همايش بزرگداشت حكيم ابوالقاسم فردوسي- 2

ندوشن: خلق شاهنامه افق روشني را براي آيندگان گشود

دكتر محمدعلي اسلامي ندوشن، استاد پيشكسوت ادبيات گفت: فردوسي با خلق شاهنامه، افق روشني براي دنياي مابعد خود گشوده است.

کد خبر: ۲۷۳۰۱

دوشنبه - ۲۸ ارديبهشت ۱۳۸۸ / May 18, 2009

به گزارش خبرنگار فرهنگي «شبكه خبر دانشجو»، دكتر محمدعلي اسلامي ندوشن عصر امروز در همايش بزرگداشت حكيم ابوالقاسم فردوسي در تالار فردوسي دانشكده ادبيات و علوم انساني دانشگاه تهران اظهار داشت: شاهنامه كتاب اول ايران است و تاثير زيادي در آثار ادبي ما بعد خود به جاي گداشته است.

وي با بيان اينكه ايران به دو قسمت دنياي پيش از شاهنامه و بعد از شاهنامه تقسيم مي شود،‌گفت:‌ اگر شاهنامه نبود كل ادبيات فارسي جريان ديگري را طي مي كرد.

ندوشن تاكيد كرد: ‌اساتيد زيادي در شعر پارسي تحت تاثير شاهنامه بودند و اشعار خود را با تاثر از آن سرودند.

اين استاد ادبيات خاطرنشان كرد: خيام در بسياري از رباعيات خود از اشعار فردوسي گرته برداري كرده است، مضاميني چون گذشت، غنيمت شمردن عمر، همراه با با تفكر و تامل از نكاتي است كه او با تاثر از فردوسي سروده است.

وي نظامي را نيز از شاعران تحت تاثير فردوسي نام برد و گفت: داستان هاي عاشقانه نظامي مانند داستان هاي شاهنامه فردوسي است و اگر نظامي جرأت كرد داستان هاي مربوط به پيش از اسلام را وارد شعر كند به علت گرته برداري كردن از شاهنامه فردوسي بود.

ندوشن بيان داشت: ناصرخسرو نيز مانند فردوسي در شاهنامه به خرد توجه بسيار داشت و در آثار خود بارها و بارها خرد را تكرار كرده است.

اين استاد پيشكسوت ادبيات تفاوت ناصرخسرو با فردوسي را اين گونه عنوان كرد: منظور فردوسي از خرد، خرد ناب و بي قيد و شرط و بدون هيچ گونه ترس است.

وي عرفان فردوسي را عرفان زميني دانست و گفت: عرفان اصلي و حقيقي در اشعار فردوسي پيدا نمي شود و عرفان او را بايد در زندگي روزمره جستجو كرد.

ندوشه سعدي را نيز تحت تاثير فردوسي عنون كرد و افزود: بوستان سعدي نيز خردنامه بعد از اسلام است كه با وزن شاهنامه سروده شده است، سعدي در تمام بوستان از فردوسي ياد مي كند.

اين استاد دانشگاه فرق بوستان با شاهنامه را اينگونه عنوان كرد: فردوسي دوران سرافرازي ايران را مي ستايد اما در بوستان خستگي مردم ايران زمين توسط سعدي سروده شده است.

وي با بيان اينكه ديوان حافظ يك شاهنامه كوچك است گفت: قدرت در ديوان حافظ در عشق خلاصه مي شود و حافظ اين قدرت و عشق را از فردوسي گرفته است.

ندوشن تاكيد كرد: خورشيد و پرتو مضاميني است كه بارها در شاهنامه تكرار شده است و مايه حيات است و در شعر حافظ نيز اين نور يك تلالو معنوي است و نوري است كه ريشه كهن دارد.

اين استاد پيشكسوت ادبيات در پايان گفت: حق فردوسي با اين همايش ها ادا نمي شود و بايد تمام جوانب زندگي او را بررسي كرد./انتهاي پيام/