سلام بر اربعین و غصه‌هایش؛

اقامه عزا بر مصیبت‌های آل الله مختص به اربعین و عاشورا نیست/ اقامه عزا جریانی سیال از معنویت در طول سال است

عاشورا و اربعین مهم ترین ایام سال برای اقامه عزا و زیارت سالار شهیدان است؛ اما متاسفانه با اتمام ماه محرم و صفر گویی ارتباط و توجه ما نسبت به سالار شهیدان کم رنگ می‌شود.

کد خبر: ۲۸۲۶۶۷

دوشنبه - ۰۲ دی ۱۳۹۲ / December 23, 2013

گروه دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو» - زینب صارم؛ روز اربعین زمانی است که غم و اندوه شیعه در مصیبت و عزای آل الله تجدید می شود؛ بزرگداشت اربعین امری سلیقه ای و خود جوش نیست بلکه از سوی اهل بیت  عصمت و طهارت درباره بزرگداشت و زیارت امروز احادیث فراوانی نقل شده است که از جمله آن می توان به حدث معروف امام حسن عسگری (ع) درباره زیارت اربعین که یکی از علامات مومن است اشاره کرد یا به خود زیارت اربعین که از امام صادق (ع) روایت شده است.

زیارت امام حسین (ع) در همه زمان ها و موقعیت های تاریخی چه آنکه شیعیان در امنیت بودند و چه آنکه در شرایط خوف و ناامنی بودند از سوی اهل بیت مورد تاکید و سفارش بوده است. معاویة بن وهب (از اصحاب امام صادق علیه السلام) مى‏گوید:«خدمت آن حضرت رسیدم. در مصلّاى خود در خانه‏اش نشسته بود و پس از نماز با خداوند راز و نیاز مى‏کرد. از جمله (در دعا نسبت به زائران قبر حسین «ع») مى‏گفت:«خداى زائران قبر حسین را بیامرز، اینان که در این راه، پول خرج مى‏کنند، بدنهاى خود را در این راه در معرض قرار مى‏دهند ... خدایا رحمت کن بر چهره‏هایى که آفتاب، رنگ آنها را تغییر داده، صورتهایى که متوجّه قبر ابا عبد الله است، چشمهایى که در محبّت ما اشک مى‏ریزد ... خدایا این جانها و بدنها را به تو مى‏سپارم، تا کنار حوض کوثر به هم برسیم ...»«1»بحار الأنوار، ج 98، ص 28، المزار، شیخ مفید، ص 30.

زیارت همیشه از دو وجهه برای شیعیان مطرح بوده است گاه فرد این توفیق را به دست می آورد که به حرم امام مشرف شود و با صاحب الزمان (عج) تجدید بیعت کند و گاه به علت مشکلات مالی و ضیق وقت قدرت سفر کردن را ندارد؛ در این مواقع زیارت نامه هایی از امامان معصوم با آداب خاصی روایت شده که با قرائت آن امید می رود که به ثواب زیارت در حرم نائل شویم.

اما  نکته مهم در روز اربعین آن است که پس از روز عاشورا این روز مورد بیشترین توجه برای زیارت امام حسین (ع) و اقامه عزا برای آن حضرت است اما متاسفانه با سپری شدن این روز و تمام شدن ماه صفر سبک و سیاق زندگی ما تغییر میکند گویی زیارت امام حسین (ع) و سلام دادن به ایشان تنها مختص ماه محرم و صفر است.

اما از آنجا که زیارت امام حسین (ع) و گریه کردن بر ایشان دارای اثرات و برکات بی شماری می باشد و سبب پاک شدن گناهان و طی طریق در مسیر قرب الی الله می شود بر شیعیان فرض و واجب است که به وسیله زیارت و سلام دادن به امام حسین (ع) رابطه خود را با امام حفظ کنند.

زیارت امام حسین (ع) و اشک ریختن بر آن حضرت تنها مختص ایام عاشورا و اربعین نیست؛ بلکه شیعیان همیشه در قلب خود نسبت به مصیبت و عزای اباعبدالله احساس غم و اندوه میکنند؛ این امر بدان معنا نیست که شیعیان باید از شادی دور باشند بلکه بدان معنا است که حفظ رابطه و طیارت کردن امام حسین (ع) بعد از اربعین منجر به ایجاد صفای باطن و قرب معنوی می شود. تا آنجا که طرق بسیاری برای زیارت امام حسین (ع) در ایام سال ذکر شده است و در مواقع متفاوت مانند عید قربان و روز عرفه و نیمه شعبان و نیمه رجب مورد توجه قرار گرفته است. این امر شدت توجه به مدوام بودن زیارت امام حسین (ع) در زول سال اشاره میکند.

گذشته از این که حفط ارتباط با امام حسین(ع) بعد از ایام عاشورا و اربعین سبب صفای باطن و اجر معنوی بسیار می شود به سبک زندگی افراد جهت می دهد و آن را معنا دار می کندو به نحوی که با یک سلام دادن ساده بعد از نمازهای واجب زندگی ما با حب و علاقه به اهل بیت عجین می شود.

ااز این رو ما می توانیم مورد توجه و عنایت خاثه امام زمان (عج) قرار بگیریم چرا که حضرت خود در زیارت ناحیه مقدسه می فرمایند من صبح و شام بر مصیبت تو خون گریه میکنم. امام زمان(عج) نسبت به آثار امام حسین (ع) توجه و عنایت خاص دارند پس با مدوامت بر زیارت امام حسین (ع) در طول سال می توانیم محبت و عنایت امام زمان (عج) را نسبت به خود جلب کنیم.