بچه‌های محله من و تو -1

دو سه هزار لنگه کفش بی‌صاحب!

بعدها فهمیدم که آن پیرمرد علیل یکی از همسایگانش بوده که فرمانده هر وقت مرخصی می‌آمد او را...

کد خبر: ۲۷۲۶۷۲

چهارشنبه - ۱۵ آبان ۱۳۹۲ / November 06, 2013

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»؛ بچه های محله من و تو روایت ساده ای است از آنان که صد سال را در یک چشم به هم زدن رفتند و آسمانی شدند. آنانی که خیلی دور نیستند ...

خاطراتی که ارائه می شود حاصل روایت عزیزانی است که در جمع طلاب مدرسه علمیه معصومیه علیها السلام قم حضور می یافتند و با خاطرات دلنشین شان عطرافشانی می کردند؛ این خاطرات حالا توسط نشر معارف به چاپ رسیده است.

بچه های محله من و تو همان هایی که اینجا و آنجا در مدرسه و بازار و مسجد و نمازجمعه می بینی، با همان سادگی و صفایی که در دعای توسل اشک می ریزند تکبیرگویان به قلب سپاه دشمن می زنند و مکر شیاطین را یکسره بر باد می دهند. (شهید سید مرتضی آوینی)

- امیرالمومنین (علیه السلام) در توصیف متقین: «حرصاً فی علم» در یادگیری دانش حریص هستند.

توی دل عملیات، با آن همه گلوله و خمپاره منتظر منور بود. منور که شلیک شد همه خیز رفتند، اما او که تا خاموش شدن منور چند دقیقه ای فرصت داشت با آرامش اسلحه را زمین گذاشت و کتاب درسی اش را از کوله پشتی درآورد و شروع کرد به مطالعه. تو دل عملیاتی منتظر منور بود...

- امام علی(علیه السلام) در توصیف متقین: «... نفسه منه فی عناء، و الناس منه فی راحه، اتعب نفسه لآخرته، و اراح الناس من نفسه.....» نفسش از دست او به رنج و گرفتاری مبتلاست، ولی مردم از او در آسایش هستند. در کار آخرت خود را به رنج می اندازد، ولی مردم را از (کار) خویش به آسایش رساند.

نام: عباس بابایی، سمت: فرمانده پایگاه هوایی....

هر چقدر چشم هایم را با کف دست مالیدم فایده ای نداشت. آری، خودش بود. فرمانده پایگاه هوایی... پیرمردی را کول گرفته بود و داشت می رفت، فضولی ام گل کرد و خودم را به او رساندم و با تعجب گفتم: «ببخشید! چیزی شده....» ناراحت شد. بعدها فهمیدم که آن پیرمرد علیل یکی از همسایگانش بوده که فرمانده هر وقت مرخصی می آمد او را به حمام می برد و با تواضع و مهربانی شست و شو می داد.

- «ان الذین آمنوا و عملواالصالحات سیجعل لهم الرحمن وداً» کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده اند، خداوند برای آنها محبتی در دل ها قرار خواهد داد.

دو سه هزار لنگه کفش بی صاحب بیرون در ستادکل ریخته بود. مردم همه آمده بودند برای تشییع جنازه صیاد، باور نمی کردم که صیاد، دل های این همه عاشق را صید کرده باشد. شاید مردم زیر لب می گفتند:

ای وای بر اسیری که از یاد رفته باشد
در دام مانده باشد، صیاد رفته باشد