درمصیبت روزهای آخر صفر - 2

غریب اونه که هنوزم حرم نداره

غریب اونه که نعششو هدف بگیرن/ کف بزنن اونایی که خیلی حقیرن/ غریب اونه که هنوزم حرم نداره/ آقام هنوز که هنوزه بی کس و یاره ...

کد خبر: ۲۸۴۰۴۰

سه‌شنبه - ۱۰ دی ۱۳۹۲ / December 31, 2013

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، شاعران برای سبط اکبر شعرهای زیبایی سروده اند. انتخاب برایمان سخت بود. اما همین سه شعر عرض تسلیتی است به ساحت ولی زمانمان (عج):

سید حمیدرضا برقعی
هنوز راه ندارد کسی به عالم تو
نسیم هم نرسیده به درک پرچم تو

نسیم پنجرهء وحی!  صبح زود بهشت
«اذا تنفس ِ» باران هوای شبنم تو

تو در نمازی و چون گوشواره می لرزد
شکوه عرش خدا، شانه های محکم تو

به رمز و راز سلیمان چگونه پی ببرم؟
به راز  عِزّةُ للّه  نقش خاتم تو

من از تو هیچ به غیر از همین نفهمیدم
که میهمان همه ماییم و میزبان همه تو

تو کربلای سکوتی و چارده قرن است
نشسته ایم سر سفرهء مُحرم تو

چقدر جملهء «احلی من العسل» زیباست
و سالهاست همین جمله است مرهم تو

هوای روضه ندارم ولی کسی انگار
میان دفتر من می نویسد از غم تو

گریز می زند از ماتمت به عاشورا
گریز می زند از کربلا به ماتم تو

فقط نه دست زمین دور مانده از حرمت
نسیم هم نرسیده به درک پرچم تو

محمود ژولیده
آخر نشد برای تو حرم بسازیم
به گنبد و گلدستۀ سبزت بنازیم

یه سال نشد برای تو دهه بگیریم
تُو روضه آخرِ دهه برات بمیریم

هر چی برات گریه کنیم بازم غریبی
تُو خونَتَم آقای من تو بی حبیبی

از بس که مادری بودی حبیب مادر!
عاقبت اِسمتو گذاشت غریب مادر

کسی حدیث غُربَتُو اَزَت نپرسید
یه گوشه از مصیبتو اَزَت نپرسید

غریب اونه که بِشنَوه صدای مادر
قدش تو کوچه ه بشه عصای مادر

غریب اونه که چادر خاکی رو دیده
با گریه دست و پای مادر رو بوسیده

غریب اونه که از گلوش جیگر می ریزه
از دو لبش نغمۀ وای مادر می ریزه

غریب اونه که از درون یه عمر می جوشه
عاقبتش زهر هَلاهلو می نوشه

غریب اونه که تَشییعِش به شب بیفته
خواهرشم براش به تاب و تب بیفته

غریب اونه که نعششو هدف بگیرن
کف بزنن اونایی که خیلی حقیرن

غریب اونه که هنوزم حرم نداره
آقام هنوز که هنوزه بی کس و یاره

این دل مجتبایی مون یار بقیعه
همسایۀ دیوار به دیوار بقیعه

محمد سهرابی
غربت برای تو به وطن گریه می کند
هر مرد در غم تو چو زن گریه می کند

خونابه ی نگاه تو وقتی تمام شد
بر غصه ی دل تو دهن گریه می کند

باران گرفت و لاله ی عباسی ات شکفت
عباس بر تو سرو چمن گریه می کند

رفتی که حرف دل بزنی رخ خضاب شد
اینجا حنا به طرز سخن گریه می کند

تو روح زینبی، سر جدّت نگاه کن
بر روح زخم خورده، بدن گریه می کند

از شاهکار صلح تو طرحش بلند شد
هفتاد و دو سری که به تن گریه می کند

هفتاد روزن از کفن تو گشوده شد
در ماتم تن تو کفن گریه می کند

در هر کسی برای حسن اشک چشم نیست
معنی، حسین بهر حسن گریه می کند