به مناسبت سالروز شهادت نفر دوم فداییان اسلام؛

شهید عبدالحسین واحدی و جلوگیری از نماز خواندن علما بر جسد رضا خان/ ماجرای شهادت واحدی به دست بختیار

محمدرضا پهلوی تصمیم گرفت جنازه پدرش را که مظهر ضدیت با اسلام بود، به قم ببرد و پس از طواف در حرم حضرت معصومه(س) علما و مراجع را وادار کند تا بر جنازه او نماز بخوانند.

کد خبر: ۲۷۷۶۳۶

جمعه - ۰۸ آذر ۱۳۹۲ / November 29, 2013

به گزارش خبرنگار اندیشه «خبرگزاری دانشجو»، شهید سید عبدالحسین واحدی که پس از شهید نواب صفوی نفر دوم فداییان اسلام به شمار می‌رفت، در سال 1308 در شهرستان سنقر استان کرمانشاه متولد شد. او علوم مقدماتی را نزد پدرش آموخت و سپس برای تکمیل تحصیلات، به قم رفت و سپس به نجف عزیمت کرد. در سال 1325 شهید نواب صفوی دست به ترور نافرجام کسروی زد و در پی عقیم ماندن این ترور، به نجف گریخت تا در آنجا به تکمیل تحصیلات ناتمام خود بپردازد. در این جا بود که شهید واحدی با نواب صفوی آشنا شد.

شهید واحدی و جلوگیری از نماز خواندن علما بر جسد رضا خان

وقتی نواب تصمیم گرفت به ایران برگردد، شهید واحدی نیز همراه او شد و ادامه درس خود را در قم پیگیری کرد. شهید واحدی در جستجوی راهی برای مبارزه علنی با رژیم پهلوی بود که این موقعیت را شاه برای او فراهم کرد. محمدرضا پهلوی که از سفر امریکا برگشت، تصمیم گرفت جنازه پدرش رضاخان را که مظهر ضدیت با اسلام و دین بود، به قم ببرد و پس از طواف در حرم مطهر حضرت معصومه (سلام الله علیها) علما و مراجع را وادار کند تا بر جنازه او نماز بخوانند و با این عمل، در پی کسب وجاهت برای پدر لامذهب خود بود.

در اینجا بود که شهید واحدی فرصت را مغتنم شمرد و مبارزه علنی علیه رژیم را آغاز کرد. او به برخی طلاب و علما هشدار داد که چنانچه در روز تشییع جنازه قدم به خیابان بگذارند، مسئول خون خود خواهند بود. این عمل انقلابی به غیبت مطلق روحانیون در این مراسم منتهی شد و کسی هم بر جنازه رضا شاه نماز نخواند. به همین دلیل، رژیم ناچار شد با پوشاندن لباس روحانیت به تن زیارتنامه خوان‌های حرم و عده‌ای دیگر، ظاهراً آبرویی برای خود دست و پا کند که عملاً از انجام این کار باز ماند.

مدیر برنامه‌های فداییان اسلام

با اعدام انقلابی عبدالحسین هژیر وزیر وقت دربار توسط شهید سید حسین امامی در 13 آبان 1328، مبارزات آیت‌الله کاشانی و جبهه ملی علیه شرکت نفت انگلیس به اوج خود رسید و شهید واحدی احساس کرد که حضور او در تهران، ثمربخش‌تر خواهد بود. از این رو، از قم به تهران آمد و در کنار شهید نواب صفوی و سایر فداییان اسلام، به مبارزه پرداخت.

اعتماد و اعتقاد نواب به واحدی به اندازه‌ای بود که در کارها و تصمیمات بزرگ، همیشه با او مشورت می‌کرد و حتی هنگام مصاحبه با خبرنگارهای خارجی و داخلی، از اندیشه‌های واحدی بهره می‌برد و گاهی به دیگران می‌گفت که پاسخ سوالاتشان را از او بگیرند. او در واقع مدیر برنامه‌های فداییان اسلام محسوب می‌شد و گروه‌های مختلفی، از جمله گروه تحقیق و بررسی اخبار را راه‌اندازی کرده و گروهی به نام مأمورین انتظامات را نیز تشکیل داده بود. این گروه لباس‌های یکرنگ و بازوبند سبز رنگی داشتند که روی آن شعار «لا اله الا الله» نوشته شده بود و کلاه‌های پوستی بر سر می‌گذاشتند.

سخنرانی ضد رژیم شهید واحدی در مسجد شاه

از جمله برنامه‌هایی که فداییان اسلام در نهضت ملی شده صنعت نفت اجرا کردند و سید عبدالحسین واحدی در آن نقشی اساسی داشت، میتینگی بود که در تاریخ یازدهم اسفند 1329 برگزار شد و طی آن جمعیت انبوهی از اقشار مختلف مردم تهران در مسجد شاه گرد هم آمدند. در این گردهمایی سید عبدالحسین واحدی طی دو ساعت سخنرانی، دولت‌های شوروی، انگلیس و آمریکا را به دلیل مداخله در امور ایران به شدت محکوم کرد و گفت: «اکثریت نمایندگان مجلس، نماینده واقعی این ملت نیستند و شاه حق اعمال نفوذ در مجلس را ندارد و دولت رزم‌آرا دولت فرمایشی شاه و غاصب است؛ و مردم ایران دولتی می‌خواهند که احکام اسلام را اجرا کند». شهید واحدی در پایان سخنرانی پر شور خود گفت: «اگر رزم‌آرا تا سه روز دیگر از دولت کنار نرود، او را کنار خواهند زد».

ماجرای شهادت شهید واحدی به دست بختیار

پس از ترور ناموفق «حسین علاء» نخست‌وزیر وقت توسط شهید ذوالقدر، شهید واحدی که برای تکمیل ماموریت ذوالقدر به اهواز رفته بود دستگیر و به تهران اعزام شد. او را به پیش تیمور بختیار مامور ساواک بردند که در این دیدار و در خلال بحث، بختیار دشنام رکیکی به واحدی داد که در مقابل این توهین، واحدی به او گفت: مادر من حضرت زهراست و صندلی را به سمت بختیار پرتاب کرد. بختیار نیز با کلت کمری که متعلق به سپهبد آزموده بود واحدی را به شهادت رساند. اما رژیم این گونه وانمود کرد که او در هنگام انتقال از اهواز به تهران، قصد فرار داشته و به ایست مأموران توجه نکرده و به ضرب گلوله از پای درآمده است.