بهروز شعیبی در دانشگاه فردوسی:

سینمای ملی به معضلات اجتماعی جامعه نمی‌پردازد

کارگردان فیلم دهلیز گفت: متاسفانه برخی تصور می‌کنند سینما زمانی ملی است که تنها به نکات مثبت مسائل اجتماعی پرداخته شود و سینمایی که به معضلات اجتماعی جامعه می‌پردازد سینمای ملی نیست.

کد خبر: ۲۶۸۰۷۸

دوشنبه - ۲۲ مهر ۱۳۹۲ / October 14, 2013

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از مشهد، بهروز شعیبی روز گذشته در جلسه نقد و بررسی فیلم دهلیز که به همت انجمن اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد برگزار شد در جمع دانشجویان دانشکده اقتصاد این دانشگاه بیان کرد: یکی از عواملی که باعث شد به این مسیر کشیده شوم دستیاری کارگردانانی بود که هر کدام از آنان عاملی در جهت موفقیت فیلم دهلیز بودند.

وی با اشاره به اینکه دهلیز بیان کننده روابط انسانی دورن خانواده است، خاطرنشان کرد: یکی از مسائلی که باعث شده به ساخت این فیلم با این محتوا بپردازم این بود که ما در طول زندگی شعارهای انسان دوستانه زیادی می‌زنیم؛ اما زمانی که پای عمل می‌رسد در مقابل آن رفتارهای غیر انسانی دوستانه را مشاهده می‌کنیم؛ بنابراین لازم بود به این مسئله پرداخته شود.

کارگردان دهلیز در خصوص این فیلم تصریح کرد: طرح فیلم به این شکل است که پدر خانواده به زندان رفته و پسر پنچ ساله او از ماجرا بی‌خبر است و در ادامه اتفاقاتی رخ می‌دهد و داستان فیلم را شکل می‌دهند.

شعیبی با تاکید بر اینکه سینما یک زبان متصل به هم است، بیان کرد: با توجه به اینکه مخاطب قبل از کشور سازنده فیلم به نوع نگاه فیلم‌سازتوجه دارد؛ بنابراین زبان سینما زبان متصلی است.

وی در ادامه سینمای ملی را سینمایی متعلق به فرهنگ ملی ایران دانست و بیان کرد: متاسفانه برخی تصور می‌کنند سینما زمانی ملی است که تنها به نکات مثبت مسائل اجتماعی پرداخته شود و سینمایی که به معضلات اجتماعی جامعه می‌پردازد سینمای ملی نیست.

کارگردان فیلم دهلیز با تاکید بر اینکه باید در پرداختن به معضلات اجتماعی نیز در فیلم‌ها توجه شود، گفت: سینمایی ملی است که در ایران و منطبق با روابط و فرهنگ این کشور ساخته شود و با تمامی مسائل چه نکات مثبت و چه منفی بپردازد.

شعیبی یکی از دشوارترین اقدامات در فیلم سازی را ایجاد ریتم دانست و تصریح کرد: در برخی مواقع در فیلم دهلیز یک ریتم کند وجود دارد این امر عمدی بوده که امید است باعث خستگی و کسالت بیننده نشود.

وی افزود: یکی از دلایلی که باعث شد از موسیقی متن کمتری بهره ببریم این بود که بگذاریم سکوت کار خود را انجام دهد و مخاطب با موسیقی خود فیلم را پیش برد.

کارگردان دهلیز در پایان در خصوص نوع انتخاب بازیگران گفت: بازیگران بر اساس نوع توانایی شان انتخاب شدند و در صدد بودیم که از بازیگرانی که همیشه در یک نقش بازی می کنند، استفاده نکنیم به طور مثال سعی شد از بازیگرانی که همیشه در نقش پدر در فیلم‌ها ظاهر می‌شوند استفاده نشود تا به این صورت فیلم جذاب‌تر باشد.