محرم را در شور دیدند - 15

در ترکش دلش که دو صد تیر آه بود

از تب ز بس که ضعف بر او چیره گشته بود/ می‌خواست بگذرد ز سر جان، توان نداشت/ در ترکش دلش که دو صد تیر آه بود/ می‌برد و غیر قامت زینب کمان نداشت ...

کد خبر: ۲۷۴۷۲۵

شنبه - ۲۵ آبان ۱۳۹۲ / November 16, 2013

به گزارش خبرنگار فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، امروز به روایتی شهادت بازمانده دشت کربلا، امام سجاد (ع) است. همین شد که پانزدهمین مجلس روضه مان را در بقیع و به یاد حضرت زینتِ عاشقان برپا کردیم. در این بزم روضه از دو شاعر آیینی کشورمان حاج علی انسانی و حاج غلامرضا سازگار اشعاری انتخاب کردیم که تقدیم حضرت امام زمان (عج) می کنیم:

حاج علی انسانی
بیمار غیر شربت اشک روان نداشت
بودش هزار درد و توان بیان نداشت

دانی چرا ز آل پیمبر کشید دست
نقشی دگر به کار ستم آسمان نداشت

تنها زمین نداشت به سر دست از فلک
پایی به عزم پیش‌نهادن، زمان نداشت

یکسر به خاک ریخت گل و غنچه، شاخ و برگ
آمد ولی زباغ نصیبی خزان نداشت

دانی به کربلا ز چه او را عدو نکشت
تا کوفه زنده ماندن او را گمان نداشت

از تب ز بس که ضعف بر او چیره گشته بود
می‌خواست بگذرد ز سر جان، توان نداشت

یک آسمان ستاره به ماه رخش ز اشک
می‌رفت، یک ستاره به هفت آسمان نداشت

در ترکش دلش که دو صد تیر آه بود
می‌برد و غیر قامت زینب کمان نداشت

حاج غلامرضا سازگار
دریا به دیده ی تر من گریه می کند
آتش ز سوز حنجر من گریه می کند

سنگی که می زنند به فرقم ز روی بام
بر زخم تازه ی سر من گریه می کند

از حلقه های سلسله خون می چکد چو اشک
زنجیر هم به پیکر من گریه می کند

ریزد سرشک دیده ی اکبر به نوک نی
اینجا به من برادر من گریه می کند

وقتی زدند خنده به اشکم زنان شام
دیدم سه ساله خواهر من گریه می کند

رأس حسین بر همه سر می زند ولی
چون می رسد برابر من گریه می کند

ای اهل شام پای نکوبید بر زمین
کاینجا ستاده مادر من گریه می کند

زنهای شام هلهله و خنده می کنند
جایی که جد اطهر من گریه می کند