نقد و تحليلي بر فيلم «به همين سادگي» ساخته رضا مير كريمي – بخش دوم

وقايع نگاري حضور يك «بانو»ي خانه دار

آنچه «به همين سادگي» را اثري معتنابه و سترگ و منحصر به فرد مي كند، نزديك شدن صميمي و اصيل اش به احساس و عاطفه زنانه است.

کد خبر: ۲۷۸۴۲

يکشنبه - ۰۳ خرداد ۱۳۸۸ / May 24, 2009

محمدرضا محقق:

زن متين و متدين مسلمان ايراني، جلوه هاي متعدد و متنوعي از صبوري را به رخ تاريخ زندگي بشر امروز كشانده است. صبوري در وجوه مختلف و در برابر خوبي ها و بدي هاي گوناگون كه اين روزگار، اين جامعه و اين آدم ها براي او كه به راستي «تنهاست» به ارمغان آورده است.

و او كه در پس روز تاريك و سرد به تنها دوست قديمي اش پناه مي برد و او را مي يابد تا دريابدش.

آنچه «به همين سادگي» را اثري معتنابه و سترگ و منحصر به فرد مي كند، نزديك شدن صميمي و اصيل اش به احساس و عاطفه زنانه است، آنچنان كه «طاهره» با بازي فوق العاده و ماندگار «هنگامه قاضياني» آن را به تصور و تصوير مي كشاند.

«به همين سادگي» فيلمي اصيل و عيني است. به اين معنا كه وقتي قرار است به عاطفه «طاهره» نزديك شويم، چيزي از عشوه و ادا و اطوار نمي بينيم و همه چيز از يك احساس دروني به همراه جلوه هاي بيروني، گفتاري و رفتاري نشات مي گيرد.

به عقيده نگارنده شخصيت طاهره در فيلم «به همين سادگي» بهترين و ارزشمندترين و منحصر ترين شخصيت زن در تاريخ سينماي ايران است؛ با همان شاخص ها و مولفه هايي كه گفته شد متانت، تدين، وقار، فداكاري، وفاداري، «چادر»، صبوري و صبوري و باز هم صبوري از نشانه ها و پايه هاي اصلي و جدي آن است.

«به همين سادگي» را دوست دارم؛ چراكه اولين بار در تاريخ سينماي ايران، توانست به تردي و اصالت وزيبايي و جذابيت، ادايي هرچند كوچك داشته باشد به «بانو»ي مظلوم و معصوم «خانه دار» و نشان دهد، برخلاف آنچه انحرافات فكري و عملي در جهان امروز، زن را وسيله و ملعبه اي در دست سياست مداري و نان به نرخ هوس خوران مزدور اجانب و جوانب، براي زن ايراني گردآورده است.

هنوز هم كه هنوز است، زيبايي و عظمت و عصمت از متن و بطن يك چادر مشكي متبادر مي شود و متصاعد و اين محجبه مومنه متدينه است كه مي تواند با «خانه داري» كه بزرگترين و مهم ترين و جدي ترين و ديني ترين وظيفه زن است، به حفظ نظام خانواده كه ركن هستي است دست يازد و بماند.

گرچه زمان و زمانه و روزگار و جدايي دوست نداشتني وناخواسته اش براي او و جان و جهانش، مشكلات و مصائب و مصبيت هايي به همراه داشته باشد و بي همنفسي، گاه، امانش را بگيرد، اما... /انتهاي پيام/