیر پـــاتـه
بعض گلیم پـــــارهٔ بـــابـــــاتـه

صبر اونم یـه دفعـه‌ای سر می‌ــاد
صدای آژیـــــــــر خطـر در می‌ـــاد

وقتی ببــینه زندگیش سیـــاهــه
چارهٔ کـــــار توی دادگــــاهــه