رحماندوست در نقد «او خوب سنگ می‌زند»:

«او خوب سنگ می‌زند» وامدار فضای بومی کشورمان است

شاعر و نویسنده کشورمان با بیان اینکه ادبیات، فیلم و حتی شعر نوجوان در جامعه ما تعریف شده نیست، گفت: «او خوب سنگ می‌زند» وامدار فضای بومی کشورمان است.

کد خبر: ۲۸۰۲۳۱

سه‌شنبه - ۱۹ آذر ۱۳۹۲ / December 10, 2013

به گزارش خبرنگار فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، مصطفی رحماندوست در مراسم نقد روایت داستانی «او خوب سنگ می زند» که روز گذشته به همت بنیاد ادبیات داستانی ایرانیان در موسسه فرهنگی-هنری سیدالشهدا برگزار شد، گفت: من سال های سال در جشنواره های کودک و نوجوان داور بودم، به نظرم در آن دوران فیلم خردسال و کودک تعریف مشخصی داشت، اما همیشه در تعریف نوجوانی در فیلم هایمان مشکل داشتیم، همیشه آرزو داشتم در این حوزه چند کار شاخص ببینم تا با تکیه بر آنها در کلاس هایم تدریس کنم.

وی افزود: امسال پس از چند سال داوری، به جشنواره کودک و نوجوان دعوت شدم و روایت «او خوب سنگ می زند» را در آنجا دیدم که فیلم خوبی است؛ مهم ترین دلیل انتخاب و تشکرم از این فیلم آن است که یک تعریف ناشناخته از نوجوانی ارائه داده، در واقع با تکیه بر این فیلم می توانیم بگوییم نوجوانی در ما کشور ما یعنی چه؟ شخصیتی که نویسنده در این اثر ساخته و به آن پرداخته از پا نمی افتد و این ویژگی نوجوان است.

نویسنده کودک و نوجوان اظهار داشت: ادبیات، فیلم و حتی شعر نوجوان در جامعه ما تعریف شده نیست، بنابراین باید نمونه هایی دراین حوزه بسازیم تا تعریف شود، به طور کلی قصه و شخصیت پردازی این روایت را دوست داشتم، اما بیشتر تمایل داشتم نویسنده اثر، کارگردانی را هم بر عهده نگیرد.

رحماندوست با اشاره به اینکه ظاهراً ما فکر می کنیم همیشه اثری کشش و جاذبه دارد که پر هزینه باشد، گفت: سریال های زیادی در تلویزیون تولید می شوند که برای ساختشان هزینه های زیادی صرف می شود، اما یکی از ویژگی های این اثر این بود که لوکیشن و ترفندهای سینمایی عجیب و غریب و پرهزینه نداشت و تمام ویژگی های فیلم به تکنیک و بازی های بازیگران بر می گشت. معتقدم قصه پرجاذبه بود، اما اگر کارگردانی که قوی تر بود و به حوزه کودک و نوجوان آشنایی داشت، کار را برعهده می گرفت، بهتر می شد.

وی تصریح کرد: گفته اند جهانی ترین اثر، اثری است  که بومی تر باشد؛ زمانی، بخصوص در سال های پیش از انقلاب هنرمندان ما تلاش می کردند ادای هنرمندان غربی را دربیاورند تا مورد قبول واقع شوند؛ وقتی اثر این چنینی با نگاه مخاطب بین المللی و داور بین المللی روبرو شود با این مشکل روبرو خواهیم شد؛ چرا که می گویند ادای خودمان را درآورده اند.

شاعر کودک و نوجوان در پایان بیان کرد: زندگی جاری در این اثر ویژه خودمان است و یکی از خصیصه های آن این است که بومی حرکت کرده و در واقع وامدار فضای بومی کشور خودمان است.