مسئول آموزش هیپنوتیزم ایران:

انتظار مثبت داشتن نسبت به درمانگر از عوامل بهبودی مریض است

مسئول آموزش هیپنوتیزم ایران گفت: انتظار مثبت داشتن از درمانگر یکی از عواملی است که سبب بهبود مریض می‌شود به طوری که 50 درصد افراد به دلیل این ...

کد خبر: ۲۶۹۸۱۸

پنجشنبه - ۰۲ آبان ۱۳۹۲ / October 24, 2013

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از مشهد، مهدی فتحی، دیروز در سمینار هیبنوتیزم، رویکردها و کارکردها در دانشگاه پیام نور این شهر تصریح کرد: روان شناس بایستی در جعبه ابزار درمانی خود مجهز به ابزارهای گوناگون باشد که هیبنوتیزم یکی از این ابزار است.

فلوشیپ هیبنوتیزم قلب با اشاره به این که مدل زندگی یک درمانگر باید مدل زندگی هیبنوتیزمی باشد خاطرنشان کرد: هیبنوتیزم را به عنوان یک فن، جدا از شخصیت شخص متصور نیست و درمانگر باید در ابتدا نوع نگاه بیمار را متوجه شود.

این استادیار دانشگاه با بیان این‌که در این راستا پژوهش‌های کمی انجام شده ادامه داد: بیشترین پژوهشی که در این علم صورت گرفته مربوط به هیبنوتیزم روان‌شناسی و کمترین آن مربوط به هیبنوتیزم ورزشی است.

وی ابراز کرد: در یک پرسشی که در سال 83 در دانشگاه فردوسی انجام شد تنها 17 درصد با هیبنوتیزیم روان شناسی آشنا بودند بنابراین این رشته نیازمند اطلاع رسانی است.

مدیر انجمن هیبنوتیزم استان با تاکید بر این که در میزان پژوهش‌های صورت گرفته در کشور در خصوص پژوهش هیبنوتیزمی سهم مشهد بیشتر از سایر استان‌ها است بیان کرد: علاقمندی و فراهم بودن بستر این پژوهش‌ها در مشهد از عواملی است که سبب این توجه شده است.

50 درصد افراد به دلیل داشتن انتظار مثبت نسبت به درمانگر بهبود می‌یابند

در ادامه مسئول آموزش هیبنوتیزم ایران گفت: با توجه به این که در روان شناسی مکتب‌های گوناگونی وجود دارد که همگی باعث درمان بیمار می‌شوند بنابراین این سوال پیش می‌آید که در نهایت چه چیز سبب این درمان می‌شود و تنها جواب این است که آنچه باعث درمان در روش‌های مختلف روان‌شناسی می‌شود تفاوت‌ها نیست بلکه شباهت‌هاست.

عنایت الله شهیدی ادامه داد: انتظار مثبت داشتن یکی دیگر از عواملی است که سبب بهبود می‌شود به طوری که 50 درصد افراد به دلیل این انتظار مثبت داشتن به درمانگر بهبود می‌یابند.

وی بیان کرد: 40 درصد افراد به دلیل روش روان درمانی و 10 درصد با توجه به رابطه درمانی بهبود می‌یابند.

مسئول آموزش هیبنوتیزم ایران افزود: در سال‌های 1924 تا 1932 طی یک پژوهش در یک کارخانه به این نتیجه رسیدند که چنانچه نور محیط بیشتر شود تولید نیز بیشتر خواهد شد و این به یک مدل علمی تبدیل شد.

شهیدی تصریح کرد: در سال 1950 طی تحقیقی که بر این پژوهش صورت گرفت مشخص شد بعد از چند سال چنانچه نور محیط کمتر از میزان قبل شود بار دیگر تولید افزایش می‌یابد و یا چنانچه موسیقی پخش شود و یا هر تحول جدیدی رخ دهد بر میزان تولید محصول افزوده می‌شود.

وی ابراز کرد: بنابراین مشخص شد چنانچه اشخاص انتظار مثبتی از درمانگر داشته باشند و بدانند درمانگر در صدد درمان آن‌ها است بر روند بهبود آنان موثر خواهد بود.

مسئول آموزش هیبنوتیزم ایران با اشاره به این که در گذشته درمان‌های هیبنوتیزمی موقت بودند زیرا روش‌های درمان مستقیم بودند خاطرنشان کرد: اما از زمانی که هیبنوتیزم به عنوان یک ابزار درمانی مورد استفاده همه مکاتب درمانی قرار گرفت نمی‌توان گفت درمان آن موقت است.