وبلاگ شقایق‌های وحشی

مراکز اصیل انقلاب در معرض تخریب

مسجد جواد الائمه یکی از مساجد کلیدی و مؤثر انقلاب است که امروزه در دست بازسازی، نابودی یا فراموشی و انزوا قرار دارد؛ براستی چه‌ کسی باید این مساجد را سازماندهی و حفظ کند؟

کد خبر: ۲۷۱۵۴۳

شنبه - ۱۱ آبان ۱۳۹۲ / November 02, 2013

به گزارش گروه فضای مجازی «خبرگزاری دانشجو»، در وبلاگ شقایق‌های وحشی آمده است؛ حضرت آقا با توجه و پیگیری‌های خاص ادبیات پایداری یا دفاع مقدس را در جامعه برجسته و رونق داده‌اند و فارغ از هیاهو‌های روز این مسیر را ادامه می‌دهند؛ این توجه خاص ایشان ارزش ثبت خاطرات آن دوران را مبرهن و مشهود کرده است.

ای کاش ما نیز از این حرکت درس می‌گرفتیم و آثار ارزشمند دوران انقلاب و دفاع مقدس را حفظ می‌کردیم و آن را برای نسل‌های بعدی به یادگار می‌گذاشتیم؛ آثاری که مبنای انقلاب اسلامی را گواه می‌دهد مثل مساجد، حسینیه‌ها و مراکز مذهبی پایگاه اصلی حرکت‌های مذهبی توده‌ها؛ حرکت‌هایی که شکل دهندگانش از دل متدینان و مومنین و حسینیان بوده‌اند.

عید غدیر برای کاری رفته بودم مسجد جوادالائمه علیه السلام در انتهای خیابان جیحون محله امامزاده عبدالله‌‌ همان مسجدی که بهزاد بهزاد‌پور کارگردان شب‌های آفتابی و خداحافظ رفیق به اذعان خود ایده اولیه کار ترکیبی شب آفتابی را در‌‌ همان مسجد اجرا کرده است یا فرهیختگانی مثل حبیب غنی‌پور، مصطفی خرامان، امیر حسین فرد، گلعلی بابایی، رضا امیرخانی و... که در برهه‌های خاص موتور فرهنگی انقلاب را روشن نگه می‌داشتند را تقدیم کرده است.

مسجد 300 متری که بیش از 150 شهید تقدیم انقلاب کرده و در ایام انقلاب و در دوران دفاع مقدس نقش آفرینی کرده است.

دوست بنده که از شناخت من و خوشحالی من از تاریخ این مسجد خوشحال شد پس از دادن اطلاعات اولیه با خوشحالی گفت تازه اتاق بالا پشت بام را ندیده‌ای همانجا که شورای نویسندگان تشکیل می‌شد‌‌ همان جایی که فلانی روی دیوارش فلان چیز‌ها را نوشته است؛ داریم رنگش می‌کنیم انشا الله تمام شد خبرت می‌کنم آنجا را ببینی.

دودستی به سرم زدم؛ گفتم نباید آن دیوار را دست می‌زدی باید مردم و مسجدی‌ها و فعالان فرهنگی می‌آمدند می‌دیدند این خودش یک موزه است.

و این تازه یکی از آن مساجد کلیدی و مؤثر انقلاب است که امروزه در دست بازسازی، نابودی یا فراموشی و انزوا است.

چه‌ کسی باید این مساجد را سازماندهی و حفظ کند و تا کی ما باید فعالیت‌هایمان را از مسجد محوری خارج و تنها از فعالیت‌های انقلابی و سیاسی فقط به حوزه رأی‌گیری در آن بسنده کنیم؟