جعفریان در گفت‌وگوی تفصیلی با «خبرگزاری دانشجو»:

جزئیات روند درمان دانشجوی آسیب دیده / ممکن است بیمار در جریان روند درمانش قرار نگیرد

مراقبت‌ از بیماران در بیمارستان‌های آموزشی و درمانی این گونه نیست که همیشه در بهترین سطح بوده و نقصی وجود نداشته باشد؛ ممکن است نقایصی ...

کد خبر: ۲۷۷۵۳۵

پنجشنبه - ۰۷ آذر ۱۳۹۲ / November 28, 2013

گروه اجتماعی «خبرگزاری دانشجو»؛ در حال حاضر وضعیت بیمارستان ها به گونه ای است که بسیاری از مردم از کیفیت خدمات ارائه شده رضایت ندارند، حتی خود پرستاران نیز از این وضعیت ناراضی اند، اما در این وضعیت انگار باید به هیچ راضی شد.

در مواردی به علت این کمبود، همراهان بیماران مجبورند در اموری که هیچ تخصصی در آن ندارند دخالت کنند و موجب بروز مشکلاتی در حوزه درمان شوند. برخی ها معتقدند که برای درمان بیماران از تمام امکانات موجود استفاده می کنیم، اما نقایصی هم ممکن است وجود داشته باشد.

بارها و بارها به بیمارستان های دولتی مراجعه کرده ایم و همه تقریباً از اوضاع بیمارستان های آموزشی و درمانی باخبریم. می دانیم چه خبر است و نیازی به توضیح نیست. بیماران از اوضاع رسیدگی ناراضی اند و معتقدند که سالم به بیمارستان می روند و با 10 بیماری از بیمارستان خارج می شوند. این نارضایتی ها گاهی هم از گلایه و ناراحتی فراتر می رود و به اعتراض می رسد.

از طرف دیگر پزشکان و پرستاران از کمبود تجهیزات و امکانات و بیماران بی شماری که مراکز آموزشی و درمانی دارند، سخن می گویند. بیماران از یک طرف و پرستاران و پزشکان از سوی دیگر، همه شاکی اند و شاید منتظر فرد سومی هستند که تمام مشکلات را حل کند.

نفر سوم در مورد بیمارستان های آموزشی و درمانی چه کسی می تواند باشد؟

در همین رابطه، پای صحبت دکتر جعفریان به عنوان رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران نشستیم. در ادامه مشروح این مصاحبه را می خوانید:

«خبرگزاری دانشجو»- تامین هزینه ها در بیمارستان های درمانی و آموزشی از چه طریقی است؟

جعفریان: در حال حاضر دخل و خرج بیمارستان ها با هم برابر نیست. زمانی که هزینه ها از سوی بیمار و بیمه ها پرداخت نمی شود، نمی توانیم انتظار داشته باشیم که هزینه ای پرداخت نشود، ولی درمان خوبی ارائه شود. زمانی که دخل و خرج سیستمی با هم هماهنگ نیست، نمی توانیم انتظار داشته باشیم که نتیجه مطلوب باشد. هم اکنون بیمارستان ها از لحاظ درآمد و تامین هزینه ها با مشکلات زیادی مواجهند.

«خبرگزاری دانشجو»- بیمارستان ها از لحاظ تامین نیروی انسانی هم اکنون مشکلی دارند؟

جعفریان: بیمارستان های دولتی در آن قسمتی که به تأمین نیروی انسانی مربوط است، نقصی ندارند.

همچنین در بیمارستان های دولتی نقص عمده ای در حوزه درمان بیماران وجود ندارد، ولی این گفته به معنای بی نقص بودن بیمارستان ها نیست؛ چرا که نقص در تمام دنیا وجود دارد.

یکی از مهم ترین علت های مرگ و میر در آمریکا خطای پزشکی است، بنابراین فکر نکنید سایر کشورها برای درمان به گونه دیگر عمل می کنند و ما به گونه ای دیگر. بالاخره خطای پزشکی نیز یکی از مواردی است که ممکن است اتفاق بیفتد و ما آن را رد نمی کنیم. سرویسی که در بیمارستان های دولتی ارائه می شود همانند سایر بیمارستان های کشور است.

«خبرگزاری دانشجو»- آیا در عمل ها و یا در اقدامات درمانی بیمارستان ها از دانشجویان پزشکی استفاده می شود؟

جعفریان: این تصور که در بیمارستان های دولتی یکسری دانشجو به عنوان رزیدنت هستند که کارهای پزشکان را انجام می دهند، تصور اشتباهی است.

در ذهن برخی از مردم یک تصور غلطی به وجود آمده است که پزشکان در کارهای درمانی دخالت نمی کنند و بیشتر تصمیمات را دانشجویان پزشکی می گیرند؛ رسانه ها نیز به این دیدگاه نادرست دامن می زنند، اما بیماران مطمئن باشند که در سیستم درمانی هیچ دانشجویی به صورت مستقیم در درمان بیماران مداخله نمی کند.

«خبرگزاری دانشجو»- حالا که بحث به اینجا رسید، در قضیه دختر دانشجوی آسیب دیده، اقدامات درمانی در چه سطحی بود؟

جعفریان: رسیدگی به این دختر دانشجوی دانشگاه تهران از لحاظ علمی هیچ اشکالی نداشته است، ولی آسیب‌ دیدگی وی جدی بود.

دختر دانشجو به دلیل تصادف پیش آمده دچار آسیب نسج نرم و نسج سخت شد و این آسیب ها تا نزدیک ران وی ادامه داشت. من تمام گزارش‌ها و مدارک را مورد بررسی قرار دادم، فضایی که راجع به وی در رسانه ها ایجاد شد، متاسفانه واقعی و درست نبود.

ماریا (دختر دانشجو)، به مدت سه هفته در بیمارستان شریعتی تحت مراقبت بود و بنا به میل خودش به بیمارستان سینا منتقل شد و سایر اقدامات پزشکی در بیمارستان سینا برای وی انجام گرفت.

«خبرگزاری دانشجو»- بنا به گفته شما، برخلاف نظرات و صحبت های خود بیمار، اقدامات درمانی کاملی برای این دختر دانشجو انجام شده است؟

جعفریان: برای یک لحظه تصور کنید که اگر در طول مدت سه هفته، کارهای پزشکی به خوبی برای وی انجام نمی‌شد، امکان ادامه اقدامات پزشکی در بیمارستان سینا وجود داشت؟ این تصور اصلاً عقلانی و منطقی نیست.  متاسفانه فضای رسانه‌ای در خصوص اقدامات درمانی بیمارستان شریعتی، واقعی نبود و البته با کمی بی انصافی همراه بود.

«خبرگزاری دانشجو»- آیا مراقبت‌هایی که برای بیمار صورت گرفت، بهترین خدماتی بود که می شد به یک بیمار ارائه داد؟

جعفریان: مراقبت‌ از بیماران در بیمارستان های آموزشی و درمانی به این گونه نیست که همیشه در بهترین سطح بوده و هیچ نقصی وجود نداشته باشد. ممکن است نقایصی در درمان این مریض یا بیماران دیگر وجود داشته باشد و من به هیچ وجه کتمان نمی‌کنم.

این بیمار نیز مانند 100 بیماری است که به بیمارستان‌های دانشگاهی مراجعه کرده و شاهد هستم که خیلی از اقدامات بیمارستان ها، بهترین اقدام نیست.

اقداماتی که در بیمارستان شریعتی برای این بیمار انجام شد، یکی از بهترین اقدامات بوده که در حوزه پزشکی صورت گرفت و به همین علت است که این بیمار مرخص شد. نمی‌توان تصور کرد که در طول سه هفته هیچ کاری برای این بیمار انجام نشده و بیمار با مراجعه به بیمارستان سینا کاملاً بهبود پیدا کرده است!

اقدامات انجام شده برای این بیمار، اشتباه منعکس شده است.

«خبرگزاری دانشجو»- بیمار در ابتدا انگشت پا را از دست داد، اما هم اکنون عفونت در تمام بدن پخش شده است، به نظر شما اقدامات پزشکی درستی برای وی انجام شده است؟

جعفریان: من تمام مراحل درمانی و اسلایدهای بیمار را دیدم، آسیب نسج نرم بسیار وسیع بوده و تا کشاله ران و لگن ادامه پیدا کرده، ولی آنچه که بیشتر در رسانه ها پخش می شود، مربوط به آسیب‌هایی است که در مچ پا ایجاد شده است.

آسیب دیدگی مچ و انگشت پا، تنها قسمت آسیب دیده نبود، بلکه آن قسمت آسیب دیدگی کم و کوچک و البته ساده بود و بیمارستان با توجه به امکاناتی که داشت، بهترین خدمات را به این بیمار ارائه کرد.

«خبرگزاری دانشجو»- به نظر شما رسیدگی به این بیمار مصدوم در بیمارستان شریعتی خوب بوده است؟

جعفریان: در بیمارستان شریعتی رزیدنت ها و استادان به این بیمار بدقت رسیدگی کردند و اقدامات ضروری را انجام دادند، مثلاً دکتر اعلی که یکی از بزرگان پزشکی در زمینه درمان ارتوپدی در کشور است، در بیمارستان شریعتی فعالیت می کند و در جریان تصادف بیمار قرار داشت و به بیمار رسیدگی می کرد.

«خبرگزاری دانشجو»- آیا بیمار را در جریان تمام اقدامات درمانی قرار دادید؟

جعفریان: نه، ممکن است بیمار در جریان برخی فعالیت هایی که پزشکان برای بدست آوردن سلامتی انجام دادند قرار نگرفته و تصور کرده باشد که کاری برایش انجام نمی شود؛ مثلاً زمانی که پزشکان سه روز صبر کردند که تصمیم بگیرند چه کاری باید برای این بیمار انجام شود، وی تصور کرد که در طی این سه روز هیچ کاری برایش انجام نشده است.

ممکن است که ارتباط با مریض خیلی خوب نبوده، اما از نظر مراقبت پزشکی بیمار مشکل خاصی نداشته؛ البته آسیبی که وارد شده بود، بسیار سخت بود. این بیمار هنوز زنده است و این به معنای مراقبت پزشکی درستی است که برای بیمار انجام شده است.