خوب یا بد حضور زنان در استادیوم- 8

سکوهای‌ خالی تماشاگران در سالن‌های زنانه و صف‌کشی دختران برای دیدن مسابقات مردانه!

رقابت‌های ورزشی تیم‌های مختلف زنان در حالی بدون استقبال تماشاگران زن برگزار می‌شود که برخی، حضور زنان در ورزشگاه‌های مردانه را حقوق شهروندی می‌دانند.

کد خبر: ۲۸۶۰۲۴

شنبه - ۲۱ دی ۱۳۹۲ / January 11, 2014

گروه ورزشی «خبرگزاری دانشجو»؛ درست است که حضور زنان در ورزشگاه ها هنوز به صورت جدی به عنوان یک مطالبه محسوب نمی شود، اما نکته مهم اینجاست که این مسئله چندان هم دور از خواسته برخی از افراد جامعه نیست.

همچنین رسانه های بیگانه در فرصت های مناسب در این مسئله ورود کرده و تلاش می کنند تا فضای ایران را به گونه ای به نمایش بگذارند که گویی زنان در کشور ما از حداقل حقوق خود محروم هستند.

در این روزها هم که بحث حقوق شهروندی مطرح شده است و عده ای سعی دارند تا با ایجاد ارتباط بین این دو موضوع، حضور زنان در ورزشگاه ها را به عنوان بخشی از حقوق شهروندی مطرح کنند، اما نکته اصلی اینجاست که بسیاری از استادان جامعه شناسی این دو مقوله را از هم جدا می دانند و معتقدند که حضور زنان در ورزشگاه ها یک مطالبه مردانه است.

سهیلا صادقی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران در خصوص اینکه آیا حضور زنان در ورزشگاه ها می تواند در جرگه حقوق شهروندی جای گیرد، گفت: چیزی که نفعی برای زنان ندارد چه حقوقی را می تواند برای آنها تامین کند؟ من اصلاً نمی توانم این را متوجه شوم که این دو موضوع چه ارتباطی با همدیگر می توانند داشته باشند؟

سوال اصلی اینجاست که آیا می توان زنان را از حضور در استادیوم ها منع کرد؟ آیا شرایط حضور آنها در این محیط غیر فرهنگی وجود دارد؟ برای آن دسته اقلیت از زنان که می خواهند بازی های فوتبال یا والیبال را در استادیوم ها و از نزدیک ببینند و انرژی خود را در این مکان ها تخلیه کنند چه باید کرد؟ آیا باید آنها را هم از این حق محروم کرد؟

مطمئناً نمی توان این اشتیاق زنان برای حضور در ورزشگاه ها را منع کرد، بلکه باید به دنبال راه حلی بود تا حضور آنها در این گونه محیط ها فراهم شود، اما نباید از مشکلات فرهنگی استادیوم ها نیز غافل شد؛ چرا که مطمئناً هیچ کس حضور زنان را در محیط هایی که حتی مردان هم از حضور در آن منع می شوند، نمی پذیرد.

این موارد در شرایطی مطرح می شود که لیگ های مختلف ورزشی برای تیم های زنان در کشور ما در جریان است، در حالی که با استقبال اندک هواداران زن روبروست.

لیگ های برتر فوتبال، هندبال، والیبال و بسکتبال در ورزش های تیمی و لیگ های ورزش های رزمی هر روز در سالن های مختلف در سراسر کشورمان در حال برگزاری است، در شرایطی که حضور تماشاگران در برخی از این رقابت ها حتی به تعداد انگشتان دو دست نیز نمی رسد.

بحث حضور زنان در ورزشگاه ها در شرایطی مطرح می شود که سالن های ورزشی ویژه زنان خالی از تماشاگر است، در حالی که محیط این ورزشگاه ها کاملاً سالم و اسلامی می باشد و محدودیتی برای زنان وجود ندارد، به طوری که آنها می توانند به هر شکلی که دوست دارند تیم های خود را تشویق کنند.

به علاوه حضور زنان در رقابت های ویژه زنان سبب می شود تا تمایل اسپانسرها برای ورود به ورزش بانوان بیشتر شود و رشد قابل ملاحظه ای در ورزش زنان در کشورمان ایجاد گردد.

آنچه مسلم است، این است که حضور زنان در ورزشگاه ها به عنوان یک اصل قابل تأمل است، اما زنانی که تمایل به حضور در محیط ورزشگاه ها دارند باید ابتدا سالن های رقابت های زنان را پر کنند تا در محیطی امن و به دور از مشکلات فرهنگی اوقات خوشی را سپری نمایند.

جامعه شناس کشورمان در خصوص تمایل زنان برای حضور در استادیوم ها، در شرایطی که دیدارهای تیم های زنان بدون تماشاگر برگزار می شود و اینکه آیا حضور زنان در ورزشگاه ها و تشویق تیم های بانوان راه حل بهتری برای این موضوع نیست؟ گفت: اینکه زنان به ورزشگاه ها بروند و در محیطی زنانه تیم های بانوان را تشویق کنند، مشکلی نیست، اما مطالبه ای در این خصوص وجود ندارد؛ این در حالی است که برخی از زنان پشت درب های استادیوم ها برای دیدن بازی های فوتبال تقلا می کنند و این مسئله دیگری است.

وی در ادامه افزود: دختران جوانی که اصرار دارند به این سالن ها هجوم ببرند، درباره اینکه چه رفتارهایی ممکن است در آنجا شکل بگیرد، تصوری ندارند، در حالی که اولین قربانی این رفتارها همین دختران جوان خواهند بود.

ساکت، مدیرعامل اسبق باشگاه سپاهان نیز گفت: ما به جای این که حضور بانوان در ورزشگاه هایی که آقایان هستند را ترویج کنیم، اول باید حضور خانم ها در مسابقات مربوط به بانوان را فرهنگ سازی نماییم؛ چرا که این امر موجب تبلیغ و تشویق ورزش بانوان می شود؛ الان ما شاهد هستیم در مسابقات بانوان هیچ کس، بجز خانواده خود ورزشکاران حضور ندارد و این شایسته ورزش بانوان نیست.

آنچه در موضوع ورود زنان به ورزشگاه ها به نظر می رسد، این است که حضور زنان در ورزشگاه های مردانه یک مطالبه زنانه نیست؛ چرا که اکثریت زنان در جامعه  به حضور در محیط های خشن و غیر فرهنگی تمایلی ندارند، بنابراین بیش از اینکه بتوان این مسئله را خواسته زنانه نامید باید آن را مطالبه ای مردانه تلقی کرد.

مطمئناً زنان از حضور در ورزشگاه ها و محیط های ورزشی زنانه لذت بیشتری خواهند برد و دختران جوان نیز می توانند در محیطی امن انرژی خود را تخلیه کنند و نگرانی ای از آسیب های اجتماعی در چنین محیط هایی نداشته باشند.

در این شرایط علاوه بر پاسخگویی به خواسته زنان برای حضور در ورزشگاه ها، آنان از آسیب های موجود در چنین محیط هایی در امان خواهند بود.