پاسخگویی به شبهات امامت توسط استاد دانشکده علوم قرآنی شاهرود

شبهات امامت توسط اسماعیل صالحی زاده، استاد دانشکده علوم قرآنی شاهرود مورد بررسی قرار گرفت.

کد خبر: ۲۶۹۷۵۷

چهارشنبه - ۰۱ آبان ۱۳۹۲ / October 23, 2013

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از سمنان، در آستانه عید ولایت و امامت تصمیم گرفته به شبهاتی که از سوی دانشجویان در رابطه با ماجرای غدیر خم مطرح شده بود، پرداخته شود.

به همین مناسبت مصاحبه ای با محمد اسماعیل صالحی زاده، استاد دانشکده علوم قرآنی ترتیب داده شد، که مشروح آن بدین شرح است:

آیا ماجرای غدیر یک واقعه تاریخی صرف است؟

واقعه غدیر یک اتفاق بزرگی بود که همه مسلمانان نسبت به آن آگاهی‌های لازم را دارند، یک وسیله‌ای بود که پیامبر(ص) خواست که مسلمانان اعمال حج را بیاموزند و تکلیف مسلمانان را مشخص سازند که جانشینی برای خود برگزینند تا مردم را رهبری کند و هدف خود را نیز عملی ساختند و خطبه غدیر را در تجمع مسلمانان ایراد فرمودند؛ پس واقعه غدیر یک واقعه تاریخی نیست؛ بلکه موضوعی دو جانبه است که هم در کتب تاریخی و هم دینی به آن اشاره شده است.

چرا خود حضرت علی (ع) در طول دوران خلافت از ماجرای غدیر صحبتی نکرده اند؟

این ادعاست که حضرت علی(ع) در طول دوران خلافت از ماجرای غدیر صحبتی نکرده اند، ایشان در مواقع مختلف استناد به این حدیث کرده اند.

خلافت و امامت طبق حدیث غدیر حق امام علی (ع) بود، پس چرا زمانی که مردم پس از قتل عثمان نزد امام رفتند امام در  ابتدای امر خلافت را قبول نکردند؟

امامت امری صرفا ظاهری نبود و یک موضوع و وضعیت سیاسی نیست؛ چنانچه امام در آن زمان مسئولیت هدایت مردم را پشت پرده انجام می‌دادند؛ اما چون معتقد بودند که مردم کاملا آماده و پذیرای ایشان نیستند خلافت را نمی‌پذیرفتند چنانچه تفکرشان نیز صحیح بود.

آیا راویان غدیر از عوام بودند یا فقط شیعیان راویان ماجرای غدیر بودند؟

موضوع غدیر مسئله‌ای بود که بیشترین راوی را دارد و همه راجع به آن صحبت کرده‌اند هم اهل سنت و هم اهل تشیع. با وجود اینکه صحبت راجع به این موضوع همراه با ممنوعیت بود؛ اما راجع به این موضوع روایاتی ارائه شده است (به کتاب علامه امینی رجوع شود)

آیا روایت غدیر به شکل صحیحی صورت گرفته و آیا اهل سنت از این ماجرا اطلاع دارند یا آن را کتمان می‌کنند؟

روایت غدیر به شکل صحیحی صورت گرفته و اهل سنت از این ماجرا اطلاع دارند و هیچگونه کتمانی نکرده‌اند؛ حتی راجع به این موضوع کتبی را نوشته‌اند؛ اما مسئله‌ای که وجود دارد، این است که اهل تسنن در کتب خود این قضاه را تحریف کرده‌اند و تغییراتی را در آن بوجود آورده‌اند.

آیا تمام روایات کتب صحیح و مسلم بخاری که از معروف‌ترین کتب اهل سنت هستند، صحیح است؟ و در کتب اهل سنت حدیثی مبنی بر خلافت حضرت علی (ع) وجود دارد؟

کتاب صحیح بخاری تمام روایات آن صحیح نیست، علاوه بر این بخاری در کتاب خود هیچ حدیثی از ائمه (امام صادق(ع) و امام رضا(ع)) ارائه نکرده است. اهل سنت در کتب خود حدیثی مبنی بر خلافت نوشته‌اند؛ اما تعبیری متفاوت از آن ارائه کرده‌اند؛ مثلا از حدیث «من کنت مولاه و هذه علی مولاه» فقط تعبیر به دوستی کرده اند.

با وجود اینکه اظهار می شود هزاران صحابی پیامبر در غدیر حضور داشته‌اند؛ چرا هیچکدام به خلیفه اول تذکر نداده‌اند که خلافت امام علی(ع) را غصب نکند؟

این صحابه‌ای که در آنجا حضور داشتند بنا به تعابیری ایمان راسخ نداشتند و تحت تاثیر تبلیغات قرار گرفتند و دلایل و تعابیر بیشتری از این موضوع ارائه شده که باید تحقیق کرد.

شکل دشمنی با شیعه در شرایط کنونی چه تحولی پیدا کرده؟ اصلا این دشمنی ها چه دلیلی دارد؟

در زمان گذشته این دشمنی وجود داشته و این دشمنی هم اکنون نیز ادامه دارد به چند طریق هم به طور مستقیم و هم غیر مستقیم با تشیع دشمنی می کنند. این دشمنی دلایل متعددی دارد از جمله مسائل سیاسی که هر کشوری به فکر منافع خود است و به فکر سود بردن و منفعت کسب کردن و عوامل دیگری نیز هست؛ مثلا از نظر عقیده آن ها طرفدار آیین شافعی و یا غیره هستند که برای رسمیت بخشیدن به این آیین ها مستلزم تضعیف اسلام است.

در این شرایط شیعه چه وظیفه ای دارد؟

وظیفه شیعه در این دوران بر اساس برنامه ای که در قرآن است و ما خود نیز در کتب شیعیمان داریم، این است که یک سری اهل تسنن هستند که بی آزارند و در قرآن آمده که باید با این افراد خوب رفتار شود و در مواقع بیماری و سختی به یاری بشتابند؛ اما یک سری افراد دیگری نیز هستند که علم مخالفت را بر افراشته‌اند و قصد دشمنی با شیعیان را دارند که شیعیان در این موارد باید با آنها مقابله کنند و در مقابل آنها بایستند و مقاومت نشان دهند.