گزارشی از مراسم وداع با شهدا در دانشگاه مازندران؛

دانشجویان دیروز، سربلند در دانشگاه امروز / به شهدا قول می‌دهیم که پاسدار خونشان باشیم

دانشگاه مازندران میزبان دو دانشجویی شد که سربلند از دانشگاه جبهه و کلاس انتظار بیرون آمده بودند و می‌رفتند تا درس ...

کد خبر: ۲۸۵۷۹۳

پنجشنبه - ۱۹ دی ۱۳۹۲ / January 09, 2014

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از ساری، حدود ده روز می شد که آمده بودند. از ابتدا قرار بود در شهرستان بابلسر به خاک سپرده شوند. از 9 دی، روز بصیرت که وارد استان شدند، همه دنبالشان بودند تا ساعتی هم که شده میزبان این سه شهید شوند.

البته مازندران هم میزبان خوبی برای این سه دانشجوی کلاس انتظار بود. از شرق تا غرب استان همه و همه میزبان این سه لاله گمنام دفاع مقدس شدند. آنها نیز گاهی سه نفره به میهمانی می رفتند و گاهی هم تنهای تنهای تنها.

سرانجام پس از حدود ده روز انتظار، نوبت به دانشگاه مازندران رسید. دانشگاه مازندران میزبان دو دانشجویی شد که سربلند از دانشگاه جبهه و کلاس انتظار بیرون آمده بودند.

آنها به دانشگاه می آمدند تا به عنوان استاد، درس انتظار، ولایت مداری، شهادت، عشق و ایثار به دانشجویان دهند، آنهم در ایام امتحانات ترم اول.

سرانجام انتظارها به سر رسید و چشمان منتظر و مشتاق و پر اشک دانشجویان، به جمال دو دانشجویی که حق استادی داشتند، روشن شد و آنها با استقبال دانشجویان وارد دانشگاه شدند.

این دو لاله سرخ انقلاب پس از ورود، ابتدا به دیدار دوستانشان که چند سالی است در دانشگاه مازندران آرمیده اند، رفتند و پس از آن در مسجد دانشگاه و میان دانشجویان امروز که افسران جنگ نرم هستند، حضور یافتند.

شهدا شاگردان کلاس درس انتظار هستند

عباسی، مسئول بسیج دانشجویی دفتر بابلسر در این خصوص می‌گوید: شهدا شاگردان کلاس درس انتظار هستند و ما نیازمند یادگیری درس جانبازی، ایستادگی و استقامت از شهدا هستیم.

وی افزود: شهدا می خواستند زیبایی راه و هدفشان دیده شود و برای همین به دنیای اطراف خود توجهی نداشتند.

عباسی با اشاره به اینکه بسیاری از سرداران مازندران هنوز هم گمنام هستند،  تصریح کرد: مادران و پدران شهدای گمنام، در کنار فرزندان و خانواده آنان، هنوز چشم انتظار بازگشت عزیزان خود هستند و حضور این شهدا در جمع ما یادآور این بوده که به جای همه خانواده های شهدای گمنام، یاد آنان و راه و هدفشان را گرامی بداریم.

امیرحسین کرمی یکی از دانشجویان حاضر در این مراسم می‌گوید: این شهید در زمان خود درگیر جنگ فیزیکی شد و در جبهه نبرد جانش را فدای میهن کرد ولی امروز، زمان نبرد نرم و جنگ فکر و فرهنگ است و وظیفه ما هم جنگ در جبهه فرهنگی و خنثی کردن ترفندهای دشمنان می‌شود.

وی با بیان اینکه رفاه امروز را مدیون خونشان هستیم، می‌گوید: باید به شهدا قول دهیم که پشتوانه از جان گذشتگی‌ها و دلاوری‌هایشان خواهیم بود، نخواهیم گذاشت خونی که در راه آزادی دادند، پایمال شود.

شهدای گمنام ستارگان درخشان هستند که برای بیدار ما آمده اند

محمد علی رضوانی یکی دیگر از دانشجویان دانشگاه می گوید: این مردان رشید و با ایمان استخوان‌هایشان را شکستند ولی نگذاشتند اسلام و نظام و دین ما بشکند.

وی با اشاره به گمنام بودن شهدا بیان می کند: برخی از رزمندگان خود را به خدا می‌سپردند و خود را از همه قیودات رها می‌کردند پلاک‌هایشان را از خود جدا می‌کردند تا گمنام بمانند.

رضوانی ادامه می دهد: شهدای گمنام ستارگان درخشانند که برای روشن کردن راهمان، بیداری‌مان از غفلت، دوباره بازگشته‌اند.

زهره تقوی دانشجوی جامعه شناسی دانشگاه نیز می گوید: شهدا برای رضای خدا جان خود را در طبق اخلاص گذاشتند و در راه اسلام و قرآن خون خود را تقدیم کردند.

وی با بیان اینکه حضور شهدا در دانشگاه ها باعث اطمینان قلبی و روحی دانشجویان می شود، تاکید می کند: من هر وقت دلم می گیرد و نیاز به آرامش دارم بر مزار شهدای گمنام دانشگاه می روم و شهدا با اعجاز خود به من نیرویی دوباره می دهند.

تقوی  می افزاید: حضور این شهدا آن هم در ایام امتحانات باعث دلگرمی دانشجویان و مصمم تر شدن آنها در مسیر کسب علم برای سربلندی ایران اسلامی می شود.

البته دل گفته های دانشجویان بسیار است، اما نمی شود همه آنها را در اینجا نوشت.

دانشجویان در پایان همگی به شهدای گمنام قول دادند، قول دادند که رهرو راهشان باشند، قول دادند که پاسدار خونشان باشنذ، قول دادند که رهبرشان را تنها نگذارند و قول دادند پرچم انقلاب را که خونهای سرخ جوانان ایران به پایش ریخته شد، به دست صاحب اصلی اش تحویل دهند.