مدیر پژوهشکده فقه و حقوق پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی:

احساس استقلال حوزه و دانشگاه از یکدیگر باعث ضرر است

مدیر پژوهشکده فقه و حقوق پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی گفت: حوزه و دانشگاه فقط در کارکردهای اجتماعی نیازمند یکدیگر نیستند؛ بلکه در منابع علمی نیز به یکدیگر وابسته هستتند و هرجا که احساس استقلال از یکدیگر کرده‌اند، باعث ضرر شده است.

کد خبر: ۲۸۲۱۲۲

پنجشنبه - ۲۸ آذر ۱۳۹۲ / December 19, 2013

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو»از مشهد، حجت الاسلام علی شفیعی صبح امروز در اولین نشست هم‌اندیشی اساتید حوزه و دانشگاه در تالار اجتماعات کتابخانه امام رضا(ع) آستان قدس رضوی شهرستان قوچان بیان داشت: امام خمینی(ره) از یک هوش و ذکاوت اجتماعی و عینی خاص برخوردار بودند و این ذکاوت سبب شد تا به بهانه شهادت شهید مفتح، تئوری وحدت حوزه و دانشگاه را مطرح کنند.

وی افزود: رابطه حوزه و دانشگاه در قبل از انقلاب دچار مشکلات و ضعف‌هایی بود، پس امام خمینی(ره) یک نگاه آسیب‌شناسانه بر این موضوع داشتند و با طرح این تئوری خاص به دنبال برطرف کردن این مشکلات بوده‌اند.

مدیر پژوهشکده فقه و حقوق پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی با اشاره به رابطه حوزه و دانشگاه در قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ایران گفت: مهمترین مشکل در قبل انقلاب این بود که اعتقاد بر یک طرفه بودن رابطه این دو نهاد بایکدیگر بوده است؛ یعنی فقط از طرف حوزه‌ها تغذیه صورت می‌گرفت در صورتی که این دو نهاد نمی‌توانند احساس استقلال از یکدیگر کنند.

شفیعی تصریح کرد: این دو نهاد فقط در کارکردهای اجتماعی نیازمند یکدیگر نبودند بلکه در منابع، مِتُدها و معانی علمی نیز به یکدیگر وابسته هستتند و هرجا که حوزه یا دانشگاه احساس استقلال از یکدیگر کرده‌اند باعث ضرر شده است.

این استاد حوزه و دانشگاه با تاکید بر این مطلب که تئوری امام در طرح این موضوع بر این مطلب استوار بوده که نباید نهادی به نفع نهاد دیگر کنار رود، گفت: امام خمینی(ره) از وحدت حوزه و دانشگاه به دنبال این موضوع نبوده‌اند که مبانی، مِتُدها و معانی علمی آنها بایکدیگر یکسان شود؛ بلکه رویکرد تعامل‌گرایی میان این دو نهاد را تاکید داشته‌اند.

شفیعی ادامه داد: نهادهای علمی و دانشگاه‌ها هرکدام دارای ویژگی‌های خاص و بر مبانی، مِتُدها و منابعی استوارند که جزو ارکان آنها بشمار می‌آید، پس نباید به دنبال جایگزینی و جابجایی میان این مبانی و منابع باشیم.

وی تصریح کرد: در دانشگاه مِتُد تجربه و استقرار حاکم است؛ در صورتی که در حوزه مِتُد نقد محور و نص محور، در نتیجه لازمه وحدت حوزه و دانشگاه حفظ ارکان اصلی آنها در مبانی، منابع و مِتُدهاست.

وی با بیان اینکه امروزه بعضی به دنبال حذف یکی از این نهادها به نفع دیگری هستند، گفت: یکی از خطاهایی که سبب شده تا نزدیکی نهاد حوزه و دانشگاه به طول بیانجامد این موضوع بود که بعضی تلاش به جابجایی میان ارکان اصلی در مبانی، مِتُدها و منابع حوزه و دانشگاه‌ها را دارند.

عضو دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: تقابل گرایی در حوزه و دانشگاه باعث جنگ میان این دو نهاد می‌شود چون در این مقوله اختلافات و تفاوت‌ها برجسته شده و برخی واقعیت‌های مهم که بصورت ناخودآگاه در میان آنها وجود دارد، نادیده گرفته می‌شود.

وی افزود: تقابل‌گرایی در غرب اتفاق افتاد؛ به گونه‌ای که نهاد علمی و دانشگاه، نهاد کلیسا را به نفع خود مصادره کرد.

عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی با تاکید بر اینکه امام خمینی(ره) به دنبال تعامل گرایی میان این دو نهاد بوده‌اند، گفت: دانشگاه و حوزه باید با حفظ تمام شئونات علمی و اجتماعی، تلاش بر تغذیه یکدیگر و رسیدن به اهداف هم داشته باشند.

شفیعی ادامه داد: دانشگاه محصول تفکرات برون دینی ما بوده یعنی برآمده از دغدغه‌های دینی نیست اما حالا می‌توان در آن دغدغه‌های دینی را مطرح کرد.

وی تصریح کرد: حوزه به جهت اینکه بر نقد و نص استوار بوده باید خود را از طریق نزدیک‌شدن به دانشگاه به روز کرده و دانشگاه نیز دغدغه‌های بدنه اجتماعی و علمی در جامعه را به حوزه‌ها منتقل کنند.

این استاد دانشگاه گفت: اگر در این راستا قدم برنداریم، اوضاع همانگونه خواهد شد که در حال حاضر دانشگاه‌ها در حال فاصله گرفتن از حوزه‌ها و حوزه‌ها نیز در حال فاصله گرفتن از دانشگاه‌ها هستند.