بیادی در گفت‌وگو با «خبرگزاری دانشجو»:

ویزا دادن به کسی که حضورش خطرآفرین است خطای خود ماست

سخنگوی جبهه ایستادگی گفت: اگر حضور افرادی مانند جک استراو به ضرر منافع ملی است نمی توان او را برای سفرش محکوم کرد بلکه ایراد از مراجع قانونی خودمان است که به چنین افرادی ویزا می دهد.

کد خبر: ۲۸۵۶۰۹

پنجشنبه - ۱۹ دی ۱۳۹۲ / January 09, 2014

حسن بیادی، سخنگوی جبهه ایستادگی در گفت‌وگو با خبرنگار سیاسی «خبرگزاری دانشجو» در رابطه با سفر جک استراو گفت: کشور ما یک کشور آزاد است و اگر به کسی برای ورود ویزا می دهند، نمی توان او را برای سفر به کشورمان محکوم کرد. اگر ورود کسی به کشور خطرآفرین است ایراد از خود ماست که به او ویزا داده ایم. بنابراین اگر حضور افرادی مانند جک استراو به ضرر منافع ملی است نمی توان او را محکوم کرد بلکه ایراد از مراجع قانونی خودمان است که به چنین افرادی ویزا می دهد.

وی ادامه داد: ما باید بر اساس منافع ملی خودمان با دیگران ملاقات و گفت‌وگو بکنیم. و من معتقدم اینکه هر گروهی از روی دلسوزی یا از روی سیاست به کشورهای دیگر سفر کند و بتواند در دنیا صلح ایجاد کرده و تنش ها را کاهش دهد کار بدی نیست و اتفاقا می تواند به نفع دنیا باشد.

بیادی افزود: در دنیا بین سازمان های غیر رسمی مناسبات سلبی وجود ندارد و همه می توانند به راحتی با هم بحث، جدل و گفت‌وگو بکنند، ارتباط بین گروه های غیررسمی حتی می تواند از طریق دنیای مجازی و بدو ن ملاقات رو در رو باشد و کنترل پذیر نیست. البته این افراد و گروه ها همچنین می توانند واسطه های خوبی برای منافع کشورهایشان باشند. اما پارامتر اصلی برای موفقیت در زمینه این تعاملات این است که کشور میزبان در قبال اینکه چه گونه با این گروه ها برخورد شود و برای سفرشان برنامه بچینند، تیزهوشیِ دیپلماتیک به خرج دهند.

سخنگوی جبهه ایستادگی همچنین گفت: در حال حاضر در تمام دنیا بسیاری از معضلات و مشکلات را از طریق گروه های غیر رسمی حل می کنند. گروه های غیر رسمی هزینه پایین تری نسبت به گروه های رسمی دارند چرا که در این دیدارها سندی امضا نشده و تعهدی هم داده نمی شود، بلکه در نهایت تنها یک تفاهم نامه امضا می شود و این تفاهم نامه ها الزام آور نیستند اما به هر حال می توانند موثر باشند.

او در رابطه با منفعت حضور افرادی همچون جک استراو در کشورمان گفت: ما در دنیا برای اقدام به هر کار و یا حل هر مسئله ای چهار پارامتر داریم، ضعف، قوت، تهدید و فرصت. این یک فرمول مدیریتی جاری در دنیاست که در هر مسئله با مطالعه دقیق می توانیم تهدید ها را به فرصت و ضعف ها را به قوت تبدیل کنیم. در این مورد هم قطعا این فرمول جوابگوست و ما می توانیم از این حضور به نفع منافع ملی خودمان بهره ببریم به شرط آنکه به اندازه کافی تیزهوشی به خرج دهیم.