شاگرد شهید علیمحمدی:

فن دیپلماسی را باید از دل قرآن بیرون کشید/ بازی برد برد معنا ندارد

شاگرد شهید علیمحمدی گفت: چنانچه خواهان ارائه فن دیپلماسی به دنیا هستیم باید آن را از دل قرآن بیرون کشید.

کد خبر: ۲۸۰۴۲۴

سه‌شنبه - ۱۹ آذر ۱۳۹۲ / December 10, 2013

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از مشهد، مروتی روز گذشته در همایشی تحت عنوان «میثاق دانشجویان مشهد با شهدای سنگر دانش» در دانشکده علوم پایه دانشگاه فردوسی بیان داشت: شهدای هسته‌ای سرمایه‌های عظیم کشور بودند که از دست ما خارج شدند.

وی با اشاره به اینکه آنان به دنبال کاربردی کردن علم بودند، افزود: در مذاکرات بازی برد برد وجود ندارد؛ زیرا هنگامی که یک طرف گرگ باشد و ما لقمه چربی باشیم چگونه انتظار دارید که این بازی برد برد پیش رود.

شاگرد شهید علیمحمدی ادامه داد: مرحوم آیت الله خوشبخت به تیم مذاکره کننده قبل گفت، بروید اما نه برای برد برد؛ بلکه برای برد ما و باخت آنان.

مروتی با اشاره به اینکه توقع نداشته باشید این موجودات درنده حقوق شما را بدهند، خاطرنشان کرد: تنها نقطه مثبتی که این مذاکرات دارد این است که به دنیا ثابت می‌کنیم که ما تروریست نیستیم و همیشه آماده صحبت کردن هستیم.

وی با طرح این پرسش که آیا می‌توان این سخن را به دنیا منعکس کرد، تاکید کرد: با توجه به اینکه تمامی رسانه‌ها در اختیار آنان است؛ بنابراین آنان با صداقت سخنان ما را مخابره نمی‌کنند.

شاگرد شهید علیمحمدی افزود: چنانچه خواهان ارائه فن دیپلماسی به دنیا هستیم باید آن را از دل قرآن بیرون کشید.

مروتی با طرح این مسئله که قواعد دیپلماسی بین‌الملل را چه کسانی نگاشته‌اند، تصریح کرد: آنان نگاشته‌اند؛ بنابراین خروجی قواعدی که آنان نوشته‌اند قطعا به ضرر آنان نخواهد بود.

وی افزود: آمریکا حتی در کشور هم‌پیمانان خود نیز جاسوسی می‌کند؛ اما زمانی که پای منافع ایران در میان باشند آنان بر ضد اسلام متحد خواهند شد؛ بنابراین هیچ کس نمی‌تواند بگوید آمریکا و اسرائیل از هم فاصله دارند.

شاگرد شهید علیمحمدی با تاکید بر اینکه نباید فریب بازیگری آنان را خورد، گفت: چنانچه بخواهیم دیپلماسی را طبق قرار دادهای آنان پیش ببریم در زمین آنان حرکت خواهیم کرد.

این محقق در پایان بیان کرد: چنانچه آنان هنرش را داشته باشند یقین بدانید بلایی را که سال‌ها پیش بر سر ژاپن آوردند بر سر ایران نیز خواهند آورد؛ بنابراین باید آرمانگرا و واقع‌بین بود.